Emekliler heyecanlı kutudan ne çıkacak?

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın Kabine toplantısı sonrasında yaptığı açıklamalar, milyonlarca emeklinin kulaklarını yeniden Ankara’ya dikmesine neden oldu.

2027 yılı bütçe hazırlıkları kapsamında emeklilerin mali şartlarının iyileştirilmesi için yeni bir düzenleme sinyali verilmesi, toplumun en hassas ve en çok geçim sıkıntısı çeken kesiminde şimdiden büyük bir beklenti yarattı.

Düzenlemenin yılsonuna kadar hayata geçirilmesinin ümit edildiğinin belirtilmesi, tabiri caizse herkesin elini çenesine dayayıp "Acaba bu defa kutudan ne çıkacak?" sorusunu sormasına yol açıyor.

Emekliler uzun süredir yüksek enflasyonun, artan kira ve gıda fiyatlarının ezici yükü altında ayakta kalmaya çalışıyor. Kök maaş tartışmaları, taban aylık dengesizlikleri ve seyyanen zam talepleri, her bütçe döneminde masanın en sıcak başlıkları olmaya devam ediyor.

Erdoğan’ın "Yaşanan zorlukların farkındayız, şartları zorlama pahasına elimizden geleni yapmaya gayret ettik" vurgusu, siyasi iradenin bir niyet beyanı olarak önemli. Ancak mesele niyetin ötesinde, bütçe disiplini ile sosyal adalet dengesinin nerede buluşacağı.

Peki, bu "kutudan" çıkabilecek olası senaryolar neler olabilir?

Enflasyon farkının yanı sıra, en düşük emekli maaşının (taban aylığın) psikolojik ve ekonomik sınırların üzerine çekilmesi en güçlü ihtimal olarak duruyor. Ancak bu artışın, kök maaşı düşük kalan binlerce emeklinin "sıfır zam" ya da çok düşük zam çıkmazını kökten çözüp çözmeyeceği en kritik soru işareti.

Sadece en düşük maaş alanları değil, kademeli olarak orta kademe emeklileri de rahatlatacak, prim gün sayısı ve ödenen prim tutarıyla maaş arasındaki makası kısmen de olsa dengeleyecek formüller aranabilir.

Nakit zammın yanı sıra doğalgaz, elektrik, ulaşım ve gıda gibi kalemlerde emekliye özel sübvansiyonların veya destek kartlarının bütçe içine entegre edilmesi de masadaki alternatiflerden biri olabilir.

Bugün emeklinin temel derdi, sadece cebine giren kağıt paranın rakamsal büyüklüğü değil; o parayla market reyonundan, manavdan ya da eczaneden kaç kalem ürün alabildiğidir. Enflasyon canavarı karşısında yapılan zamlar, maalesef cüzdana girmeden eriyip gidiyor.

Dolayısıyla, 2027 bütçesinden çıkacak düzenlemenin kalıcı bir refah sağlayıp sağlamayacağı, enflasyonla mücadeledeki kararlılıkla doğrudan bağlantılıdır. Tek seferlik ya da kısa soluklu ödemeler yerine, emeklinin her ay "ayın sonunu nasıl getireceğim?" kaygısını bitirecek kalıcı bir refah formülüne ihtiyaç var.

Gözler şimdi yılsonuna kadar atılacak adımlara, Meclis’e geleceği söylenen yasa tekliflerine ve yapılacak detaylı açıklamalara çevrildi.

Herkesin ortak temennisi, kutudan çıkacak sonucun hayal kırıklığı değil, yılların birikimiyle bu ülkeye hizmet etmiş milyonlarca emeklinin yüzünü gerçekten güldürecek bir "nefes" olmasıdır.

Umalım ki bu kez, beklentiler umuttan öteye geçip gerçeğe dönüşsün.