“Bizim Çocuk Hiç Yemiyor” Diyenlere Diyetisyenden 5 Öneri

Kliniğimde ailelerden en sık duyduğum cümlelerden biri şu: “Çocuğum hiçbir şey yemiyor.” Aslında çoğu zaman bir şeyler yiyor, ama hep aynı birkaç besini yiyor. Sebzeyi tabağın kenarına itiyor hatta bazen yeni bir yemeği daha tatmadan reddediyor.

Seçici yeme, özellikle okul öncesi dönemde çok yaygın ve çoğu çocukta geçici bir evre olarak görülür. Ama beslenmede aşırı seçici çocuklar her öğünü azılı bir pazarlığa çevirebiliyor ve sofrayı ailenin en gergin anı yapabiliyor.

Bu yazıda, sofradaki bu gerginliği azaltmak için uygulayabileceğiniz beş öneriyi paylaşmak istiyorum.

1. Defalarca deneyin Bir çocuğun yeni bir besini kabul etmesi için onu defalarca görmesi, koklaması, tatması gerekebiliyor. Yani brokoliyi iki kez reddetti diye “bizimki sevmiyor” deyip vazgeçmek için henüz çok erken.

Reddedilen besini ara ara, küçük bir porsiyonla ve sevdiği bir yemeğin yanında tekrar sunun. Farklı pişirme yöntemleri de deneyebilirsiniz: fırında, çorbada, köftenin içinde. Yemesi için ısrar etmeyin; dokunması, koklaması, tabağında durmasına izin vermesi bile bir adımdır.

2. Tek sofra, tek menü Çocuk yemeği beğenmeyince ona ayrıca makarna ya da patates kızartması hazırlamak, o an için sorunu çözer gibi görünür. Ama çocuk kısa sürede, reddettiğinde sevdiği yemeğin geleceğini öğrenir.

Ailece aynı yemeği yiyin ve sofraya çocuğunuzun sevdiği en az bir besini de koyun: ekmek, yoğurt ya da bildiği bir sebze olabilir. Böylece aç kalma endişesi olmadan, yeni yemeği kendi hızında tanıma fırsatı bulur. Sizin tabağınızdan keyifle yediğinizi görmesi de en güçlü örnektir.

3. Görev paylaşımı yapın: Kararlar sizde, iştah onda Beslenmede ebeveynle çocuk arasında net bir görev paylaşımı olmalı. Neyin, ne zaman ve nerede yeneceğine siz karar verirsiniz. Sunulanlardan yiyip yememeye ve ne kadar yiyeceğine ise çocuk karar verir.

“Bir kaşık daha”, “tabağını bitirmeden kalkmak yok” gibi baskılar çoğu zaman ters teper. Çocuğun iç açlık ve tokluk sinyallerini bastırır, sofrayı bir güç mücadelesine çevirir. Düzenli öğün ve ara öğün saatleri belirleyin, aralarda sürekli atıştırmalık vermeyin; sofraya gerçekten acıkmış gelen çocuk daha kolay yer.

4. Mutfağa davet Kendi yıkadığı domatesi, kendi karıştırdığı salatayı tatmak çocuk için çok daha caziptir. Yemeğin hazırlığına katılan çocuklar, yeni besinleri denemeye daha istekli oluyor.

Yaşına uygun küçük görevler verin: küçükler sebze yıkayabilir, yumurta çırpabilir, malzemeleri karıştırabilir; daha büyükler güvenli bir bıçakla yumuşak sebzeleri doğrayabilir. Pazara ya da markete birlikte gidip haftanın sebzesini ona seçtirmek de iyi bir başlangıçtır.

5. Yemek ödül değildir “Tabaktaki sebzeyi bitirirsen çikolata alacaksın” cümlesi çok tanıdık, değil mi? Bu yaklaşım çocuğa sebzenin katlanılması gereken bir şey, çikolatanın ise değerli bir ödül olduğunu öğretir. Sonuçta tatlıya olan isteği artar, sebzeye olan mesafesi büyür.

Aynı şekilde yemeği ceza olarak kullanmayın, üzüldüğünde ya da ağladığında onu yiyecekle teselli etmeyin. Tatlıyı yasaklamak yerine zaman zaman, öğünün olağan bir parçası olarak sunun. Ödül gerekiyorsa sarılma, birlikte oyun ya da park gibi yiyecek dışı seçenekleri tercih edin.

Sabır en önemli malzeme Seçici yemenin bir gecede geçmesini beklemeyin; bu, haftalar hatta aylar süren bir süreç. Amacımız tek bir öğünde tabağı bitirmek değil, çocuğun yemekle sağlıklı ve huzurlu bir ilişki kurması.

Yine de çocuğunuz kilo kaybediyor ya da büyüme eğrisinin gerisinde kalıyorsa, yediği besin sayısı çok azsa veya yemek sırasında sık sık öğürüyor, yoğun sıkıntı yaşıyorsa çocuk doktorunuza ve bir diyetisyene başvurmanızı öneririm.

Yorumunuz için teşekkürler, en kısa sürede gözden geçirilip yayınlanacaktır

Seri İlan sayfamızda yerinizi alın! Çerkezköy Haber aracılığıyla iş ilanlarınızı, duyurularınızı ve aradığınız hizmetleri binlerce kişiye ulaştırın.