CHP seçime katılmadı. Demokrasi rahat bir nefes aldı!

Merkezefendi Belediyesi'nde Şeniz Doğan'ın tutuklanmasının ardından başlayan siyasi hareketlilik, Osman Bartal'ın başkanvekili seçilmesiyle yeni bir aşamaya geçti.

Geçtiğimiz köşe yazımda Bartal'ın seçilmesini değerlendirmiş, belediye yönetiminin Yeni Parti'de kalmasına rağmen soruların henüz cevap bulmadığını söylemiştim.

Meğer sorularımız yeterli değilmiş. CHP de sağ olsun, seçimden bir gün önce yeni bir bilmece bırakmış.

Başkanvekilliği seçimini boykot etmişler.

Neden?

Çünkü partinin kurumsal kimliği, örgüt iradesi ve seçmenlerin temsil hakkı yok sayılmış.

Vay canına!

Böylesine ağır bir demokratik ihlal yaşanmışsa insan merak ediyor. Kim yapmış? Hangi kararla yapmış? CHP'nin hangi hakkı elinden alınmış?

Açıklamaya bakıyorum. Cevap yok.

Ama örgüt iradesi var, kurumsal kimlik var, demokrasi var. Siyasi açıklamalarda bulunması gereken bütün büyük kelimeler yerli yerinde.

Bir tek ne yaşandığı eksik.

Sandığa gitmeyerek seçmen iradesini savunmak12 Kasım'daki başkanvekilliği seçiminden bir gün önce CHP'li belediye meclis üyesi Gülşen Yarımca'nın partisinden istifa ettiği haberi gündeme geldi. Ardından CHP Denizli İl Başkanı Ayhan Oran, Genel Merkez ve meclis üyeleriyle yapılan değerlendirmeler sonucunda seçime katılmama kararı aldıklarını açıkladı.

Demek ki uzun uzun düşünülmüş.

Sonuçta da sandığa gitmemenin en doğru siyasi tavır olduğuna karar verilmiş.

İnsan gerçekten hayran kalıyor.

Merkezefendi halkı belediye meclisinde kendisini temsil etsinler diye siyasetçilere oy veriyor. Belediye başkanı tutuklanıyor, görevinden uzaklaştırılıyor ve yerine başkanvekili seçilmesi gerekiyor.

CHP de seçmen iradesini korumak adına oylamadan uzak durmayı tercih ediyor.

Ne kadar yaratıcı bir demokrasi anlayışı!

Böyle giderse yarın milletvekilleri de Meclis'teki oylamalara katılmayarak yasama faaliyetlerini savunur. Belediye başkanları makamlarına gitmeyerek belediyeciliğe sahip çıkar.

Hatta hepimiz işe gitmeyerek çalışma hayatını protesto edebiliriz.

Nasıl olsa önemli olan görevimizi yerine getirmek değil, neden yerine getirmediğimize ilişkin gösterişli bir açıklama yayımlamak.

Elbette boykot siyasette meşru bir protesto yöntemidir. Ancak ortada hangi somut haksızlığın bulunduğunu açıklamadan boykot ilan ederseniz, vatandaşın da bu tavrı sorgulamasına katlanacaksınız.

Sayın Oran, neye kızdınız? Ayhan Oran'ın açıklamasındaki şu ifadeyi özellikle hatırlatmak istiyorum:

“Partimizin kurumsal kimliğinin, örgütümüzün iradesinin ve seçmenlerimizin temsil hakkının yok sayıldığı hiçbir sürecin parçası olmayacağız.”

Oldukça iddialı.

Fakat ben bu cümleyi birkaç kez okumama rağmen ne yaşandığını anlayamadım.

CHP'nin aday göstermesi mi engellendi? Oy kullanma hakkı mı elinden alındı? Belediye meclisinin usulüne ilişkin bir itiraz mı var? Yeni Parti ile yapılan görüşmelerde anlaşmazlık mı çıktı? Yoksa CHP'nin beklentileri karşılanmadığı için mi seçime katılmama kararı alındı?

Bilmiyoruz.

