Malatya’nın Dönüşümü

Sevgili okurlar merhaba, Ben Klinik Psikolog Tuğba Komşuoğlu. Bundan sonra gerek hayata dair gerek mesleğimle ilgili gerekse şehrimizle ve ülkemizle alakalı konularda sizlerle birlikte olacağım.

PANDEMİYLE BİRLİKTE BAŞLAYAN DEĞİŞİM SÜRECİ

2020 yılında koronavirüsle birlikte patlayan pandemi süreci tüm dünyada bir değişim ve dönüşüm sürecinide beraberinde getirdi. Bundan ülkemizde şehrimizde nasibini aldı. Bir Malatyalı olarak üzüntüyle gözlemlediğim bir dönüşüm sürecine girdik.

Farkında olmadan sahip olduğumuz değerleri, bağları artarak ilerleyen bir şekilde kaybetmeye başladık. Akrabalık ilişkileri, akran ilişkileri esnaf müşteri ilişkileri, aidiyet duygularımız hasar aldı. İlk başlarda normal diye düşündüm.

Pandemiden sonra yavaş yavaş normal değerlerimize dönmemizi bekledim büyük bir umutla. Ama önce pandemi arkasından deprem bu dönüşümü hızlandırdı. Artık memleketim insanının karakter değiştirdiğini düşünüyorum.

Deprem gibi büyük felaketlerin ardından toplumlar genelde iki şekilde tepki verir; Ya toplumsal dayanışma çok sağlamlaşır herkes birbirinin yarasını sarmaya iyileştirmeye çalışır. Yada kimi toplumlar buna gaddarlaşarak, duygusuzlaşarak tepki verir.

Acımasızlık artar. Ben bu felaketten kurtuldum başkasından bana ne. Ayakta kalmalıyım sadece kendimi düşünmeliyim, önce kendimi kurtarmalıyım gibi düşünceler içerisine girer. Kaç gün ömrüm kaldığını bilmiyorum, yaşadığım günler içerisinde hızlıca birikim yapıp kendimi garantiye almalıyım… Ülke olarak hatta küresel çapta ilk tepkinin ve doğru olanın verildiğini düşünüyorum.

Herkes üstüne düşeni en iyi şekilde yapmaya çalıştı. Hatta bizim dışımızdaki 10 şehirde öyle. Ama maalesef ki bizim şehrimiz bu konuda sınıfta kaldı. Depreme tepki olarak 2. Yolu tercih etti şehrimiz. Kısa vadede işe yarayan ama zor olanı tercih ettik aslında.

Kısa sürede köşeyi dönen çok oldu ama dayatılan fahiş fiyatlar ve merhametsizlikler neticesinde bununda iki sonucu olduğunu düşünüyorum. Birincisi Malatya’nın insanları dayatılan fahiş fiyatlardan dolayı şehir değiştirmek zorunda kaldı.

Bir kısmı döndü ama hala dönemeyen çok insan var. Türkiye’nin en pahalı şehri olduk. Bu zorunlu bir göçe neden oldu. Ciddi bir oranda hem nüfus kaybedip hemde yeni nüfus kazandık. Malatya’nın demografik yapısı değişti. Sonuçta yeniden imar edilen bir şehir var.

Şehrin kendi insanı terkedip giderse para kazanmak amacıyla bu boşluğu birileri dolduracak. Şehir fırsatçılara, kısa yoldan para kazanmak isteyenlere açık bir hale geldi. Suç oranları ve suç örgütleri ciddi bir şekilde arttı.

Eskisi kadar rahat değiliz tedirginiz. İkinci sonucuda şu anda haksız yere abartarak birbirimize dayattığımız ağır faturaların bedelini hepimiz ödüyoruz. Hem maddi olarak hemde psikolojik yönden. Ekonominin bozulması, alım satım gücünün yavaşlamasıda heybesinin hızlıca dolduranların sermayesini eritiyor şu anda.

Sadece mevcut olanı korumak zorunda insanlar. Fahiş fiyata kiraya verilmek istenen işyerleri kiralayan olmadıktan sonra boş dükkanın size ne faydası var. Zarardasınız, zarardayız hepimiz. Şehrimize insanların çoğu mutsuz yüzü gülmüyor, herkes birbirinden şikayetçi.

Herkes suçu bir diğerinin üstüne atıyor. Ötekileştik, yalnızlaştık, bencilleştik, mutsuzlaştık.

Biz kadim bir milletiz. Geçmişi yüzyıllara dayanan nice felaketlerden güçlenerek çıkmış bir milletiz; örfümüz, adetimiz, değerlerimizin sayesinde. En kötü şartlarda bile birbirimize omuz vererek, sırt vererek üstesinden gelmişiz.

Yeniden değerlerimizi ve bize kattıklarını hatırlamamız gerekiyor. Acilen fabrika ayarlarımıza geri dönmemiz gerekiyor. Herkes elini taşın altına koymalı. Sürekli başkalarını suçlayarak kurban psikolojisinde kalmanın bize bir yararı yok.

Yeniden birbirimizi görmemiz gerekiyor. Bir başkasının varlığını ve karşılıklı birbirimize olan ihtiyacımızı hatırlamamız gerekiyor. Benim tek başıma iyilik halimin bir anlamı yok etrafımdakilerde iyi olmayınca. Acımı ve sevincimi paylaşmaya, yalnız olmadığımı hissetmeye ihtiyacım var.

Para araç olmalı, amaç olmamalı… biz sosyal varlıklarız. Bir diğerini görmeden, konuşmadan, ruhuna dokunmadan iyi olabilecek canlılar değiliz. Para her sorunu çözemez. Nitekimde öyle toplumsal sonuçlarına baktığımızda. Eski dönem insanlarına kıyasla baktığımızda herşeye sahibiz ama aynı zamanda psilolojik rahatsızlıklar tavan yapmış vaziyette. İletişimsizlik had safhada. Birbirimizi dinlemiyoruz, anlamak gibi bir derdimizde yok.

Ben kendi adıma eski günlerimizi,eski esnafımızı, eski şehrimizi, eski insan ilişkilerimizi çok özlüyorum. Sizlerinde özlediğinizi düşünüyorum. Yeniden hep birlikte iyi olmaya, iyilik halimizi arttırmaya varmışın Malatyam!!!

Sadece benim davranışlarımı değiştirmemle nolacak ki! Koca şehir değişmez diye düşünmemeliyim. Attığımız her adım bize artarak, çoğalarak dönüyor, döndüde… Yaptığımız her davranışın bir etki alanı var. Ayrıca duygularda bulaşıcıdır.

Birbirimize güzel duyguları bulaştırmamız gerekiyor. Bilimsel araştırmalar kanıtlıyor her insan çevresindeki 5 m’lik bir alanı enerjisiyle etkiliyor. Birbirimize güzellik bulaştırmaya var mısın Malatyam!!!

Beni yeni yazılarda e-posta ile bilgilendir.