Ankara’nın ilçelerinde yağış rejimi değişti: Barajlar toparlanıyor ama sel riski neden artıyor?

Ankara’da yağışların ilçeler bazındaki dağılımı, iklim değişikliğinin kent üzerindeki etkilerini tüm çıplaklığıyla göz önüne seriyor. Başlangıçta yalnızca bir "kuraklık" sorunu olarak algılanan tablo, Meteoroloji Genel Müdürlüğü (MGM) ve Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi (ASKİ) verilerinin çapraz analiziyle farklı bir gerçeğe işaret ediyor: Ankara artık daha az yağış almıyor; ancak yağış, alıştığımız düzende ve geniş alana yayılarak düşmüyor.

İLÇELER ARASINDAKİ UÇURUM BÜYÜYORAnkara Valiliği verilerine göre kentin uzun yıllar yıllık ortalama yağış miktarı 389,1 milimetre. Ancak son yıllarda bu miktarın yıl içine dağılımı radikal biçimde değişti. Güncel meteorolojik raporlar, başkentte "mikro-klima" etkilerinin keskinleştiğini gösteriyor.

Örneğin; geçtiğimiz günlerde Keçiören ilçesinde tek bir ölçüm periyodunda 47,1 milimetrelik kuvvetli sağanak kaydedilirken, birkaç kilometre mesafedeki komşu ilçelere tek damla yağmur düşmedi. Bu durum, yağışların artık bölgesel, ani ve tahrip edici bir karaktere büründüğünü kanıtlıyor.

BARAJLARDA TABLO: 2025 KURAKLIĞI VE 2026 TOPARLANMASIYağış rejimindeki bu oynaklık, baraj verilerine de yansıyor. 2024-2025 dönemi Ankara için son 40 yılın en kurak dönemi olarak kayıtlara geçmişti. Ancak 2026 su yılı, İç Anadolu Bölgesi için yağışların uzun yıllar ortalamasının üzerine çıktığı bir yıl oldu.

ASKİ'nin 5 Kasım 2026 tarihli güncel verilerine göre, başkentteki barajların toplam doluluk oranı yüzde 36,26, aktif kullanılabilir su oranı ise yüzde 28,84 seviyesine ulaştı. Geçen yılın aynı döneminde yüzde 15,63 olan toplam doluluk oranının yaklaşık 20,63 yüzde puan artması, kentin su arzı açısından rahat bir nefes almasını sağladı.

Kesikköprü Barajı yüzde 100, Eğrekkaya ise yüzde 58,21 doluluk oranına ulaştı. Ancak barajların dolması, yağış sorununun çözüldüğü anlamına gelmiyor. BETONLAŞMA VE ŞEHİR SELLERİUzmanlar, iklim değişikliği ile birleşen hatalı kentleşmenin faturasına dikkat çekiyor.

Çevre mühendisliği uzmanlarına göre, yıllık 400 milimetrelik yağışın 40 farklı günde 10'ar milimetre düşmesi tarım ve yeraltı suları için ideal tabloyu oluşturuyor. Ancak aynı miktar suyun, yılda sadece 4-5 büyük sağanakla ve spesifik ilçelere yığılarak düşmesi doğrudan kentsel sellere yol açıyor.