Olabülü De Olmayabülü De!

Vaktin birinde Kastamonu Belediye Başkanı, orman yolunun girişine bir levha asmış:

Belediye Başkanı’nı eleştirmişler, “Böyle levha asılır mı?” diye…

Şehrimizde her şey olabilir de olmayabilir de.

Kafanıza çaktırmadan, iftiralardan oluşan sağanak hâlinde taşlar düşebilir. Bu yüzden hep tedirgin yaşarsınız. Eğer işinizi doğru yapmışsanız, o zaman bu taşlar daha fazla düşmeye başlar.

Sizi korumakla mükellef olan saçaklar, şemsiyeler ortalıkta pek görünmezler.

Güneşli ve güzel günlerde yanınızda olan, sizinle gülen, size sırtını dayayanlar, yağmurlu havalarda neden şemsiye olamazlar, anlayamıyorum.

Kendi şehrinizde taşların kafanıza düşmeme ihtimali, düşme ihtimalinin çok altında olduğu için ifade edilmedi.

Yolun ortasında yürüyorsunuz. Karşınıza bir yol magandası, tabiricaizse şehir ayısı çıkabilir de çıkmayabilir de.

Eğer numaracıktan öldüğünüzü sezerse üstünüzde dışkısını bırakabilir de bırakmayabilir de.

Sizin istikametinizi süratiyle ters yüz edecek denli mahir şoförlerimiz karşınıza çıkabilir de çıkmayabilir de.

O aracın rüzgârıyla hasta olabilirsiniz de olmayabilirsiniz de.

Hatalıysa eğer hemen aramanız lazım gelir o şoförü.

Allah’a havale etmek de şıklar arasında var.

Buradaki araçların yavaş bir hâlde gitme ihtimali, ne yazık ki bizim şoförlerde sıfır diyebileceğimiz bir orandır.

Araya bir espri serpiştirelim de neşelenelim.

Bu tabelanın ardından hız 30 km’ye düşürülür ve bir süre bu hızla gidilir.

Bu ibareden sonra hız 20 km’ye düşürülür ve yine belli bir süre bu hızla gidilir.

Bu ibare de dikkate alınır kurallara uyan şoför tarafından. Aracın hızı 10 km’ye düşürülür ve bir süre daha bu hızla gidilir.

Şoför, böyle tabela ve uyarıdan sonra yavaş gidip de ne yapsın?

Makaraya sarılmış hissiyle gaza yüklenmeyip de ne yapsın?

Kırmızıyı görüp de topuklamasın da ne yapsın?

Pazarda yerli malı organik domates de var, suni domates de.

Karşınıza çıkan hıyarlar, suni bir sürümün ürünü de olabilir, organik bir ortamda kendi hâlinde de çıkmış olabilir.

Sadece dikkat etmeniz gerekir diye düşünüyorum.

Hıyarın şekli şemaili çok ehemmiyetli olup kokusu da kendisini ele verecek tarzdadır.

“Affedersiniz, bir yerinizi mi kestiniz?” diye soruverin lütfen.

“Hayır, neden sordun?” şeklinde cevap verirse ki kesin verecektir, yapıştırırsınız hemencecik organik olduğu kadar otantik lafınızı, sırf meze olsun diye gıcık adamın suratının orta yerine:

Hemencecik “efendimli, sizli bizli” nezaket bohçamızı açıp en nazik ses tonumuz ve tavrımızla caka satmaya, onu etkilemeye çalışırız.

Bu bohçamızdan çıkardığımız nezaket sözlerini neden en yakın çevremizden esirgeriz?

Oysa bu hâlimiz suni sebzelerin hâline benzer.

Doğallığın ne kadar prim yaptığını ve insanları etkilediğini öğrenemeyeceğiz galiba.

Her neyse, o hatuna Ümit Yaşar’ın şu şiiriyle iltifat da edebilirsiniz, etmeyebilirsiniz de.

“O güzel saçlarına hayran olduğum kel kız!

O güzel gözlerine hayran olduğum kör kız!

Bu yazı, bu hâliyle sizi deli edebilir de etmeyebilir de.

Bu yazıyı beğenebilirsiniz de beğenmeyebilirsiniz de.

Bu yazı böyle sürüp gidebilir de gitmeyebilir de.

Bu yazıyı bundan sonra okuyabilirsiniz de okumayabilirsiniz de.

Bu yazı devam edebilir de etmeyebilir de!