İçinizdeki Elmaslar!

Yazıyı Fatma Gül Demir’in sesinden dinlemek için videoyu çalıştırın...

Kendinizi tanıyor musunuz? Şimdi bu soruyu görünce bazılarınız, “Onur, benim işte, ne tanıması?” diyecek. Ama bu soru gerçekten üzerinde düşünmemiz gereken bir soru. Çünkü kendini tanımak, yeteneklerini keşfetmekten geçer.

Günümüzde gerek hızlı yaşam temposu gerekse üşengeçlik, kendimizi keşfetmemize ve tam olarak tanımamıza izin vermiyor.

Örneğin ben bu yazılara başlamadan önce iyi yazdığımı bilmiyordum. Bir süre haber platformunda yöneticilik yapmadan önce yönetme yeteneğim olduğunu ve bazı konularda bu kadar dik durabileceğimi, cesur olabileceğimi aklıma bile getirmezdim. Ne mutlu ki önüme çıkan fırsatları iyi değerlendirip bu yeteneklerimi keşfettim.

Tabii bunların yanı sıra biliyorsunuz, ara ara farkındalık etkinlikleri düzenlemeye çalışıyoruz. Bu etkinliklerde de yönetim becerilerim çok işe yarıyor. Hatta kimi zaman insanların kendilerini keşfetmelerine de yardımcı oluyorum.

Mesela hiç unutmam, yıllar önce üniversiteli gençlerle bir etkinlik üzerinde çalışırken etkinliğin tanıtımını yapmak için herkesten kısa videolar istedik. Herkes videoda neden orada olduğunu, etkinliğe neden katıldığını anlatacaktı.

Tabii ben bir yandan da farklı ne yapabilirim diye düşünüyorum. Videolar gelmeye başladı. Herkes, “Ben şu yüzden oradayım.” diyerek kendisini anlatıyordu. Bir arkadaşımız da neden orada olduğunu işaret diliyle anlatmıştı.

Videoyu izledim. İki saniye sonra ekip arkadaşlarıma döndüm ve aynen şu ifadeyi kullandım: “Bana bu kızı bulun, getirin!”

Ekip arkadaşlarım, “Abi, o kızı ne yapacağız? Hem onun işi vardır. O sahneye çıkacak bir kız değil, belki istemez.” dediler.

“Hayır, bana o kızı getirin, isteyecek.”

“Abi, etkinliğe üç gün kaldı, emin misin?”

“Evet, eminim. O kıza ulaşalım.”

Beni bu kadar kararlı görünce arkadaşlar da şaşırdı. Hemen kızla iletişime geçmişler. Kız önce olmaz demiş. Sonra ben bizzat aradım. Başlangıçta biraz mırın kırın etti. “Abi, o işi ben nasıl yaparım? Hem de sahnede! Ya hata yaparsam?” dedi.

“Sen yapacaksın. Sana güveniyorum ve ekipte senin de olmanı istiyorum. İşlerini ayarla, gel. O gün sahnede yanımda olmanı istiyorum.” dedim.

“Abi, senden kurtuluş yok değil mi?” dedi gülerek.

“Vallahi, aslında sen istedin. O videoyu yollamışsın, ‘Oradayım.’ demişsin. Şimdi bizi yalnız bırakamazsın. Hem ben senin bu işi herkesten iyi yapacağını biliyorum.” dedim.

Ve ne oldu biliyor musunuz?

Üç gün içinde bu arkadaşımız hazırlandı ve sahnede işaret dili çevirmenliği yaptı. O kadar güzel oldu ki... Etkinlik sonrasında, “Abi, iyi ki sana o videoyu yollamışım, sen de iyi ki beni çağırmışsın. Ben hayır deyince benden vazgeçmemişsin.

Çok güzel bir şey yaptık birlikte. En önemlisi de unutamayacağım bir anım oldu. Çok teşekkürler.” demişti.

Gördünüz mü? İnsanları yönetmek, kendilerini keşfetmelerine vesile olmak böyle bir şey. İster his deyin ister cesaret ama ben birçok kişinin neler yapabileceğini onlara baktığımda hissederim. Bu olayda anlattığım gibi, inandığım kişilere sonuna kadar güvenirim. Zaten bu güven olmazsa bu kadar güzel işler ortaya çıkmaz.

Şimdi günümüze bakıyorum. Hiç kimse kendini tanımak, yeteneklerini keşfetmek peşinde değil. İnsanların arasında güven yok denecek kadar azaldı. Ne ara bu hâle geldik bilmiyorum ama takdir edersiniz ki bu hiç de iyi bir şey değil.

Tabii bu konu engellenen insanlar için daha da önemli. Açık söyleyeyim, ben bazı engellenen arkadaşlarımın kendilerini hiç tanıma fırsatı yakalayamadıklarını, yeteneklerini keşfedemediklerini düşünüyorum.

Bunun nedeninin de toplumun ve ailenin bakış açısı olduğunu düşünüyorum. Mesela ben de engellenen bir bireyim. Ailem beni hiç toplumdan koparmadı. Eve misafir geldiğinde hep ilk önce beni misafirin yanına çıkardılar. Çocukken arkadaşlarımla top da oynadım, evcilik de oynadım.

Kimileri doktor olup beni muayene etti. Yani doktorculuk bile oynadım. Şimdi o günlerin değerini daha iyi anlıyorum. O oyunlar, arkadaşlar, yani çevremdeki herkes kendimi ve yeteneklerimi keşfetmeme yardımcı olmuş.

Buradan engellenen arkadaşlara ve ailelerine sesleniyorum: Ne olur, kendinizi tanımak ve yeteneklerinizi keşfetmek için fırsatlar yaratın. Unutmayın, bir elmasın değerini ortaya çıkarmak için nasıl işlenmesi gerekiyorsa, insanın içindeki yeteneklerin de ortaya çıkması için fırsatlara ihtiyacı vardır. Bazen birazcık güven, cesaret ve hoşgörü, bir insanın hayatını değiştirmeye yeter.