Bu Neyin Hırsı, Bu Neyin TelÂşı?

İnsanoğlunun en büyük sınavı, sahip olduklarıyla yetinmeyi bilmemesidir derler. Ama söz konusu devlet sorumluluğu, milletin emaneti ve yol arkadaşlığı olduğunda, bu sınavın adı doğrudan “vefa” olur. Siyaset sahnesinde Recep Tayyip Erdoğan kadar arkasındaki kadrolara alan açan, onları en kritik makamlara taşıyan çok az lider vardır.

Sizi vekil yaptı, bakan yaptı, devletin en tepe noktalarına getirdi. Bir siyasetçinin hayatı boyunca görebileceği tüm zirveleri sundu size.

Dün o makamlara yürürken takınılan o mütevazı maskelerin, bugün böylesi bir hırs girdabında nasıl un ufak olduğunu hayretle izliyoruz. Oysa bu millet, o koltukları kişisel çıkarların değil, millete hizmet etmenin sorumluluğunu taşımanız için emanet etti.

Size açılan alanda millete hizmet etmek yerine, bir liderin gölgesinde büyüyüp ilk fırsatta kendi ikbalinin derdine düşmek, sadece o lidere değil, size güvenen milyonların beklentilerine ve siyasi sorumluluk anlayışına da gölge düşürmektedir.

Sormak lazım: İnsan hayatta her şeyi elde etmişken, devletin ve milletin itibarını arkasına almışken daha neyin peşinde koşar? Güç sarhoşluğu mu, yoksa doymak bilmeyen bir ego mu?

Bir liderin güveniyle ulaşılan yüksek makamlar, beraberinde büyük bir sorumluluk getirir. Anlaşılan o ki bu sorumluluk bazı bünyelere ağır gelmiş. Çünkü taşınması en zor sorumluluk, makamın getirdiği gücü doğru kullanabilmek ve o gücün ağırlığı altında ezilmemektir.

Hal böyleyken, bugün kamuoyuna yansıyan fon tartışmaları ve yüksek meblağlara ilişkin iddialar varsa, bunların şeffaflıkla açıklığa kavuşturulması gerekir. Çünkü kamu görevinde bulunmuş kişiler açısından güven, yalnızca makamla değil, hesap verebilirlikle de ölçülür.

Kamuoyunun merak ettiği soruların cevapsız bırakılması, güven duygusunu zedelemekten başka bir işe yaramaz. Toplum, kendisine hizmet etme sorumluluğu verilen kişilerden açıklık, şeffaflık ve hesap verebilirlik bekler.

Yaşananlar göstermiştir ki bazen makamlar insanı büyütmeye yetmiyor; insanın içindeki hırs, o büyük makamları da yutabiliyor.

Yazık, hem de çok yazık…