Sorumlular Cevap Vermeli!

Günlerdir sosyal medyada muhtarlıklarla ilgili bilgi kirliliği yaşanıyor. İddialar peş peşe paylaşılırken konuşması, açıklama yapması ve kamuoyunu bilgilendirmesi gereken dernek başkanları ile muhtar sendikalarının temsilcileri neden susuyor?

Muhtarların sorunlarını dile getirmesi beklenenlerin sessizliği, tartışmayı daha da büyütüyor. Muhtarlık yapmayan kişilerin bu derneklerin başında bulunması da temsil meselesini sorgulamayı gerektiriyor.

MHP Genel Başkanı Sayın Devlet Bahçeli’nin “Büyükşehirlerde muhtarlıklar kapatılsın” dediği yönündeki paylaşımlar dolaşıma sokuluyor. Ancak bir sözün sosyal medyada yayılması, o sözün söylendiğini kanıtlamaz. Yalanlama yapılmaması da iddiayı doğrulamaz.

Yapılması gereken, bu söylemin kendisine ait olup olmadığının ilgili taraflarca açıkça ortaya konulmasıdır. Kamuoyu, söylentiler üzerinden değil, doğrulanmış açıklamalar üzerinden değerlendirme yapabilmelidir. Peki, muhtar dernekleri ve sendikaları bu tartışmanın neresinde?

Muhtarlıkların neden korunması gerektiğini, hangi ihtiyacı karşıladığını ve nasıl daha işlevli hâle getirilebileceğini neden anlatmıyorlar? Yalnızca unvan taşımakla temsil görevi yerine getirilmiş olmaz. Muhtarların geleceğini ilgilendiren bir konuda söz söylemeyeceklerse ne zaman konuşacaklar? Bulundukları koltukların sorumluluğunu da hatırlamaları gerekir.

Biraz da iğneyi başkasına batırmayı bırakıp çuvaldızı kendimize yöneltelim. Vatandaşın bir bölümü “Muhtarlıklar ne işe yarıyor, kapatılsın” diyorsa bunun nedenini düşünmeliyiz. Acaba mahalle sakinlerinin arasında yeterince bulunuyor muyuz?

Yaptığımız işleri anlatabiliyor, ihtiyaç duyulduğunda ulaşılabilir olabiliyor muyuz? Vatandaş muhtarın varlığını yalnızca seçim döneminde hissediyorsa burada önce kendi sorumluluğumuzu sorgulamalıyız. Oysa muhtar, mahallesi için bir hizmet eridir.

Sokağın sorununu, mahallenin ihtiyacını ve vatandaşın talebini ilgili kurumlara ulaştıran; çözüm için başvuruda bulunan ve süreci takip eden kişidir. Belediyeler ile diğer kamu kurumları arasında mahalle adına köprü kurar.

Muhtar, mahallesinin ajandasıdır, arşividir; yaşananı bilen, ihtiyacı gören ve çözümün peşini bırakmaması gereken kişidir.

Buna rağmen vatandaşın zihninde muhtarlık hâlâ yalnızca ikametgâh belgesiyle anılıyorsa durup düşünmek gerekir. Belediyelerin muhtarlık işleri birimleriyle yürütülen görüşmeleri, iletilen talepleri ve takip edilen sorunları mahalleli ne kadar biliyor?

Hizmetin yapılması kadar, hangi sorunun nasıl takip edildiğinin anlatılması da önemlidir. Vatandaşın bu çalışmalardan haberdar olmamasının sorumluluğunu yalnızca vatandaşa yükleyemeyiz.

Muhtarlıkların geleceği elbette konuşulabilir. Kapatılmaları yerine, ihtiyaç ve nüfus dikkate alınarak bazı mahallelerin birleştirilmesi değerlendirilebilir. Örneğin seçmen sayısı 500’ün altında kalan yerler için bir düzenleme tartışmaya açılabilir.

Ancak bunlar benim önerilerimdir; her mahallenin coğrafi şartları, ulaşım imkânları ve hizmete erişimi gözetilmeden karar verilmemelidir. Amaç, vatandaşın muhtara ulaşmasını zorlaştırmak değil, hizmeti güçlendirmek olmalıdır.

Bu nedenle sosyal medyada dolaşan iddiaların muhatapları açıklama yapmalı, dernekler ve sendikalar da kamuoyunu bilgilendirmelidir. Kim ne söyledi, hangi öneri gündeme getirildi, ortada somut bir çalışma var mı? Bunlar açıklığa kavuşmalıdır.

Herkes farklı düşünebilir; ancak sağlıklı bir tartışmanın ilk şartı doğru bilgidir. Sessizlik, bilgi kirliliğini ortadan kaldırmaz; aksine söylentilere alan açar.

Bir muhtar olarak çağrım açıktır: Önce kendi sorumluluğumuzun gereğini yerine getirelim. Sözüm; işini düzgün yapan, mahallesine hizmet eden, temsil ettiği insanların hakkını savunan muhtarlara, dernek başkanlarına ve sendikacılara değildir.

Görevini yapmayan, sorumluluk almayan ve yalnızca koltuğunu korumayı düşünenler ise o koltukları boşaltmalıdır. Çünkü o makamlar oturmak için değil, hizmet etmek için vardır.

Kalın sağlıcakla.