Ankara YHT Garı’nda yolcuları karşılayan anlamlı sergi! Çocukların eserleri ziyarete açıldı

2–8 Kasım Lösemili Çocuklar Haftası kapsamında Ankara YHT Garı’nda açılan sergi, lösemi tedavisinin ardından sağlığına kavuşan çocukların resimlerini vatandaşlarla buluşturdu. LSV Kolej’de eğitimlerine devam eden çocukların eserleri, seyahat eden yolcuların ve ziyaretçilerin ilgisini çekti.

LÖSEV Halkla İlişkiler Sorumlusu Gizem Görkem Aydın, Yeni Ankara’ya özel açıklamalarda bulunarak vakfın kuruluş hikâyesini, çocukların tedavi ve eğitim süreçlerini anlattı. Aydın, lösemiye ilişkin önyargıların giderilmesi ve toplumsal duyarlılığın artırılması gerektiğini vurguladı.

VAKFIN HİKÂYESİ BİR TELEVİZYON TALEBİYLE BAŞLADILÖSEV’in 8 Kasım 1998’de kurulduğunu hatırlatan Aydın, kuruluş hikâyesinin o dönemde SSK Dışkapı Hastanesi’nde görev yapan Dr. Üstün Ezer’e çocukların ilettiği bir taleple başladığını anlattı.

Aydın’ın aktarımına göre çocuklar, “Biz her gün buradayız, canımız sıkılıyor, bari bir televizyon olsun” diyerek hastane odalarına televizyon istedi. Dönemin başhekiminin tasarruf tedbirlerini gerekçe göstererek “Zaten ölecek olan çocuklar için böyle bir masrafa giremeyiz” yanıtını verdiğini öne süren Aydın, bu sözlerin vakfın kuruluşuna uzanan süreci başlattığını söyledi.

Aydın, Dr. Üstün Ezer’in bu yaklaşımı kabul etmeyerek “Neden çocuklar ölsün? Biz zaten çocuklar ölmesin diye doktor olmadık mı? Çocuklar ölmeyecek” dediğini ve meslektaşlarıyla birlikte kendi aralarında topladıkları parayla bir televizyon aldıklarını aktardı.

Bu adımla vakfın temellerinin atıldığını belirten Aydın, 2–8 Kasım haftasının daha sonra Türkiye’deki ve dünyadaki çocuklara armağan edildiğini, Millî Eğitim Bakanlığının eğitim takviminde de yer aldığını kaydetti. TURUNCU RENK YAŞAMI TEMSİL EDİYORLösemi farkındalığının simge renginin turuncu olduğunu hatırlatan Aydın, şunları söyledi:“Bu hafta kapsamında amacımız tamamen turuncuya dikkat çekmek, farkındalık sağlamak.

Çünkü lösemili çocuklar hayatımızda var ve var olacaklar; amacımız da onları iyileştirmek, hayata tutundurmak.”Meme kanseri ve diğer kanser türlerinin simge renkleri bulunduğu gibi löseminin renginin de turuncu olduğunu belirten Aydın, “Turuncunun olması sebebi aslında yaşam demek, hayat demek. Biz de bu yaşamı, hayatı çocuklara bağlamak istiyoruz.

O nedenle bugün de buradayız, YHT sergisindeyiz” dedi. LSV KOLEJLİ ÇOCUKLARIN ESERLERİ SERGİLENİYORAnkara’daki etkinlikler kapsamında tedavilerinin ardından sağlığına kavuşan çocukların eserlerinin vatandaşlarla buluştuğunu belirten Aydın, sergi ve eğitim süreçlerine ilişkin bilgi verdi.

LSV Kolej’de tamamen ücretsiz eğitim alan çocukların resimlerini 2–8 Kasım tarihleri arasında sergilediklerini söyleyen Aydın, çocukların İncek’teki kolej kampüsünde sosyal etkinliklere katılarak eğitimlerine devam ettiğini anlattı. Aydın, Kızılay’da metro alt geçidinde de LÖSEV’e ait eserlerin yer aldığı ikinci bir sergi bulunduğunu ifade etti.

TEDAVİSİ TAMAMLANAN ÇOCUKLAR İÇİN MASKE ATMA TÖRENİKanser tedavisinin zorlu ve enfeksiyonlardan korunmanın önem taşıdığı bir süreç olduğunu belirten Aydın, tedavisi tamamlanan çocukların maske atma törenlerindeki mutluluklarına ortak olduğunu söyledi. Çocukların balonlar uçurarak ve maskelerini çıkarıp atarak “Sağlığımıza kavuştuk” kutlamaları yaptıklarını anlatan Aydın, bu dönemde genellikle eğitim hayallerini, tablet ya da telefon gibi isteklerini veya hastanede hissettikleri duyguları resmettiklerini ifade etti.

Diyarbakır’dan gelen bir çocukla arasında geçen anıyı da paylaşan Aydın, çocuğun pencereden baktığında farklı bir şey göremediği için hayal dünyasını resmetmeye karar verdiğini belirterek şu sözlerini aktardı:“Ben direkt gördüğümün dışına çıkarak görmediklerimi de hayal dünyamda, kafamın içindekileri de çizmek istiyorum.”“LÖSEMİ DEĞİL, İYİLİK BULAŞICIDIR”Çocukların karşılaştığı akran zorbalığına ve maske kullanımına yönelik önyargılara dikkat çeken Gizem Görkem Aydın, vatandaşlara şu çağrıda bulundu:“Akran zorbalığına çok maruz kalıyor çocuklarımız. Maske taktıkları için zorbalanıyorlar.

Özellikle maske takan birini görünce ‘Hastalığı bulaşacak, bana da bir şey olacak’ korkusuyla farklı davranıyorlar. Mesela otobüste veya sınıfta lösemili bir çocuğun yanına oturmak istemiyorlar. Fakat bilinmelidir ki lösemi bulaşıcı değil. İyilik bulaşıcıdır.”