Para Para Para"!

Bu sözün, tarihte Fransız general ve imparator Napolyon Bonapart (15 Ağustos 1769- 5 Mayıs 1921) tarafından söylendiğini herkes bilir. Ancak bu söz, gerçekte Napolyon'dan 300 yıl önce yaşamış İtalyan komutan Gian Giacomo Trivulzio'ya (15. ve 16.YY.da yaşamış) aittir.

" Bir savaşı kazanmak için ne gerekir? " diye soranlara, " Para para daha çok para " dediği belirtilir. (1)

Tarihte ilk madeni para Lidyalılar tarafından, MÖ 7 yüzyılda, başkent Sardes şehrinde (Günümüzde Manisa ili, Salihli ilçesi'nde) basılmıştır. Bu para%75 altın,%25 gümüş karışımı olan elektrum'dan yapılmıştır. Böylece takas usulü ortadan kalkmış, yerini ticaret almıştır.

Bütün Anadolu'yu dolaşan Kral Yolu'nu yaptıran Lidyalılar ticaret sayesinde çok zengin olmuşlar ve tüm Anadolu devletlerini ele geçirmişlerdir. Ancak İran'dan gelen Persler Lidya Devleti'ne son vererek Anadolu'ya hakim olmuşlardır.

Bu arada Milas ve çevresinde kurulan Karya Krallığı'da Lidya hakimiyetinden Pers hakimiyetine geçmiştir.

Günümüzden 2600 yıl önce para, İlk defa Anadolu'da bulunmuş. O zamandan bugüne kurulan tüm devletlerde ve imparatorluklarda çok önemli bir zenginlik kaynağı haline gelmiştir. Para günümüzde de bir zenginlik aracıdır. Eskilerin söylediğ bir atasözü şöyledir:"Zengin arabasını dağdan dağa aşırır; fakir ise düz yolda şaşırır."

Alınteri ile çalışan işçi, köylü, memur, emekli yani tüm emekçiler aldığı para ile geçimini sağlayamıyor ve sürekli borçlanıyor. Ama kara para aklayanlar, yolsuzluk yapanlar, çeteler, fonlardan aşırı para kazananlar ise parasının hesabını bilmiyorlar...Lüks içinde yaşayıp; altın tozuyla kahve içerek, Dolar ve Euro'yla saçlarına bigudi yapıp, lüks arabalarla geziyorlar...Altın kemerler ve takılar takıp, "Lan fakirler, biz süt banyosu yapıyoruz" deyip halk ile dalga geçiyorlar.

Gelir konusunda uçurum sürekli büyüyor... Bir yanda açlık ve sefalet; bir yanda görgüsüzlük ve sefahat.

İşçiler, memurlar ve emeklilere insanca yaşayabileceği ücret verilmelidir. Köylülerin ürettiği ürünlere değeri üzerinden alım yapılmalı, zararına satış olmamalıdır. Tv'de izlediğim bir habere göre paranın ilk bulunduğu Manisa Salihli'de bir üzüm üreticisi, "üzümün kilosuna 10 TL fiyat veriliyor, oysa maliyeti 20 TL" diyerek öfkesinden bağları söküp ateşe vermiş.

Tütün, pamuk, zeytin, fındık, narenciye, bostan ve daha nice ürün aracılar tarafından zararına satın alınıyor. Oysa köylü üretmezse halk nasıl beslenecek?

Atatürk, 1913-15 yılları arasında, Sofya Ataşemiliterliği(Askeri temsilcilik) görevi sırasında bir sabah kahvaltı için bir pastaneye gider. Atatürk, kahvaltısını yaparken üstü başı perişan bir köylü içeri girer ve kahvaltı ister.

Garson onun oturmasına izin vermez ama köylü kahvaltı için ısrar eder. Tartışna üzerine pastane sahibi gelir, o da köylünün dışarı çıkmasını ister. Köylü, masaya yumruğunu vurur, " Size yumurtayı, sütü, peyniri ve yereyağını ben getiriyorum, istediğimi getirmek zorundasınız" der ve masaya oturur.

Köylünün istediğini getirirler. Bu olaya şahit olan Mustafa Kemal,"Üreten Köylü Milletin Efendisidir" demiştir.(2) Üretim sayesinde bir ülke zenginleşir ve bağımsız olur. Aksi takdirde her şey dışarıdan gelirse ürünleri ithal edenler zenginleşir ama halkı fakirleşir.

Ayrıca emeklilerin durumu iyileştirilmeli; sağlık, ulaşım, gıda barınma, su, doğal gaz, internet giderleri devlet tarafından karşılanmalıdır. Mültecilere sağlanan ayrıcalıklar kendi vatandaşlarımıza da sağlanmalıdır.

Tarihte ilk defa buğday, arpa üretimi yani tarım Cilalı Taş(Neolitik Dönem) Devri'nde Anadolu'da(Konya- Çatalhöyük, Diyarbakır-Çayönü) yapıldı...İlk madeni para Anadolu'da basıldı. Bu kadar zenginliğe rağmen Anadolu halkının içinde bulunduğu durumu sizlerin takdirine bırakıyorum.