İngiltere'de Bakım Vizesi Planı: Düşük Maaşlı Göçmenler 15 Yıl Yerleşemez

İçişleri Bakanlığı'nın'küçük harflerdeki' planı, bakım çalışanlarına 15 yıllık yerleşme süresi getirirken sektör 150 binin üzerinde boş kalan iş ilanıyla boğuşuyor.

· 1 dk 2 İngiltere'de Bakım Vizesi Planı: Düşük Maaşlı Göçmenler 15 Yıl Yerleşemez Türkiye'de Doğalgaz Altyapısı: Taşımadan Dağıtıma Stratejik Harita ve Gelişim Süreci İngiltere'nin yeni Hükümeti, göçmen işgücüne karşı "şiddetli ortam" politikasını bakım sektörünün omuzlarına yükleyerek, bu alanlarda çalışan düşük maaşlı göçmenlerin yerleşme (ILR) haklarını 15 yıla kadar uzatma planını gündeme getirdi. İçişleri Bakanlığı (Home Office) arka planda altı aydır sürdürdüğü görüşmelerde, bakım çalışanlarını bu kısıtlayıcı kategoriye sokmak için çaba sarf etti; buna rağmen Sosyal Bakım sektörü zaten kritik personel açığıyla mücadele ediyor.

Mevcut Skilled Worker (Yetenekli İşçi) vizesi için genel maaş eşiği 38.700 sterline çekilirken, bakım çalışanları için "İmmigrasyon Maaş Listesi" (Immigration Salary List) kapsamında%20 indirimli 29.000-30.960 sterlin aralığı uygulanıyor. Ancak bu indirimin bedeli, standart 5 yıllık yerleşme süresinin üç katına yakın, 15 yıla çıkarılması olarak öngörülüyor.

Buna ek olarak, vize başvuru ücretleri ve Zorunlu Sağlık Hizmetleri Harcı (IHS) dahil tek bir işçi için maliyet 3.000 sterlinin üzerinde seyre ediyor.

Skills for Care verilerine göre İngiltere'de bakım sektöründe boş kalan iş ilanı sayısı 150 bin'i buldu. İngiliz vatandaşları ve yerleşik göçmenler bu işlere başvurmadıkları için sistem neredeyse tamamen uluslararası işgücüne bağımlı.

Mart 2024'ten itibaren bakım çalışanlarının eş ve çocuklarını getirmesine engel getirilmesi (expartriate ban), başvuru sayılarında ani bir düşüşe neden oldu. Sektör temsilcileri, yeni 15 yıllık yerleşme planının uygulanması halinde personel boşluklarının doldurulamayacağını, bu da İngiltere Halk Sağlık Hizmetleri (NHS) ve özel bakım evlerinin operasyonel krizle karşı karşıya kalacağına işaret ediyor.

Uzmanlar, politika yapıcılarının "küçük harfleri" okuyarak, göçmen sayısını düşürme hedefleri ile sağlık sisteminin hayati ihtiyaçları arasındaki çelişkiyi çözmedikçe, bakım krizi derinleşeceğini ve maliyetin nihayetinde vergi mükellefine yansıyacağını vurguluyor.