Bektaş: Marmara Depremi Sadece Fay Kaymasıyla Açıklanamaz

Balıkesir‑Marmara bölgesinde 15 Eylül 2026 saat 14:50’de Prof. Dr. Osman Bektaş, olası Marmara depremi üzerine yeni değerlendirmelerini kamuoyuyla paylaştı; konuşmasında 2025 yılında gerçekleşen 6,2 büyüklüğündeki depremi örnek gösterdi.

Bektaş, Erdik ve Temblor’un 2025 çalışmasına atıfta bulunarak, depremin Kumburgaz Çukuru’nun batı sırtında başlayıp çukur boyunca ilerlediğini ve doğu sırtında sona erdiğini belirtti; bu durumun kırılmanın havza‑sırt mimarisiyle sınırlanabileceğini ima etti. Açıklamasında, güçlü sırtların gerilme biriktirerek kırılmayı tetikleyebileceğini, çukur bölgelerinin ise gaz ve sıcak akışkanların yoğunluğu nedeniyle sürünme (creep) yoluyla kırılmayı durdurabileceğini vurguladı.

2025‑2026 yıllarına ait Kumburgaz çevresindeki araştırmalar, doğu‑batı doğrultusunda yeraltı sıcaklığı, kaya yapısı ve su/akışkan miktarında belirgin değişiklikler ortaya koydu; bu bulgular “Sırt‑Çukur Modeli”nin temelini oluşturdu. Model, çukur kısmının daha sıcak, zayıf ve akışkanlı olduğunu, bu koşulların kayma olasılığını artırdığını; sırt kısmının ise daha sağlam, dirençli ve gerilme biriktirebildiğini ortaya koydu.

2025 yılındaki M6.2 depremi, çukur boyunca ilerleyip doğudaki sırt sınırında durarak bu modelin pratik bir örneğini sundu ve depremin sadece fay kaymasıyla açıklanamayacağını gösterdi. Bektaş, Marmara Denizi’nin oluşumuna katkı sağlayan jeolojik süreçlerin depremin dinamiklerini etkilediğini, tek parça M7+ kırılma varsayımının yeniden gözden geçirilmesi gerektiğini belirtti.

Sonuç olarak, bölgedeki termal, litolojik ve akışkan dağılımlarının izlenmesinin, olası büyük depremlerin önceden tahmin edilmesi ve risk yönetimi stratejilerinin geliştirilmesi açısından kritik olacağını ifade etti.