Şimdi Sayın Oran'a sormak istiyorum:

Bir siyasi parti, seçmen iradesinin yok sayıldığını iddia ediyorsa bunun nasıl gerçekleştiğini açıklamak zorunda değil midir?

Yoksa açıklamanızı okuyup etkilenelim, ardından da neye itiraz ettiğinizi sormadan alkışlayalım mı?

Örgüt iradesi denince susalım, demokrasi denince ayağa kalkalım, kurumsal kimlik denince bütün sorularımızdan vaz mı geçelim?

Kusura bakmayın, o kadar kolay değil.

Hele ki Denizli gibi son dönemde parti içi tartışmaların eksik olmadığı bir şehirde, örgüt iradesinden söz eden siyasetçilerin biraz daha açık konuşması gerekiyor.

Bir istifa, bir boykot, bolca belirsizlikSeçim öncesinde Gülşen Yarımca'nın CHP'den istifa etmesi de dikkat çekiciydi.

İstifanın ardından boykot kararının gelmesi doğal olarak soru işaretleri yarattı. Elbette iki gelişmenin doğrudan bağlantılı olduğunu söyleyebilecek durumda değilim.

Ancak zamanlamayı sorgulamak da bizim hakkımız.

Yarımca neden istifa etti? Parti yönetimiyle hangi konuda anlaşamadı? İstifası başkanvekilliği seçimiyle ilgili miydi? CHP'nin boykot kararında bu gelişmenin etkisi oldu mu?

Ortada bir istifa, ardından alınmış bir boykot kararı var. Vatandaşa düşen ise bütün bunların arkasındaki siyasi gelişmeleri tahmin etmek.

Denizli siyaseti artık haber takip etmekten çok bulmaca çözmeye benzemeye başladı.

Üstelik cevap anahtarı da siyasetçilerin cebinde.

Canları isterse açıklıyorlar. İstemezse demokrasiye sahip çıktıklarını söyleyip konuyu kapatıyorlar.

Bartal kazandı, CHP ne kazandı?12 Kasım'da belediye meclisi toplandı. Yeni Parti'nin adayı Osman Bartal üçüncü turda 22 oy alarak başkanvekili seçildi. AK Parti'nin adayı Yavuz Aki ise 14 oyda kaldı.

Belediye yönetimi Yeni Parti'de kaldı.

Önceki yazımda Şeniz Doğan'ın tutuklanmasının ardından belediyenin iktidarın kontrolüne geçebileceğine ilişkin şüphelerimi paylaşmıştım. Ancak seçim sonucunda böyle bir değişim yaşanmadı.

CHP ise boykot kararıyla baş başa kaldı.

Peki bu karar neyi değiştirdi?

Seçimin sonucunu değiştirmediği ortada. Hangi haksızlığa dikkat çektiği ise kamuoyuna yeterince anlatılmadı.

Bir protestonun anlamlı olması için mutlaka seçim sonucunu değiştirmesi gerekmez. Fakat vatandaşın neye karşı çıkıldığını anlaması gerekir.

Siyasi partiler bazen kendi aralarındaki anlaşmazlıkları öylesine büyük kavramlarla anlatıyor ki insan ortada Cumhuriyet tarihinin en önemli demokrasi mücadelesi yaşanıyor sanıyor.

Sonra bakıyorsunuz, tartışmanın konusu bile belli değil.

Şeniz Doğan'ı unuttunuz mu? Bütün bu siyasi hareketliliğin başlangıcında Şeniz Doğan'ın tutuklanması bulunuyor.

Siyasi partiler birbirleriyle uğraşırken yaşananların hukuki boyutu geri planda kalmamalı.

Şeniz Doğan hakkındaki iddiaların doğru olup olmadığını bilmiyorum. Kendisine kefil olacak durumda değilim. Ancak Türkiye'de yargıya duyduğum güvenin geldiği nokta nedeniyle bu soruşturmanın siyasi etkilerden tamamen bağımsız yürütüldüğüne inanmakta güçlük çekiyorum.

