“Allah kuruşu”nda gözümüz yok

Aston Villa maçıyla başlayıp, Slavia Prag maçıyla süren mağlubiyet, dün gece Rams Park’ta devam etti. Bu maçı konuşacağız ama çok daha önemli bir mevzu var; sonda söylenecek lafı başta söyleyeyim, “Kadıköy’ü, Saraçoğlu’nu terk edip Maltepe’ye gitmek teslimiyettir”.

Fenerbahçe’yi Fenerbahçe yapan ne sadece renkleridir ne bayrağıdır ne şampiyonluklarıdır ne de hiçbir koşulda kendisini terk etmeyen taraftarıdır. Fenerbahçe’yi Fenerbahçe yapan bunların tümüdür ve bu büyüklüğün mabedi Saraçoğlu Stadyumudur.

Fenerbahçe sevgisinin, inancının coşkuyla yaşandığı yer olduğu için mabedimizdir Saraçoğlu Stadyumu, “Kutsal Topraklarımızdır”.Elbette terkedilmez değildir, 3 Temmuz direnişinde boşa bağırmadık, “sen sokakta oyna, biz kaldırımda seyrederiz” diye. O şanlı direniş için elbette her şeyden fedakarlık edildiği gibi mabetten de vazgeçilebilirdi.

Ama bugün hangi nedenle vazgeçiyoruz Saraçoğlu’ndan?.. Çıkardan, kardan, paradan, menfaatten söz edenler unutmasın, Maltepe’ye gidersiniz ama sonra “Allah kuruşunuz yok o statta, hepsini biz yaptık” deyiverirler, bazıları gibi susar kalırsınız.

Fenerbahçe stadını büyütecekse kendisi büyütür, değiştirecekse kendisi değiştirir. NOKTA.Aziz Yıldırım’ın derbi öncesi bu konuyu gündeme getirmesi de enteresandır, tıpkı Kante’ye, Guendouzi’ye mecburiyetten tahammül ettiğini ima etmesi gibi, tıpkı İsmail Kartal’ı “siz istediniz” diyerek harcaması gibi.

Bizim bildiğimiz Aziz Yıldırım, böyle maçlar öncesi takıma, hocaya sahip çıkar, taraftara moral verirdi. “Ben mayısta gidiyorum” diyerek “ne haliniz varsa görün” demeye getirmezdi. İnsanlar değişiyor, efsaneler bile…Gelelim maça.

Bu mağlubiyet, Aston Villa maçıyla başladı, Slavia Prag maçıyla sürdü ve bu maçla noktalandı. İlk yarı kendisine güvenen, motivasyonu yerinde bir Galatasaray’ın coşkulu oyunu karşısında, kendine güveni, inancı sıfır Fenerbahçe ezildi gitti.

İsmail Kartal’ın seçtiği ilk 11 belki tartışılabilirdi eğer normal performansını sergileyebilen, iyi oynadı denebilecek bir iki oyuncu olsaydı. Özellikle orta saha yok gibiydi. Galatasaray istediği zaman istediği gibi geçti orta sahayı.

İlerde Lukaku muhtemelen top tutsun diye tercih edilmişti ama ne top geldi ne geleni tutabildi. Greenwood yine kendi kendine takıldı, Oğuz Aydın’sa bu sezonun en kötü günündeydi. İkinci yarıya iki gol yemiş olmanın motivasyonuyla çıktı Fenerbahçe.

İsmail Kartal da biraz geç olsa da yaptığı değişikliklerle takımına destek verince Fenerbahçe kıpırdandı. İrfan Can’ın attığı şimdiden efsane golden sonra oyun dengelendi ancak Fenerbahçe beraberlik şansını yakalasa da değerlendiremedi.

Atilla Karaoğlan yaptığı kimi hatalara rağmen isterse tarafsız maç yönetebileceğini de gösterdi. Umarım bundan sonra da bu yönetimi gösterir.