İnsan sağlığı geçmişle gelecek arasına sıkıştırılamaz!

Kadim bilgiler, modern tıp, fitoterapi, aromaterapi ve tıbb-ı nebevî… İsimler farklı, yaklaşımlar farklı; fakat hepsinin merkezinde insan sağlığı var. Bir tarafta binlerce yıllık insan tecrübesi, diğer tarafta modern bilimin laboratuvarları, teknolojisi ve araştırmaları…Peki, neden bu iki bilgi birikimini karşı karşıya getiriyoruz?

Neden geçmişten gelen her bilgiyi bilim dışı ilan ediyor, modern bilimin henüz açıklayamadığı veya araştırmadığı her konuyu değersiz görüyoruz? Ben bu yaklaşımı doğru bulmuyorum. Yıllardır Toroslar'dan Amanoslar'a, Anadolu'nun köylerinden dağlarına kadar yaptığım araştırmalarda bitkileri, toprakları, insanları ve onların yaşam tecrübelerini gözlemledim.

Şunu gördüm: Doğa, insanlığa sayısız nimet sunuyor. Ancak bu nimetleri tanımak, doğru değerlendirmek ve insan sağlığına katkısını ortaya koymak ciddi bir bilgi, araştırma ve sorumluluk gerektiriyor. İşte tam da bu noktada kadim bilgiyle modern bilimin buluşması gerekiyor.

İSİMLER FARKLI, SORUMLULUK AYNI: İNSAN SAĞLIĞIAlternatif tıp, modern tıp, geleneksel tıp, fitoterapi, aromaterapi, tıbb-ı nebevî, şifacılık, bitkisel tedavi, hastane ve şifahane…Bunların her biri farklı bir yaklaşımı, farklı bir tarihî birikimi ve farklı bir uygulama alanını ifade ediyor. Ancak burada önemli bir ayrım var: Her geleneksel uygulama tedavi değildir; her doğal ürün zararsız değildir.

Her modern uygulama da sorgulanamaz değildir. Önemli olan isimler üzerinden taraf tutmak değil, ortaya konulan bilginin doğruluğunu araştırmaktır. Dünya Sağlık Örgütü de 2025-2034 Küresel Geleneksel Tıp Stratejisi'nde geleneksel ve tamamlayıcı uygulamaların bilimsel kanıt, kalite, güvenlik ve uygun düzenlemeler temelinde değerlendirilmesini öngörüyor. who.int +1 KADİM BİLGİLERİ YOK SAYMAK, İNSANLIK HAFIZASINI YOK SAYMAKTIRBir düşünün…İnsanlık binlerce yıldır bitkilerden, tohumlardan, köklerden, yapraklardan, reçinelerden ve doğal yağlardan yararlanıyor.

Bu tecrübelerin tamamını bir kalemde silmek mümkün müdür? Elbette hayır. Bugün modern ilaç araştırmalarında da doğal kaynaklardan elde edilen bileşiklerin önemli bir yeri bulunuyor. Dolayısıyla geçmişin tecrübeleri bilimsel araştırmalar için bir başlangıç noktası olabilir.

Fakat geçmişte kullanılmış olması, bir ürünün her insanda etkili ve güvenli olduğunu kanıtlamaz. İşte bizim savunduğumuz yaklaşım tam olarak budur: Kadim bilgiyi korumak, araştırmak, ölçmek ve doğrulamak. Peki, şifacı ile bilim insanı neden karşı karşıya getiriliyor?

Bir tarafta bitkileri tanıyan, doğada vakit geçiren, yıllarını gözleme ve tecrübeye veren insanlar var. Diğer tarafta laboratuvarlarda analiz yapan, molekülleri inceleyen, klinik araştırmalar gerçekleştiren bilim insanları var.

Bunlar birbirinin düşmanı olmak zorunda mı? Bir bitkinin hangi toprakta yetiştiğini, hangi dönemde toplandığını, hangi yöntemle işlendiğini bilmek önemlidir. Aynı bitkinin kimyasal bileşimini, etkin maddelerini, toksikolojik özelliklerini, dozunu ve ilaçlarla etkileşimini araştırmak da aynı derecede önemlidir.

Doğru yaklaşım, bu iki bilgi alanını birbirine düşürmek değil, ortak bir araştırma zemini oluşturmaktır. BENİM 22 YILLIK ŞİFA YOLCULUĞUMDAN ÇIKARDIĞIM SONUÇBen yıllardır Toroslar'da, Amanoslar'da ve Anadolu'nun farklı coğrafyalarında bitkileri, toprakları ve doğal kaynakları araştırıyorum.

Defne, mersin, biberiye, çörek otu, kantaron, menengiç, çakşır ve daha nice bitkinin peşinde yıllar geçirdim. Yalnızca bitkinin kendisini değil, yetiştiği toprağı, iklimi, hasat zamanını, işleme yöntemini ve elde edilen ürünün özelliklerini de anlamaya çalıştım.

Çünkü benim için mesele yalnızca bir yağ üretmek veya bir bitkiyi tanıtmak değil. Mesele, doğanın sunduğu nimetleri doğru tanımak ve insanlığın yararına dönüştürebilmektir. Ancak tecrübenin bilimsel ölçümle desteklenmesi, ürünlerin güvenliğinin araştırılması ve insan sağlığına ilişkin iddiaların kanıtlarla ortaya konulması gerektiğini de savunuyorum.

Hiçbir bitkisel ürünün doktor tedavisinin yerine geçmesini doğru bulmuyorum. Bilinçsiz kullanımın da şifa arayışını zarara dönüştürebileceğini unutmuyorum. ARTIK BİR ZİHNİYET DEĞİŞİMİNE İHTİYACIMIZ VAR!Kadim bilgileri küçümseyenler de modern bilimi düşman görenler de insanlığa iyilik yapmıyor.

Bitkisel tedaviyi ticari bir slogan hâline getirenler de bilimsel araştırmayı yalnızca belirli çevrelerin tekelinde görenler de sorgulanmalıdır. Bilgi kimden gelirse gelsin araştırılmalı. Doğruysa geliştirilmeli, yanlışsa düzeltilmeli, zararlıysa terk edilmelidir.

Şifacı ile hekim, araştırmacı ile akademisyen, üretici ile bilim insanı aynı masa etrafında buluşabilmelidir. Çünkü insan sağlığı mesleki rekabetin, ticari hesapların ve ideolojik ayrışmaların üzerinde bir değerdir. Benim çağrım açık: Geçmişin bilgeliğini geleceğin bilimiyle buluşturalım.

Anadolu'nun kadim bitki bilgisini bilimsel araştırmalarla değerlendirelim. Doğal kaynaklarımızı koruyalım, yerli üretimi destekleyelim ve insan sağlığını merkeze alalım. Unutmayalım ki şifa arayışı insanlık tarihi kadar eskidir.

Bilim ise bu arayışın doğrularını bulmamız için elimizdeki en önemli imkânlardan biridir. Şifa Allah'tan, gayret bizden. Şâfî olan Allah'tır.