Hayatın İçinden Kısa Kısa - 269

HZ. PEYGAMBERİMİZİN İMAM AZAM EBU HANİFEYİ DAVETİ

Ehli Sünnet baş imamımız İmam Azam Ebu Hanife hayatı boyunca 55 hac 15 umre yaptı. Yetmiş yaşlarında son hac için yolda. Medine’ye 2 km yakın bir kuyu başında konakladılar. Bir süre istirahatten sonra kafile hazırlıklarını yaptı.

Yola çıkılacak. İmam Azam (ra) duasında Ya Resulullah ne olur beni bir kerecik huzuruna davet et. Kafileyi gönderdi. Kendisi kaldı. Çadırına bir zaman sonra bir el dokundu. Bu bir fakir kimse idi. Medine’den Peygamberimizin kabri başından geliyordu.

İhtiyaç sahibi olduğunu söylüyordu. Peygamberimiz ona rüyasında “İlerideki bir çadırda ümmetimden Numan B Sabit diye biri var. Ona söyle artık beklemesin gelsin. “Gelen fakir İmam Azam’a sordu. Numan B Sabit sen misin? Evet.

Peygamberimiz (sav) seni çağırıyor. İmam tekrar sordu. Ne dedin bir daha söyle. Adam Resulullah (sav) sana selam etti. Seni çağırıyor. İmamımız bu müjdeye karşılık üzerindeki paraları, cübbesini, sarığını ona hediye etti.

Ağlayarak Ravza’nın yolunu tuttu. Hakikaten yaşanmış ibretlik bu güzel hatıra hepimize ders olmalıdır. Umreye giden herkes Allah ve Resulünün misafirleridir. Misafirliğe gelene de ilahi ikramlar olunur. Bu hatıra da bunlardan bir tane örnektir.

Sahabe tabiin ulema nezdinde bu tür rivayetler çok yapılmıştır. Allah bütün ehli imana ümmeti Muhammed’e özel davetiyeler nasip etsin.

SEYYİD AHMET ER-RİFAİ RAVZADA PEYGAMBER KABRİ BAŞINDA

Hak dostu Seyyid Ahmet Rifai hac için geldi. Mekke’de vazifelerini bitirdi. Medine’ye geldi. Huzuru Nebevide “es-Selamü Aleyke ya Ceddi” (selam sana olsun ey dedeciğim) selam verdi. Bu anda kabri saadetten herkesin duyacağı şekilde “Aleyke Selam Ya Veledi “sesi duyuldu (selamet senin üzerine olsun ey oğlum)

Bilindiği üzere Ahmet Riafi hz. leri Peygamber soyundandır ve Seyyid’dir. Bir taraftan da soyu Ebu Eyyüb el-Ensari’ye dayanır.

Çok güzel sohbet eder. Konuşmaya başlayınca çok uzaktakiler bile duyardı.

Hak dostu velilerin bu halini garipsememek lazım. Çünkü bu zatlar her nefes alış ve verişte Allah’ı hatırlarlar. Dünyalık mal ve mülk peşinde değiller. El emeğiyle geçinirler. Onların da bir kısmını infak ederler. Vefatlarında da mal mülk bırakmazlar.

Tevazu sahibidirler. Müslümanlara örnek kişilerdir. Günümüzde böyle zatlara çok ihtiyaç vardır.

Bu anlattıklarımızın dışında yanlış yolda oldukları halde hak yolunda olduğunu iddia edenler bizim konumuz dışındadır.

UTBİ ADINDA BİR ALİM PEYGAMBER KABRİ BAŞINDA YAŞADIĞINI ANLATIYOR

Utbi (ra) anlatıyor: Ravza’da namaz kıldım. Peygamberimize salat-ü selam getiriyordum. Bir arabi geldi. “Es-Selamü Aleyke Ya Resulullah” diyerek selam verdi ve oturdu. Kendisi yakındaydı. Nisa suresi 64. ayeti okuyordu. Ayeti Kerime mealen;” Onlar günah işleyerek kendilerine kötülük ettiklerinde sana gelip af dileseler, sende onlar için Allahtan af dileseydin Allah ziyadesiyle tövbeleri kabul eder ve O’nu (Allah’ı) merhametli bulurlardı.” Devamla Ya Resulullah senin zamanına yetişemedim.

Bu ayeti delil getirerek tövbe istiğfar ediyorum. Rabbimden senin şefaatini umuyorum. Devamla Ya Resulullah Senin kabrine ben feda olurum. İzzet onda. İffet onda. Cömertlik onda. Kerem onda. Adam mescitten çıktığı sırada uyuyakalmışım.

Rüyamda Peygamberimizi gördüm bana “Ey Utbi ârabiye yetiş. Duası kabul oldu. Af olduğunu müjdele.”