Güney Kore'de Organ Bağışı Krizi: OECD Ortalamasının Dörtte Biri, Binler Hayat Bekliyor

Güney Kore'de beyin ölümü sonrası organ bağışı oranı milyonda 9 civarında kalırken, bekleme listesi 40 bini aştı. Uzmanlar'aile veto yetkisi' ve düşük farkındalığı temel sorun olarak gösteriyor.

· 2 dk 2 Güney Kore'de Organ Bağışı Krizi: OECD Ortalamasının Dörtte Biri, Binler Hayat Bekliyor Sabonis-Kings İttifakı Kırılma Noktasında: Baba Arvydas'ın Uyarısı ve Ticaret Senaryoları Seul — Güney Kore'de organ bağışı oranları Gelişmiş Ülkeler Örgütü (OECD) ortalamasının çok altında seyrederken, organ bekleme listelerindeki hasta sayısı rekor seviyelere çıktı. Kore Organ Bağış Ajansı (KODA) verilerine göre 2023 yılı sonu verilerinde beyin ölümü sonrası organ veren sayısı milyon nüfusa düşük (pmp) 9,1 seviyesinde gerçekleşirken, OECD ortalaması 20 pmp'nin üzerinde seyrediyor. İspanya bu rakamla 40 pmp'nin üstünde liderlik ediyor.

Sağlık ve Refah Bakanlığı'nın yıllık raporlarında da vurgulanan en kritik nokta, beyin ölümü tespit edilen potansiyel veren adaylarının ailelerin rıza reddi nedeniyle bağışa gidememesi. KODA verilerine göre potansiyel veren adaylarının yaklaşık%40'ında aileler rıza vermiyor.

Mevcut kanunla (Organ Bağışı ve Nakli Yasası) beyin ölümü tespiti yeterli olsa bile, ailelerin yazılı onayı aranıyor. Bu durum'opt-out' (varsayılan onay) sistemini benimseyen İspanya, Avusturya veya Belçika gibi ülkelerle karşılaştırıldığında sistemik bir tıkanmaya yol açıyor.

Resmi verilerle organ nakli bekleyen hasta sayısı 2023 itibarıyla 40.000'yi aştı. Bu hastaların çoğu böbrek nakli bekliyor; ortalama bekleme süresi 5-7 yıla kadar uzanıyor. Her yıl bekleme listesindeyken ölen hasta sayısı 2.000'yi buluyor.

Sağlık Bakanı Cho Kyoo-hong, geçen ay Meclis'teki bütçe görüşmesinde "Mevcut sistemin sürdürülebilir olmadığını, yasal düzenleme yapmadan bu tablo değişmeyeceğini" ifade etti.

Hükümet ve ruling parti (Halk Gücü Partisi) tarafından 2022'de Meclis'e sunulan'varsayılan onay' (opt-out) tasarısı, vatandaşların ömür boyu itiraz etmediği sürece potansiyel veren sayılması prensibini öne sürüyor. Ancak dinî özgürlük ve beden bütünlüğü endişeleriyle karşılaşan tasarı, Yasa ve Adalet Komitesi'nde uzlaşı sağlanamadığı için hâlâ oylamaya gelmedi.

Uzmanlar, Singapur ve Chile örneklerinde görüldüğü gibi bu yasal değişikliğin tek başına yetmeyeceğini, eşzamanlı olarak'bağış koordinatörlüğü' sayısının artırılması ve kamu spotlarının yoğunlaştırılmasının gerektiğini vurguluyor.

Türkiye'de de beyin ölümü sonrası organ bağışı oranı (pmp 5-6 civarında) Güney Kore'ye benzer seviyelerde seyrediyor; her iki ülke de'aile rızası' engelini aşmak için yasal ve toplumsal çabalar içinde.