Torunlarını Seviyorlar Mı?

Yoldan geçen bir dedeye, anneanneye ya da babaanneye torunlarını sevip sevmediklerini sorsan, sana ters ters bakıp “Bu nasıl soru? Tabii ki seviyorum, torunum için canımı veririm.” der.

Peki, “Canımı veririm.” dediğin torununun geleceğinden vazgeçtik; çocuğunun geleceğini, hatta kendisinin bugününü katledecek, yok edecek ve bulunduğu bölgeyi yaşanmaz hâle getirecek girişimlere karşı çıkmak yerine adeta çanak tutmak neyin nesi? Bunu sorduğunda ise “Sana ne?

Sen karışma benim işime!” diyecek kadar sorumsuz insanlarımız var. Hatta maalesef bu tür insanlar etrafımızda hiç de azımsanmayacak kadar çok.

İşte sevgili okuyucular, ülkemizin birçok yerinde olduğu gibi yeşil Ayaş’ımızda da bu aymazlık, bananecilik ve vurdumduymazlık yaşanıyor. Ayaş katlediliyor; yeşil alanlar, tarım arazileri ve su havzaları yok ediliyor. Ancak STK’lar, odalar ve Ayaş’ın önde gelenleri suspus olmuş, bu talanı seyrediyor.

Oysa çok sevdiklerini söyledikleri torunlarının geleceğini, çocuklarının bugününü, hatta kendi yaşamlarını kendi elleriyle yok ediyorlar.

Dünya hızla yeniden tarıma yönelirken biz, geri dönüşüm yapacağız diye 4.500 dönümlük tarım arazisinin yok edilmesine bir avuç insan dışında hep birlikte seyirci kalıyoruz. Üstelik kamulaştırmadan pay alacak, köyle bağlantısını çoktan koparmış 50-60 kişinin yükselttiği ses nedeniyle herkes susmayı tercih ediyor.

Nerede torun sevgisi?

Bu geri dönüşüm projesi yalnızca Ayaş’ın Gökler köyünü değil, başta Sincan olmak üzere Ankara’yı da etkileyecek. Peki, Sincan ve Ayaş kaymakamları ile belediye başkanları bu konuda ne düşünüyor?

Sayın Ankara Valisi Yakup Canbolat ne düşünüyor?

Ayaş’taki tarım katliamı ve imar rantı bunlarla da sınırlı değil. Ayaş Belediyesi, Yağmurdede su havzalarının üzerindeki kadim meraya imar yaptırıyor. Ardından burada bir kooperatif kurarak evler inşa edip satmayı ve buradan para kazanmayı planlıyor!

Yani talanın bir başka şekli...

Belediye Başkanı İzzet Demircioğlu’na hatırlatıyorum: Hani köylerin, köylülerin yerlerini satmayacaktın? Ne oldu?

İzzet Başkan, sağ olana beş yıl çabuk geçer. Bak, üç yıl geçti, geriye iki yıl kaldı. Yarın vatandaşın karşısına çıktığında ne diyeceksin?

“Sizin yaptığınız imam evini yine size parayla mı sattım?” mı diyeceksin?

“Hobi bahçelerini yıkmadım, yıkamadım. Çünkü kendi yönetimimde de hobi bahçesi vardı.” mı diyeceksin?

Evet beyler!

Torunlarımızı, çocuklarımızı, hatta kendimizi gerçekten seviyorsak lütfen doğduğumuz yere de doyduğumuz yere de, yani yöremize ve yaşadığımız topraklara sahip çıkalım.

ZARURİ AÇIKLAMA

Gazetemizin geçen sayısındaki başyazıda yayımlanan “İstismar Etmek Yerine Düzgün Çalışmak Yetmez mi?” başlıklı yazıda, Eğitim-Bir-Sen 6 No.lu Şube Başkanı Sayın Uğur Kolsuz eleştirilirken; ifade aksaklıkları nedeniyle sanki Ayaş Kaymakamı Sayın Mustafa Kutlu hedef alınmış gibi yanlış bir anlam doğmuştur.

Bilindiği üzere, Ayaş Kaymakamlığı Yazı İşleri Müdiresi kendi isteğiyle emekliye ayrılmıştır. Sayın Kaymakamın eşi ise Kaymakamlıktaki tek Yazı İşleri Şefi olması sebebiyle Yazı İşleri Müdür Vekili olarak görevlendirilmiştir.

Yine edindiğimiz bilgilere göre İlçe Nüfus Müdürü de kendi isteği doğrultusunda memleketine tayin olmuştur.

Herhangi bir yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermemek adına bu zaruri açıklamayı yapma lüzumu doğmuştur. Tüm okuyucularımıza saygıyla duyurulur.