Bülent Aydın’dan Yöneticilere Uyarı: Kaptan Gemiyi, Liyakat Mürettebatı Ayakta Tutar

Güç eline geçtiğinde ortak aklı unutan, eleştiriye kulaklarını kapatan ve etrafını yalnızca kendisini onaylayanlarla kuşatan yöneticiler, bir süre sonra en büyük tehlikeyi kendi elleriyle büyütür. Bülent Aydın, “ Kaptan ve Fareler” başlıklı yazısında, yönetimde adaletin, istişarenin ve liyakatin önemine dikkat çekerek, kriz anlarında suçlu aramaktan önce geminin neden su aldığının sorgulanması gerektiğini vurguluyor.

Aydın'ın tecrübeden süzülen bu uyarıları, yalnızca siyaset ve iş dünyasına değil, yetki ve sorumluluk taşıyan herkese önemli bir mesaj veriyor:

İşte Bülent Aydın'ın kaleminden “ Kaptan ve Fareler”…

Kaptan ve Fareler...

(Kızmak-darılmak yok)

Bendenize göre de dost Hakk söylemeli ve dahi yazmalıdır.

Hayatta bazı bedeller vardır ki insan, anlık bir öfke ya da kısa süreli bir kibir uğruna yaptığı hatanın sonuçlarını yıllarca taşımak ve taşıtmak zorunda kalır.

Bir günlük horozluk için kırk yıl tavuk gibi yaşamaya ve yaşatmaya değmez.

İnsan, sindiremeyeceği lokmayı yutarsa bunun sıkıntısını bir gün mutlaka çeker.

İnsanlar, güç ellerine geçene kadar adaletten, ortak akıldan ve istişareden söz ederler.

Ancak asıl sınav, o gücü kullanmaya başladıklarında verilir.

Birlikte karar alarak yola çıkanların, yetkiyi ele geçirdikten sonra her şeyi tek başına yönetmeye kalkması otorite değil, dayatmadır.

Kendi doğrusunu tek doğru kabul edenler, zamanla başkalarının düşüncelerini ve toplumun vicdanını duyamaz hâle gelir.

Oysa sizin doğru bildiğiniz bir şey insanların vicdanını rahatsız ediyorsa orada yönetimden değil, dayatmadan söz edilir.

Bir başka tehlike de etrafınızı saran insanlardır.

Sizi temsil etsin, işlerinizi yürüt­sün diye görevlendirdiğiniz kişiler halktan ve gerçeklerden kopmuşsa, sadakatleri kuruma değil, kendilerine o makamı veren kişiyedir.

Sürekli başını sallayan, her söylenene hak veren insanlarla çevrili bir yönetici, zamanla gerçeği göremez.

Herkesin " Her şey yolunda kaptan!" dediği bir gemide, alt katlardan gelen çatırtıları duymak mümkün olmaz.

Büyük bir geminiz olabilir.

Bugüne kadar nice yol almış, yolcularınızı fırtınalardan korumuş da olabilirsiniz.

Kriz anında yolcuların telaşa kapılması anlaşılabilir.

Ancak asıl tehlike, gemiyi ayakta tutmakla görevli mürettebatın kendi hesabına göre hareket etmesidir.

Dümen sizin elinizde olsa da geminin dibini delenler varsa, bunun sorumluluğunu yalnızca onlara yükleyemezsiniz.

Sular yükselip gemi batma tehlikesiyle karşı karşıya kaldığında, bugüne kadar ortalıkta görünmeyen farelerin güverteye çıkması şaşırtıcı değildir.

Kriz anında suçu başkalarına atan, sorumluluktan kaçan ve ilk fırsatta gemiyi terk etmeye hazırlananlarla uğraşmak elbette gerekir.

Ancak asıl mesele sadece fareleri kovalamak değil, geminin neden su aldığını bulup o deliği kapatmaktır.

Bunun yolu da bellidir: Sadece sizi onaylayan,

her sözünüze başını sallayan insanları değil; işini bilen, tecrübeli, dürüst ve liyakat sahibi insanları göreve getirmek.

Çünkü bir yönetici için en büyük zenginlik, kendisine itaat edenlerin çokluğu değil, yanlış yaptığında bunu açıkça söyleyebilen insanların varlığıdır.

Unutulmamalıdır ki gemiyi ayakta tutan yalnızca kaptanın tecrübesi değil, mürettebatın dürüstlüğü ve liyakatidir.

Aksi hâlde, ne kadar güçlü bir kaptan olursanız olun, dalgalar bir gün mutlaka sizden güçlü çıkar.