Cumhuriyet'in ilk yıllarında Ankara'da kaç kişi yaşıyordu? Sayılar şaşırtıyor!

Türkiye Cumhuriyeti'nin başkenti Ankara, Millî Mücadele yıllarında nüfusu 25 bini aşmayan küçük bir Anadolu şehriydi. Ancak başkentlik kararıyla birlikte kentin nüfusu hızla artmaya başladı. Devlet kurumlarının Ankara'ya taşınması, yeni yerleşim alanlarının açılması ve kamu görevlilerinin kente yerleşmesi, şehrin kısa sürede büyümesini sağladı.

1927 yılında yapılan genel nüfus sayımında Ankara şehir merkezinin nüfusu 74 bin 784 olarak kaydedildi. ANKARA'NIN NÜFUSU BAŞKENTLİK KARARIYLA ARTTIMillî Mücadele döneminde stratejik konumuyla öne çıkan Ankara, 1923 yılında Cumhuriyet'in ilan edildiği sırada yaklaşık 25 bin kişinin yaşadığı bir yerleşim yeriydi.

Başkent ilan edilmesinin ardından kentteki nüfus hareketliliği belirgin biçimde hızlandı. Devlet dairelerinin Ankara'ya taşınması ve kamu çalışanlarının aileleriyle birlikte şehre yerleşmesi, konut ihtiyacını artırdı. Nüfus artışıyla birlikte su, altyapı ve belediye hizmetleri de kentin öncelikli sorunları arasına girdi.1927'DE ANKARA'NIN NÜFUSU 74 BİN 784'E ULAŞTIAnkara'nın büyüme hızını ortaya koyan önemli verilerden biri, 1920'li yılların ikinci yarısındaki nüfus rakamları oldu.

1926 yılı sonlarında 58 bin 749 olarak belirtilen şehir nüfusu, 1927 genel nüfus sayımında 74 bin 784'e yükseldi. Bu artış, Ankara'nın yalnızca siyasi ve idari merkez olarak değil, aynı zamanda yeni bir yerleşim alanı olarak da geliştiğini gösteriyordu.

Kısa sürede artan nüfus, şehirdeki mevcut imkânların yetersiz kalmasına neden oldu. KONUT VE SU SIKINTISI BÜYÜDÜAnkara'nın başkent olmasıyla birlikte nüfus artışı, kent yaşamında çeşitli sorunları da beraberinde getirdi.

Özellikle konut yetersizliği ve su sıkıntısı, dönemin belediye yönetimlerinin çözüm aradığı başlıca meseleler arasında yer aldı. Şehrin modern bir başkente dönüştürülmesi amacıyla altyapı ve imar çalışmalarına ağırlık verildi.

Yeni yolların açılması, su kaynaklarının geliştirilmesi ve yeni mahallelerin kurulması için çeşitli girişimlerde bulunuldu. YENİŞEHİR'İN TEMELLERİ O YILLARDA ATILDIAnkara'nın planlı bir şehir haline getirilmesi için 16 Şubat 1924 tarihinde 417 sayılı kanunla Ankara Şehremaneti kuruldu.

Kurum, dönemin belediye hizmetlerini yürütmenin yanı sıra şehrin gelişen ihtiyaçlarına çözüm bulmakla da görevlendirildi. Özellikle Ali Haydar Yuluğ'un şehreminliği döneminde bugünkü Kızılay ve çevresini kapsayan Yenişehir'in kurulması için önemli adımlar atıldı.

Yeni yerleşim alanları oluşturulurken yolların, su tesisatının ve diğer altyapı unsurlarının geliştirilmesi hedeflendi. Ankara'nın büyümesini planlı biçimde yönlendirmek amacıyla yabancı şehircilik uzmanlarından da yararlanıldı.

Alman şehir plancısı Hermann Jansen'in hazırladığı planın 1929 yılında kabul edilmesiyle kentin gelişimi için yeni bir çerçeve oluşturuldu. KÜÇÜK BİR ANADOLU ŞEHRİNDEN BAŞKENTECumhuriyet'in ilk yıllarındaki nüfus verileri, Ankara'nın geçirdiği dönüşümün boyutlarını ortaya koyuyor.

1923'te yaklaşık 25 bin kişinin yaşadığı şehir, 1927'de 74 bin 784 kişilik nüfusa ulaştı. Bu büyüme, başkentlik kararının Ankara'nın demografik yapısı, altyapısı ve şehir planlaması üzerindeki etkisini gözler önüne serdi.

Ankara, kısa süre içerisinde genç Cumhuriyet'in yönetim merkezi olmanın yanı sıra modern şehircilik çalışmalarının da önemli bir uygulama alanına dönüştü.