Sırtlarında Umut Taşıyan Ordulu Kadınlar

Birinci Dünya Savaşı yıllarında ulaşım imkânlarının bulunmadığı zorlu coğrafyada, Ordulu kadınlar cephedeki askerler için sırtlarında erzak taşıyarak tarihe silinmez bir iz bıraktı.

Birinci Dünya Savaşı döneminde Anadolu’nun dört bir yanında erkeklerin cepheye gitmesiyle birlikte, geride kalan kadınların omuzlarına tarihi bir sorumluluk yüklendi. Bugün araçlarla dahi aşılması güç görünen engebeli arazilerde, cephedeki Mehmetçiğin ihtiyaç duyduğu erzakların ulaştırılması için Ordulu kadınlar devreye girdi.

Yeterli ulaşım araçlarının ve yolların bulunmadığı o yıllarda, ağır çuvalları sırtlanan kadınlar zorlu şartlara rağmen yola koyuldu.

Ordu’dan Zara’ya Uzanan Umut Hattı Ordu merkezden başlayarak Ulubey, Gölköy ve Mesudiye’nin sarp dağ yollarını aşan bu zorlu lojistik hattı, Sivas’ın Zara ilçesine kadar uzandı. Yağmur, kar ve çamur demeden sürdürülen bu yolculukta yükler, kadınların omuzlarında elden ele taşınarak bir bayrak yarışı gibi cepheye ulaştırıldı.

Bir kadının tamamladığı etabı bir diğeri devralarak kesintisiz bir ikmal zinciri oluşturdu.

Tarihin Sessiz Kahramanları Cephe hattında doğrudan silah tutmasalar da bir ordunun hayati ihtiyaçlarını karşılayarak zaferin görünmeyen mimarları arasında yer alan Ordulu kadınlar, sırtlarında yalnızca erzak değil, bir milletin umudunu ve geleceğini taşıdı. Bölge tarihinin en kıymetli hatıraları arasında yer alan bu büyük fedakarlık, "Ordu'nun sessiz kahramanları" olarak gelecek nesillere aktarılmaya devam ediyor.