Öğretilemeyen Şeyler: Susmak | Pelin Özer

Bir cümledir dolandı geçenlerde dilime. Hiç beklenmedik zamanda karşımıza çıkan, bununla kalmayıp bizi bağlamına beklenmedik bir hızla katan davetsiz anaforun insafında buluruz kendimizi. Biz —ne olur ne olmaz— her zaman yeniden işlenmeye, formatlanmaya, baştan başlatılmaya hazır olalım. O cümleyi görür görmez tanıdım. Sanırım içten içe arıyormuşum. Başka türlü hedef bile değilken...