Yazıköy’ün üzümü, Sirkesi Ve Görünmeyen Emeği

Toprağa baktığınızda sadece toprak görmezsiniz. Bir üzüm bağına baktığınızda sadece üzüm görmezsiniz. Eski bir meşe fıçısında ise yılların emeğini, sabrını ve hafızasını görürsünüz. Düzenlenen “Yazıköy Üzüm Günü” bana göre sıradan bir etkinlik değildi.

Bir köyün geçmişine sahip çıkma, unutulmaya yüz tutmuş bir üretim kültürünü geleceğe taşıma çabasıydı. Ama işin bir de görünmeyen yüzü var. O yüzün adı Esra Oğuzkağan Özkan. Verdiği mücadeleyi çok iyi bilirim. Onun derdi bir etkinlikte görünmek, bir fotoğraf karesinde yer almak değil.

Onun derdi çok daha başka: “Yeter ki geleneğimiz devam etsin.” Esra Hanım’ın yaptığı çalışma tam da bunun üzerine kurulu. Eski üretim mekânlarının izini sürüyor, insanlarla konuşuyor, hatıraları dinliyor, unutulmaya yüz tutmuş bilgileri kayıt altına almaya çalışıyor.

Çünkü biliyor ki bir köyün hafızası, o köyün en büyük hazinesidir. Yazıköy’e Sirke Müzesi neden olmasın? Ahmet Karakulluk Evi’nin üzüm işliği bu açıdan çok önemli.