Feminizmin Kadınlara Verdiği Zarar

Feminizm, tarihsel olarak kadınların eğitim, çalışma, siyasal katılım ve hukuk önündeki eşitliği gibi önemli talepler etrafında şekillenmiş bir harekettir. Nitekim kadınların oy hakkı, eğitim hakkı ve kamusal hayata katılımı konusunda yürütülen mücadeleler, birçok toplumda önemli değişimlere vesile olmuştur.

Fakat her düşünce akımında olduğu gibi feminizmin de zaman içerisinde farklı yorumları ortaya çıkmıştır. Kadının haklarını savunmakla başlayan bazı yaklaşımların, zamanla kadın ile erkek arasındaki farklılıkları bütünüyle reddeden, aileyi geleneksel yapısıyla karşı karşıya getiren veya kadının özgürlüğünü yalnızca bağımsızlık ve bireysellik üzerinden tanımlayan yorumlara dönüşmesi eleştirilebilir.

Asıl tartışılması gereken nokta da buradadır.

Kadını özgürleştirmek mi, yalnızlaştırmak mı?

Kadına “Sen güçlü olmalısın, kimseye ihtiyaç duymamalısın.” demek ilk bakışta özgürleştirici bir söz gibi görünebilir. Fakat insanın ihtiyaç duymak, sevmek, bağlanmak ve dayanışma içinde yaşamak gibi doğal özellikleri vardır.

Bir kadının eşine, ailesine veya çevresine güvenmesi onu değersiz hâle getirmez.

Aksine sağlıklı bir ailede kadın ve erkek birbirinin rakibi değil, tamamlayıcısı olabilir.

Özgürlük, insanın hayatındaki bütün bağları koparması değil; kendi iradesiyle sağlıklı bağlar kurabilmesidir.

Kariyer ile annelik neden karşı karşıya getirilsin?

Günümüzde bazı söylemler kadına, başarılı olmanın yolunun mutlaka geleneksel aile hayatından uzaklaşmaktan geçtiğini hissettirebilmektedir.

Oysa bir kadın hem eğitim alabilir, hem meslek sahibi olabilir, hem de anne olabilir.

Sorun kadının çalışması veya kariyer yapması değildir. Sorun, kadına “İyi bir anne olmak istiyorsan geri kalırsın; başarılı olmak istiyorsan aileden vazgeçmelisin.” şeklinde bir tercih dayatılmasıdır.

Kadının önüne iki seçenek koymak yerine ona seçim hakkı verilmelidir.

Bazı radikal feminist yaklaşımlar kadın-erkek ilişkisini temelde bir güç ilişkisi olarak değerlendirmiştir. Feminist düşüncenin tarihsel olarak farklı akımlara ayrıldığı akademik kaynaklarda da açıkça görülmektedir.

Ancak kadın ve erkek arasındaki her ilişkiyi bir mücadele alanı olarak görmek, aile hayatını zedeleyebilir.

Anne ile baba birbirinin rakibi değildir.

Kadının hakkını savunmak için erkeği düşmanlaştırmaya gerek olmadığı gibi, erkeğin hakkını savunmak için de kadının küçümsenmesine gerek yoktur.

Kadının değerini yalnızca bağımsızlıkla ölçmek

Bir insanın değerini yalnızca ekonomik bağımsızlığı, kariyeri veya toplumsal konumuyla ölçmek de başka bir indirgemecilik olabilir.

Bir kadının ev hanımı olması onu değersiz yapmaz.

Bir annenin çocuklarını büyütmek için kariyerinden vazgeçmesi başarısızlık değildir.

Aynı şekilde çalışan, üreten ve kariyer yapan bir kadının da tercihleri nedeniyle küçümsenmesi doğru değildir.

Kadının değerini belirleyen şey, toplumun ona biçtiği tek bir rol değil; insan olarak sahip olduğu onur, karakter, emeği ve tercih hakkıdır.

Özgürlük yalnızca “istediğimi yaparım” demek değildir.

İnsan yaptığı tercihlerin sonuçlarını da üstlenebilmelidir.

Bu nedenle kadın haklarını savunurken kadına yalnızca “özgür ol” demek yerine; eğitim al, ekonomik olarak güçlen, şiddetten korun, hukuk önünde eşit ol, fakat aynı zamanda kararlarının sonuçlarını da değerlendir diyebilmek gerekir.

Dünya Sağlık Örgütü de kadınların sağlığı ve toplumsal yaşamdaki konumunun; toplumsal normlar, güç ilişkileri ve eşitsizliklerle birlikte değerlendirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır.

Kadın ile erkeği birbirine düşman etmeden hak aramak

Kadınların uğradığı haksızlıklarla mücadele etmek elbette gereklidir.

Kadına yönelik şiddet, ayrımcılık ve baskı kabul edilemez. Dünya genelinde kadınların toplumsal cinsiyet eşitsizliğinden kaynaklanan ciddi sorunlarla karşılaştığı da uluslararası sağlık ve insan hakları çalışmalarında ortaya konmaktadır.

Fakat kadını korumanın yolu erkeği düşmanlaştırmak değildir.

Kadın ve erkek aynı toplumun iki parçasıdır.

Birinin güçlenmesi diğerinin mutlaka zayıflaması anlamına gelmez.

Asıl ihtiyaç duyulan şey; kadınların haklarını koruyan, erkekleri de düşmanlaştırmayan, aileyi değersizleştirmeyen ve bireyin özgürlüğünü sorumlulukla birlikte ele alan dengeli bir anlayıştır.

Feminizmin tarih boyunca kadınların karşılaştığı bazı gerçek haksızlıkları görünür hâle getiren önemli mücadeleleri olmuştur. Fakat feminizmin bütün biçimlerini sorgulanamaz kabul etmek de doğru değildir.

Kadın adına konuşan her düşünce, gerçekten kadının yararına sonuç doğurmayabilir.

Kadını özgürleştirelim derken onu yalnızlaştırmamalıyız.

Güçlendirelim derken aileden koparmamalıyız.

Eşitlik sağlayalım derken kadın ile erkeği birbirinin rakibi hâline getirmemeliyiz.