Betonlaşan Ordu!

Ordu’muz; yeşille mavinin buluştuğu, muazzam doğaya ve sakin şehir unvanlı ilçeye sahip turistik bir ilimiz! Bir zamanlar bu mottolar çok kullanılırdı. Şu sıralar daha çok sermaye ve zenginleşme üzerine bir yapının baskın olduğunu fark etmekteyiz. Neden mi?

Nüfus müdürlüğü verilerine göre Altınordu nüfusu 2025 yılında 239.714 kişiye ulaştı. 2018 yılında bu sayı 200 bin civarındayken yüzde 20 artışla 40 bin’e yakın artış göstermiştir. Ordu’da İnek Oteli’nin kapatılması, yaylalarda ve kırsal alanlarda madenleşme, fındık fiyatlarının ciddi oranda düşmesi, kivide arzu edilen politikaların uygulanamaması gibi problemler şehir merkezlerine göçü hızlandırdığı gözlemlenmektedir.

Ulubeyli bir vatandaştan edindiğim bir söz ise benim pek dikkatimi çekti: “Eskiden köyler cıvıl cıvıl olurdu herkes tarlasını eker, toprağından yararlanırdı. Şimdi hemen hemen herkes şehre çekilmiş vaziyette.” dedi. Bu durum bana özellikle Ulubey’den hafta sonu geliş trafiğini hatırlattı. Bu hemşerime hak vermemek doğru olmazdı.

Mesudiye ise en çok göç veren 15. ilçe oldu. Orayı çok sevdiklerini ifade eden gençler sosyal yaşam, eğitim, istihdam ve altyapı eksiklikleri nedeniyle gelecekte burada yaşamayı düşünmediklerini söyledi.

Göçle nüfus artınca Ordu’da temel ihtiyaçlardan olan barınma sorunu insanlar için en önemli problemlerden oldu.

Neden problem dedim? Çünkü, Sahibinden.com Emlak360’ın Eylül 2026 verilerine göre Ordu’da son dört yılda kiralık konutların metrekare birim fiyatı yüzde 720,44, satılık konutların metrekare fiyatı ise yüzde 365,65 oranında artış kaydetti. Mahkum olunca fırsat kollayanlar da kendini bu tabloda gösterir gibi duruyor.

İklim Savaşı başlıklı söyleşide konuşan yazar ve aktivist Önder Algedik, “Ordu; betona, asfalta tamamen doymuş bir kent! Ordu’da son 5 milyon metrekare inşaat tamamlandı. Bunun üzerine 6,1 milyon metrekarelik inşaat için de izin verildi.

Bu kentin kaldıramayacağı devasa bir yüktür.” dedi. Tüm verilerinin resmi kaynaklara dayandırıldığını ifade etti. Bu duruma kendisi inşaat madenciliği ismini verdi.***

Bu durumda biz ne yapmalıyız derseniz? En hakiki haliyle fırsatçılara göz yummayacak şekilde daha tasarruflu ve göze çarpmayan şekilde yaşamalıyız. Bilinçlenerek doğru bir tüketimle bu yığını aşağıya çekebiliriz. Çünkü ne olursa olsun böyle bir ortamda satıcı her zaman ürününü daha fazla satmak için her türlü iştah kabartıcı hamlelerden kaçmayacaktır. Her eylem geleceğimize bir ışık da olabilir bir karanlık da. Seçim hepimizin!