Bu Bölgenin Yazanları; Metin Arpacı

Yıllar önce bir işletmeye girip kendimi tanıttım. Yunus Emre Karagöl idi karşılaştığım kişi. Doğal olarak gazeteci kişiliğimden bahsettim. O da bana kendisinin o taraklarda pek fazla bezi olmadığından ama liseden arkadaşı olan Metin Arpacı’dan bahsetmişti.

Bir süre sonra Metin Arpacı ile tanışma mutluluğunu yaşadım. Sanırım 2015 civarlarıydı. Metin o zamanlar Sakarya Üniversitesi’nde sosyoloji okuyordu. Sonrası çorap söküğü gibi geldi. Kendisini TYB Sakarya Şubesi ile SAYŞAD'ın şiir etkinliklerine davet ettim.

Ses tonu, diksiyonu ve vurgulamalarıyla herkesin takdirini kazanması beni de onore etti. Sakarya Yenihaber Gazetesindeki köşemde birkaç çalışmasına da yer verince kendisinin de bu konuya gayretli bir şekilde sarıldığına şahit oldum.

Yetenekli gençlerin önünü açmak gibi bir misyonumuz olduğundan anladım ki Metin Arpacı'nın yakasından bundan böyle hiç düşmeyecektim. 2018'de Mezun olunca doğup büyüdüğü İstanbul’a döndü. Ama Sakarya onun gönlünde ayrı bir yer olmayı her daim sürdürmüş.

Söylediğine göre çocukken ailesiyle beraber Akyazı’ya devremülke gelirlermiş. Kaplıca evleri yaz döneminde kafa dinlemek için ideal bir yer. Daha çok emeklilerin tercih ettiği bir yer ama çocuklar için de çeşitli aktivite alanları mevcut Lunapark, halı saha, yeşil alanlar, gokart vs.

Sonraları da bahsettiğimiz üzere üniversite şehri oluyor. Arada bir tekrar devremülke gelince okuluna da uğruyor, akademisyenlerle görüşüyor, karşılıklı kitaplarını imzalıyor ve geçmişi yad ediyorlar. Çünkü vefa onun için önemli bir kavram.

Onun nezdinde Sakarya'nın bir başka değeri daha var; Necip Fazıl’ın Sakarya Türküsü ve Sezai Karakoç’un o toprakların yerlisi bir kadına yazdığı ünlü Mona Roza eseri. Bir şair olarak Metin Arpacı da bu şehirle özdeşleşti diyebiliriz.

Genellikle serbest vezin şiirleriyle tanıdığım Metin, Sakarya'nın bu romantik uzaklığından payına düşeni alıyor ve bunu eserlerine yansıtıyor. "Uzak Ölümsüz Anılar!" kitabında nelerden bahsettiğimi daha yakından görme imkanınız var. Şimdilik bir şiiriyle selamlıyorum sizleri;

SÖZ SANATLARI

Açmış kollarını yıldızlar, bekliyor beni

İsterler ulaşmayı en sonunda

Veremediğim onlara aydınlığa

Oysa ötesindeler dağların aramızda

Kapatmışken kapıları ne çok kader

Kapılar ki o

Gelemedim üstesinden çok zamanları

Badirelerdendi atlatamadığım

İnandım oysa kabullenerek yenilgilere

Yenilgiler hep sonrasında

Umuduyla kalkarak zafere varmanın…