İstemek, Başarmanın Yarısıdır: Bir çocuğun İçindeki İnancı Uyandırmak
- Bir çocuğun gözlerinin içine bakıp hiç düşündünüz mü; Acaba kendine ne kadar inanıyor
- Yapabileceklerinin farkında mı, yoksa başaramayacağına çoktan kendini ikna mı etmiş?
Bir çocuğun gözlerinin içine bakıp hiç düşündünüz mü; Acaba kendine ne kadar inanıyor? Yapabileceklerinin farkında mı, yoksa başaramayacağına çoktan kendini ikna mı etmiş?
Eğitimde üzerinde en çok durmamız gereken konulardan biri tam da bu: Motivasyon…
Çünkü bazen bir çocuğun ihtiyacı daha fazla soru çözmek, daha uzun saatler ders çalışmak ya da daha çok uyarılmak değildir. Bazen yalnızca birinin ona inanmasına, onu anlamasına ve içindeki gücü fark etmesine ihtiyacı vardır.
İstemek başarmanın yarısıdır. Peki, bir çocuğa istemeyi nasıl öğretiriz?
Öncelikle şunu kabul etmeliyiz: Her çocuk aynı şekilde motive olmaz. Kimi takdir edildiğinde, kimi başardığını gördüğünde, kimi de kendisine güvenildiğini hissettiğinde harekete geçer. Bu nedenle çocukları tek bir başarı kalıbına sokmak yerine, onların neye ihtiyaç duyduğunu keşfetmeliyiz.
Bir öğrenciye sürekli “Daha çok çalışmalısın.” demek kolaydır. Zor olan, neden çalışmak istemediğini anlamaktır.
Bazen çocuk başarısız olmaktan korkar. Bazen nereden başlayacağını bilemez. Bazen de çevresinden duyduğu kıyaslamalar nedeniyle ne yaparsa yapsın yeterli olmayacağını düşünür. Bir süre sonra kendi potansiyelini değil, eksiklerini görmeye başlar.
İşte tam bu noktada yetişkinlerin kullandığı dil çok önemlidir.
“Sen zaten yapamıyorsun.” yerine “Henüz istediğin noktada değilsin ama gelişebilirsin.” demek…
“Arkadaşın senden daha başarılı.” yerine “Geçen haftaya göre ne kadar ilerlediğine bakalım.” demek…
“Bu notla nasıl başarılı olacaksın?” yerine “Bu sonuç bize neleri geliştirmemiz gerektiğini gösteriyor.” diyebilmek…
Bunlar yalnızca kelime değişikliği değildir. Çocuğun kendisine bakışını, öğrenmeye yaklaşımını ve yeniden deneme cesaretini etkileyen önemli tutumlardır.
Motivasyon, her gün aynı heyecanla çalışmak değildir.
Çocuklarımızdan her sabah aynı istekle uyanmalarını, her gün aynı performansı göstermelerini bekleyemeyiz. Motivasyon bazen yükselir, bazen düşer. Önemli olan motivasyonun hiç azalmaması değil, azaldığında yeniden başlayabilme becerisini kazanmaktır.
Çünkü başarı, yalnızca iyi hissettiğimiz günlerde çalışabilmek değildir. Zorlandığımızda da küçük bir adım atabilmektir.
Bu nedenle büyük hedefleri küçük parçalara ayırmalıyız. Bugün bir konuyu anlamak, dün yapamadığımız bir soruyu çözebilmek, eksik olduğumuz bir alanda ilerlemek… Bunların her biri çocuğun kendine duyduğu güveni büyütür.
Çocuk, başardıkça motive olur; motive oldukça daha fazla denemeye cesaret eder. Böylece başarı bir sonuç olmaktan çıkar, gelişimin doğal bir parçasına dönüşür.
Velilere küçük ama önemli bir hatırlatma…
Çocuğunuzun hayatındaki en önemli destekçilerden biri sizsiniz. Ancak destek olmak, her an kontrol etmek, sürekli hatırlatmak ve onun adına kaygılanmak değildir.
Bazen geri çekilip sorumluluk almasına izin vermek, bazen yalnızca dinlemek, bazen de hiçbir şey söylemeden yanında olduğunuzu hissettirmek gerekir.
Çocuğunuza her gün kaç soru çözdüğünü sormadan önce, bugün ne öğrendiğini sorun. Notunu değerlendirmeden önce gösterdiği çabayı görün. Bir hata yaptığında onu hatasıyla tanımlamayın.
Ve lütfen, hiçbir çocuğu başka bir çocuğun hikâyesiyle ölçmeyin.
Çünkü her çocuğun öğrenme hızı, ilgi alanı, güçlü yönleri ve gelişim yolculuğu farklıdır. Bizim görevimiz çocukları yarıştırmak değil, kendi potansiyellerine ulaştırmaktır.
“Zorlanman, başaramayacağın anlamına gelmez.”
Bazen bu cümleler, uzun nasihatlerden çok daha değerlidir. Çünkü çocuklar yalnızca kendilerine söylenenleri değil, kendileri hakkında neye inanıldığını da hissederler.
Eğitimci olarak şuna inanıyorum: Bir çocuğun başarısı yalnızca akademik bilgisiyle ölçülemez. Kendine güvenmesi, merak etmesi, soru sorması, hata yapmaktan korkmaması ve yeniden denemesi de başarının önemli parçalarıdır.
Biz çocuklara yalnızca sınavlara hazırlanmayı değil, hayata hazırlanmayı da öğretmeliyiz. Onlara hazır cevaplar vermek yerine çözüm üretmeyi, başkalarıyla yarışmak yerine kendilerini geliştirmeyi, vazgeçmek yerine yeni yollar denemeyi göstermeliyiz.
Çünkü bir çocuğun hayatında bazen en büyük başarı, yüksek bir not almak değil; “Ben yapamam.” dediği bir noktada yeniden “Bir kez daha deneyeceğim.” diyebilmesidir.
Unutmayalım; motivasyon dışarıdan verilen geçici bir heyecan değil, çocuğun içinde büyüttüğü bir inançtır. Bizim görevimiz o inancı beslemek, ona yol göstermek ve kendi gücünü keşfetmesine yardımcı olmaktır.
İstemek başarmanın yarısıdır. Diğer yarısı ise kendine inanmak, emek vermek ve her düştüğünde yeniden başlayabilmektir.
Ve belki de çocuklarımıza bırakabileceğimiz en değerli miras, onlara her şeyi başarmayı öğretmek değil; başarabileceklerine inandıkları bir yürek kazandırmaktır.
Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.
Kategori: Genel
Yayın: 19 Kasım 2026 19:27 · Kaynak: antalyasonhaber.com