Isparta Akraba Evliliğinde Bilinçli 2025 De 26' Ya Düştü

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi ve evlenme istatistikleri çerçevesinde illerin akraba evliliği verilerini kamuoyuyla paylaştı. Açıklanan istatistiklere göre Türkiye genelinde 2010 yılında%5,9 seviyelerinde seyreden akraba evliliği oranı, 2025 yılı itibarıyla gerileyerek ortalama%3 seviyelerine kadar düştü.

Isparta’da Durum Ne? Göller Bölgesi’nin merkez şehirlerinden Isparta, toplumsal bilinç, eğitim düzeyindeki artış ve sağlık farkındalığı sayesinde akraba evliliği oranlarının en düşük olduğu iller arasında konumlandı. Gerçekleşen Sayı: Isparta'da 2025 yılı verilerine göre kıyılan resmi nikahlar içerisinde akraba evliliği sayısı 26 olarak kaydedildi.

Türkiye Sıralaması: Toplam akraba evliliği sayısına göre 81 il arasında yapılan sıralamada Isparta, 60. sıranın gerisinde yer alarak (81 il içerisinde alt sıralarda, en az akraba evliliği yapılan şehirlerden biri olarak) tablonun alt kısımlarında yer aldı. Toplam Nüfus İçi Oranı: İldeki toplam evli bireylerin genel geçmiş oranları incelendiğinde ise Isparta%5,7'lik genel oranla Ege ve Batı Akdeniz ortalamalarına paralel bir seyir izledi.

Türkiye Genelinde Zirve ve Dipteki İller TÜİK verileri, akraba evliliklerinde bölgesel farklılıkların belirgin olduğunu bir kez daha ortaya koydu: En Çok Akraba Evliliği Yapılan İller: Zirvede 2.854 evlilikle Şanlıurfa yer alırken, Şanlıurfa'yı sırasıyla İstanbul (1.753), Gaziantep (1.217), Diyarbakır (1.105) ve Mardin (664) takip etti. En Az Akraba Evliliği Yapılan İller: Listenin en son basamaklarında Tunceli, Karabük, Kütahya, Ardahan ve Bayburt gibi iller yer alırken Isparta da Türkiye genelinde bu halkanın olumlu tarafında kalan şehirlerden biri oldu.

Bilinçlenme Oranları Artırıyor Uzmanlar ve sağlık yetkilileri, genetik hastalıkların (özellikle SMA, Akdeniz anemisi vb.) önlenmesinde evlilik öncesi yapılan tarafların bilgilendirilmesi ve sağlık taramalarının büyük rol oynadığını vurguluyor. Isparta'da bu oranların oldukça düşük seviyelerde kalması, kentteki sosyo-kültürel yapı ve sağlık okuryazarlığının artmasıyla ilişkilendiriliyor.