Bizde bu kadar büyük bir adam ölmedi ki..." Atatürk’e duyulan sonsuz vefa

Türkiye, her 10 Kasım sabahı saatler 09.05’i gösterdiğinde zamanı bir kez daha durdurarak kurucusuna duyduğu derin özlemi tazeliyor. Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün 1938’deki vefatı, sadece Türk milletini yasa boğmakla kalmadı; uluslararası kamuoyunda da eşine az rastlanır bir hüznün kapılarını araladı.

O dönemde yaşanan acıyı anlamaya çalışan bir Alman profesörün verdiği tarihe geçen yanıt ile lise öğrencilerinin kaleme aldığı özel çalışma, büyük önderin hem dünya çapındaki saygınlığını hem de az bilinen insani yönlerini yeniden hatırlatıyor.

"Bizde Bu Kadar Büyük Bir Adam Ölmedi Ki..."

Atatürk’ün vefatının ardından yurt dışında hissettirilen derin üzüntü, dönemin anekdotlarına da yansıdı. Anlatılanlara göre, Türk milletinin yaşadığı büyük yasa şahit olan bir Alman profesöre Atatürk’ün vefatından söz edildiğinde, profesörün dudaklarından şu ifade döküldü: "Efendim, bizde bu kadar büyük bir adam ölmedi ki..." Bu tek cümle, Atatürk’ün yalnızca bir ülkenin kaderini değiştiren bir lider değil, küresel ölçekte kabul görmüş tarihi bir şahsiyet olduğunu bir kez daha kanıtladı.

Kahramanlığın Ötesinde Bir İnsan: Lise Öğrencilerinin Kaleminden Atatürk

Atatürk’ün askeri ve siyasi dehasının ötesinde, gündelik hayatındaki yalınlığına dikkat çeken bir başka çalışma ise İzmir’deki üç lise öğrencisinden geldi. 2018 yılında Özel İzmir Tevfik Fikret Okulu öğrencilerinin kaleme aldığı yazı, "Atatürk’ü bir'kahraman' olarak değil de bir'insan' olarak düşündünüz mü hiç?" sorusuyla okuyucuyu duygusal bir yolculuğa çıkarıyor.

Öğrenciler, Atatürk’ün ulaşılmaz bir figür olarak anlatılmasının yanında; ağlayan, gülen, seven, dostlarıyla sohbet eden ve hayatın içinden keyif alan yönlerini vurguladı. Yazıda; askerleriyle sigara paylaşan, köylüyle ayran içen, kuru fasulye-pilav ve gül reçelini çok seven, mahalle aralarında korumasız yürüyüp boza veya çorba içmeye giden halktan bir insan portresi çizildi.

İğde Ağacına Ağlayan Çevreci, Sanata Tutkulu Bir Ruh

Öğrencilerin çalışmasında, kararlı ve sert bir asker imajının arkasında çok duygusal bir yapının yattığı ifade edildi. Bir iğde ağacının kesilmesine ya da bir tayın ölümüne gözyaşı döken, çınar dalı kesilmesin diye köşk kaydıran çevreci bilinci; gramofon tutkusu, vals ve tango sevgisiyle birleştiğinde Atatürk’ün zengin iç dünyası gözler önüne serildi.

Ayrıca Latife Hanım ile ayrıldığı gün dinlediği hüzünlü şarkılar, evlat özlemi ve halkıyla kurduğu samimi bağlar üzerinden liderin yalnızlığı da sorgulandı. Yazıda, dünyadaki pek çok ülkeye ilham veren, Haiti Cumhurbaşkanı’nın mezar taşına vasiyet edecek kadar saygı duyduğu ve düşmanlarının dahi önünde eğildiği bir önderin asla "yalnız" sayılamayacağı vurgulanarak metin sonlandırıldı.