Cephesiz Savaşın Kurbanları
- Topla tüfekle değil artık savaşlar, zehirle vurulan bir gençlik var günümüzde
- Medyanın ekranlarına, gazete sütunlarına yansıyan o acı manzaraları gördükçe insanın içinden geçen o isyanı, o kelimelere sığmayan öfkeyi bastırmak imkânsız
Topla tüfekle değil artık savaşlar, zehirle vurulan bir gençlik var günümüzde.
Medyanın ekranlarına, gazete sütunlarına yansıyan o acı manzaraları gördükçe insanın içinden geçen o isyanı, o kelimelere sığmayan öfkeyi bastırmak imkânsız. Bir yanda elleri kelepçeli, gözleri ferini yitirmiş gençler; diğer yanda evladının ki analar, babalar...
Ve en acısı, en savunmasızı; Büyümeye fırsat bulamadan bu karanlığın ortasında kalakalmış masum yavrular.
Uyuşturucu denilen bu illet, sıradan bir adli vaka veya basit bir madde bağımlılığı meselesi değildir. Bu, adı konulmamış kalleş bir soğuk savaştır.
Tarihte Çanakkale’de karşımızda formlu, silahlı düşmanlar vardı; atalarımız hangi cephede, kiminle savaştığını biliyordu. O destansı mücadelede toprağa düşen her fidan bu vatanın mukaddesatı için can vermişti. Ama bugün kurulan bu sinsi tezgahta düşman görünmüyor.
Gençlerimiz mahalle aralarında, okul köşelerinde, görünmez zehirli eller tarafından sinsice hedefe konuluyor. Topla tüfekle değil; iradeyi teslim alan, zihni bulandıran, ruhu ve bedeni yavaş yavaş eriten bir "sessiz katil"le bir nesil ortadan kaldırılıyor.
Gençlerimizi cephede değil, daha büyürken, hayallerine daha doyamadan bu kalleş tuzakta öldürüyorlar.
Peki, soruyorum; Bu zehirden beslenen, gençlerin kanı üzerinden lüks saraylar, arabalar kuran o vicdansızlar... Hiç mi aklınıza gelmez? Bilmez misiniz o çocukların ahını?
O zehri bir gencin eline tutuştururken, bizzat kendi evlatlarının geleceğine dinamit koyduklarının farkında değil mi bunlar? Kendi evlatlarınıza böyle bir vebali nasıl yüklersiniz?
İnsan, para hırsıyla gözü dönünce, ruhunu bu kadar mı ucuza satar? "Bize bir şey olmaz" kibrinin arkasına saklanan o bezirganlar, bugün kazandıkları o haram paraların ertesi gün kendi ocaklarına ateş olarak döneceğini görmekten de acizler.
Zaman çarkı yavaş döner ama asla şaşmaz; o merdiven altlarında karartılan her hayatın vebali, döner dolaşır o hırs tüccarlarının en sevdiklerini bulur. Çünkü ilahi adalet terazisi, bu dünyada da o kirli hesapları tek tek sorar.
Olayın bir de, bu bataklığın içine düşenlerin dışarıda bıraktığı o "görünmeyen kurbanlar" boyutu var. Bağımlı bir evlat, sadece kendini yakmaz; bir evi, bir mahalleyi, bir geleceği yakar. Kapı arkalarında dökülen gözyaşları, sabahlara kadar "acaba bu gece eve dönecek mi, ne halde dönecek" diye cam pencere bekleyen annelerin o kamburlaşmış sırtları...
Bir çocuk düşünün; henüz oyun çağındayken, evindeki o dipsiz korkunun, çaresizliğin ve sessiz çığlıkların içinde büyümek zorunda kalan. O çocukların günahı ne? Hangi vicdan, hangi din, hangi insanlık anlayışı masum bir yavrunun hayatını böyle karartmaya razı gelir?
Satıcısından koruyucusuna, bu çarkın dişlilerini yağlayan herkes bu vebalin altındadır. Bu sadece polisin, mahkemenin çözeceği bir mesele değil; hepimizin canını yakması gereken büyük bir toplumsal vicdan yarasıdır.
Bugün susarsak, yarın o zehir kapımızın altından içeri sızmaya devam edecek. Gelin, bu vicdansızlığa ve bu sessiz işgale karşı sesimizi yükseltelim. O masum çocukların hatırına, geride kalan anaların gözyaşları hatırına bu karanlıkla yüzleşelim. Çünkü unutmayalım; sessiz kalındıkça bu seyyar ölüm tacirleri daha da cesaret buluyor.
Ve o parayla kurulan hiçbir saadet, o ahların üzerine bina edilen hiçbir hane, o masumların gözyaşından arınamayacak. Zaman çarkı dönüyor; bu soğuk savaşın hesabı elbet kesilecek.
Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.
Kategori: Siyaset · Bölge: Konya
Yayın: 16 Kasım 2026 06:30 · Kaynak: sakaryayenihaber.com