Merkezefendi Belediyesi'nin iktidarın kontrolüne geçirilmek istendiğinden şüpheleniyordum. Bunun kanıtlanmış bir plan olduğunu söylemedim. Başkanvekilliği seçimi sonucunda da belediye yönetimi Yeni Parti'de kaldı.

Şimdi belediyeyi Osman Bartal yönetiyor.

Bartal, kendisini yalnızca bir vekil olarak gördüğünü ve Şeniz Doğan'ın görevine dönmesini beklediğini açıkladı.

Güzel bir açıklama. Ancak siyasi güvenin sözlerden çok davranışlarla oluşacağını önceki köşemde de belirtmiştim.

Böylesine ciddi bir siyasi ve hukuki belirsizliğin yaşandığı yerde, seçmenlerin temsil hakkını savunduğunu söyleyen bir partinin kamuoyuna karşı daha açık davranması gerekmez miydi?

Vatandaş zaten belediyenin geleceğini anlamaya çalışırken CHP'nin ortaya bir de gerekçesi yeterince açıklanmamış boykot kararı bırakması kime ne kazandırdı?

Demokrasiye sahip çıkmanın en kolay yoluTürkiye'de hangi partiye sorsanız demokrasinin yılmaz savunucusu.

Herkes seçmen iradesine saygılı, herkes ilkeli, herkes halkın yanında.

Fakat iş somut kararların gerekçesini açıklamaya geldiğinde aynı kararlılığı göremiyoruz.

Ayhan Oran, örgüt iradesinin yok sayıldığını söylüyor ama hangi kararın buna neden olduğunu açıklamıyor. Seçmen hakkının ihlal edildiğini savunuyor ama ihlalin nasıl gerçekleştiğini anlatmıyor.

Ardından da seçime katılmayarak siyasi tavır ortaya koyduklarını söylüyorlar.

Doğrusu büyük fedakârlık!

Genel Merkez'le görüşülmüş, değerlendirmeler yapılmış, sonunda sandığa gitmeme konusunda anlaşılmış.

Siyaset adına oldukça yorucu bir çalışma olmalı.

Şaka bir yana, seçmen iradesi bu kadar kolay kullanılabilecek bir gerekçe değil.

Bir siyasi parti haksızlığa uğradığını düşünüyorsa bunu açıkça ortaya koymalı. Vatandaşın siyasi partilerin açıklamalarına inanmak gibi bir zorunluluğu yok.

Siyasetçilerin ise vatandaşın sorularını cevaplama sorumluluğu var.

Boykot tamam, açıklama ne zaman? Merkezefendi'de Osman Bartal başkanvekili seçildi. Yeni Parti belediye yönetimini korudu. Şeniz Doğan'ın hukuki durumu ise belirsizliğini sürdürüyor.

CHP de seçim öncesinde boykot kararı alarak siyasi tavrını ortaya koydu.

Şimdi Ayhan Oran'a birkaç sorum var.

Seçmen iradesini kim yok saydı? CHP'nin hangi hakkı ihlal edildi? Gülşen Yarımca'nın istifasıyla boykot kararı arasında bir bağlantı var mı?

Ve en önemlisi, CHP'nin bu kararı Merkezefendi halkına ne kazandırdı?

Bunların cevabını öğrenmek istiyorum.

Çünkü siyasetçilerin kendi aralarında yaşadıkları anlaşmazlıkları demokrasi mücadelesi olarak sunmalarından yoruldum.

Seçmen iradesi de bu açıklamaların arasında dolaşıp duruyor. Bazen sandığa gidilmesini savunmak için kullanılıyor, bazen sandığa gidilmemesini açıklamak için.

Ne kullanışlı kavrammış!

Sayın Oran, boykot kararınızı duyduk. Demokrasiye sahip çıktığınızı da öğrendik.

Şimdi zahmet olmazsa neyi boykot ettiğinizi de anlatın.

Çünkü Merkezefendi halkı sizi siyasi açıklamalarınızı çözmek için değil, kendisini temsil etmeniz için seçti.

Sandığa gitmemek kolay. Zor olan, seçmenin karşısına çıkıp neden gitmediğinizi açıkça anlatabilmek.