Senin Frekansın, Senin Hayatını Oluşturur

Kendine öyle bir hayat kur ki, içinde kendini iyi ve huzurlu hissedebilesin…Ne güzel bir temenni, değil mi? Üstelik bunu ne kadar da nadir duyuyoruz.

Çoğu zaman nasıl yaşamamız gerektiğini, ne yaparsak daha çok takdir göreceğimizi, başkalarının gözünde nasıl bir yer edineceğimizi konuşuyoruz. Peki, bütün bunların arasında kendimize hiç şu soruyu soruyor muyuz?"Ben, kendi hayatımın içinde gerçekten iyi miyim?"

Dışarıdan nasıl göründüğü çok da önemli değil. Herkesin beğenmesi, anlaması ya da onaylaması da gerekmiyor. Çünkü hayat senin hayatın…“Kim ne der?”“Ne düşünürler?”“Beni nasıl görürler?”diye kendini sürekli başkalarına göre ayarlama. Hayatının kanalında, alıcı frekanslarınla oynamaktan vazgeç.

Sen kendi frekansını başkalarının beklentilerine göre değiştirdikçe, kendi sesini duymaktan uzaklaşırsın. Bir bakmışsın, kendine sağır olmuş; başkalarının dayatma seslerini duyar hâle gelmişsin.

Başkalarının sesleri çoğaldıkça kendi sesin kısılır. Onların beklentileri ön plana çıktıkça kendi isteklerini geri plana atarsın. Bir süre sonra ne istediğini, neye ihtiyaç duyduğunu, seni neyin mutlu ettiğini bile unutabilirsin.

İşte tam da burada durup kendine dönmen gerekir. Çünkü insan, başkalarına uyum sağlamaya çalışırken kendinden uzaklaşabilir. Herkesi memnun etmeye çalışırken kendi huzurunu kaybedebilir.

Unutma…Sen mutsuz olduğunda, onlar mutlu olmayacak. Belki başlangıçta, onların istediği gibi davranmanın herkesi memnun edeceğini düşünürsün. Kendi isteklerinden vazgeçmenin sorunları çözeceğine, sessiz kalmanın her şeyi yoluna koyacağına inanırsın.

Oysa senin mutsuzluğun, başkasının hayatına mutluluk katmaz. Başkalarının beklentilerini karşılamak uğruna kendinden vazgeçmek, kimseye verilmesi gereken bir borç değildir.

O yüzden bırak, herkes kendi frekansında yaşasın.

Sen kendi kanalını bul. Kendi sesini duy. Kendine iyi gelen yerde kal.

Bu, başkalarını önemsememek ya da kimseyi dinlememek demek değil. Elbette başkalarının düşüncelerinden öğrenebilir, eleştirilerinden kendimize pay çıkarabiliriz. Ama dinlemek başka, kendi hayatımızın yönetimini başkalarına bırakmak bambaşka bir şeydir.

Önemli olan, başkalarının gözünde nasıl göründüğün değil; kendi hayatının içinde kendinle ne kadar iyi olduğundur.