Hayata Bağlayan Müdahale: Turnike

Bazen olay yerindeki en büyük tehlike, ilk bakışta fark ettiğimiz kırıklar veya yaralar değil, kontrol altına alınamayan şiddetli kanamadır. İnsan vücudu belirli miktarda kan kaybını tolere edebilir. Ancak kanama şiddetliyse tablo çok hızlı değişebilir.

Özellikle kol veya bacaklarda meydana gelen ciddi damar yaralanmalarında birkaç dakika içerisinde hayati tehlike ortaya çıkabilir. İşte böyle bir anda yapılacak doğru müdahale, hayat ile ölüm arasındaki farkı oluşturabilir.

Bu müdahalelerden biri de turnikedir. Turnike Her Kanamada Kullanılmaz Toplumda turnike konusunda iki farklı yanlış anlayışla karşılaşıyoruz. Bir tarafta en küçük kanamada bile turnike uygulamaya çalışanlar, diğer tarafta ise “Turnike yapılırsa uzuv kesin kaybedilir” düşüncesiyle gerektiği halde turnike kullanmaktan çekinenler var.

Turnike, her kanamanın ilk müdahalesi değildir. Küçük ve kontrol edilebilir kanamalarda yara üzerine uygun şekilde doğrudan bası uygulanması çoğu zaman yeterlidir. Ancak kol veya bacaktaki hayatı tehdit eden şiddetli kanama doğrudan basıyla kontrol altına alınamıyorsa ya da yaralanmanın niteliği nedeniyle bası uygulanması mümkün değilse turnike hayat kurtarıcı olabilir.

Uzvun kısmen veya tamamen kopması gibi ağır yaralanmalarda da turnike gerekebilir. Burada önemli olan turnikenin gelişigüzel değil, doğru durumda ve doğru yöntemle uygulanmasıdır. Turnike yalnızca kol ve bacaklardaki ciddi kanamalarda kullanılmak üzere düşünülmelidir.

Boyun, göğüs, karın gibi bölgelere turnike uygulanmaz. Uygulama sırasında turnike, kanayan yaranın üzerine değil, yaranın kalbe yakın tarafına, yani yaranın üst kısmına yerleştirilir. Eklem üzerine uygulanmamalıdır. Kanama noktası tam olarak belirlenemiyorsa veya acil koşullar buna izin vermiyorsa, eğitimli uygulamalarda turnikenin uzvun daha yukarısına yerleştirilmesi gerekebilir.

Turnike yeterince sıkılmalıdır. Amaç kanamayı gerçekten durdurmaktır. Gevşek bırakılan bir turnike kanamayı durdurmayabileceği gibi durumu daha da kötüleştirebilir.