Perşembe'de Bir Merhamet Hikayesi: Hakime Teyze ve Güvercinleri

Ordu’nun Perşembe ilçesinde bulunan Düz Mahalle’de ikamet eden 73 yaşındaki Hakime Beyaz, eşinin vefatının ardından içine düştüğü yalnızlığı, penceresinin konuğu olan güvercinlerle paylaşıyor. Hayat arkadaşını kaybetmenin getirdiği derin boşluğu, her gün evinin camına gelen kuşları doyurarak doldurmaya çalışan Beyaz, bu canlıları sadece beslemekle kalmıyor, onlarla kurduğu bağla hayata tutunuyor.

Eşini kaybettikten sonra penceresinden dışarıyı izlediği bir gün, sokaktaki kuşların yiyecek bulmakta zorlandığını fark eden Hakime Beyaz, o günden itibaren rutin bir besleme düzeni oluşturdu. Pencere önüne düzenli olarak yem ve ekmek kırıntıları bırakan yaşlı kadın, zamanla evin çevresini bir kuş yuvasına dönüştürdü.

Bugün düzinelerce güvercin, Beyaz’ın günlük yaşamının ayrılmaz bir parçası ve en yakın dostları haline geldi. Beslediği güvercinlerin her birini tek tek tanıyan ve onlara özel isimler veren Hakime Beyaz, kuşlarına karşı adeta bir anne şefkatiyle yaklaşıyor.

Kuşların aç kalmaması için kendi ihtiyaçlarını ikinci plana atan Beyaz, Ben aç kalayım ama yeter ki onlar doysun diyerek hayvan sevgisinin ne kadar fedakâr ve saf olabileceğini gözler önüne seriyor. Kuşlarına olan düşkünlüğü nedeniyle oldukça hassas davranan Beyaz, onları görüntülemek isteyenlere karşı ise oldukça korumacı bir tavır sergiliyor.

Kuşlarına nazar değmesinden ve onlara bir zarar gelmesinden büyük endişe duyan yaşlı kadın, Onları çekip yayınlamayın, nazar değer ve ölürler; onlar ölürse ben de ölürüm sözleriyle kuşlarının kendisi için taşıdığı hayati önemi dile getiriyor. Yaşadığı bu duygusal bağın kendisi için bir yaşama sevinci olduğunu belirten Hakime Beyaz, çevresindekilerden de kuşlarına karşı aynı hassasiyeti göstermelerini ve maşallah diyerek yaklaşmalarını istiyor.

Düz Mahalle sakinleri tarafından da bilinen bu özel dostluk, yalnız bir kadının merhametiyle nasıl yeniden hayata bağlandığının en somut örneği olarak bölgede dikkat çekiyor.