Sürgünden Huzura: Ahıska Türkleri Ahlat'ta Yeni Bir Yurt Kurdu

Sovyetler Birliği yönetimi tarafından 14 Kasım 1944 tarihinde Gürcistan'ın Ahıska bölgesinden zorunlu göçe tabi tutulan Ahıska Türkleri, 82 yıllık sürgün sürecinin ardından Türkiye'de yeni bir hayata başladı. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın özel talimatıyla 10 yıl önce başlatılan çalışma kapsamında, farklı ülkelerden getirilen aileler Bitlis'in Ahlat ilçesine yerleştirildi.

Yerleşim süreci kademeli olarak genişletildi. 2016 yılında 72 aile ile başlayan bu süreç, 2024 yılında 218 ailenin, 2026 yılında ise 371 ailenin Ahlat'taki konutlara taşınmasıyla hız kazandı. Yetkililer, gelecek yıl itibarıyla ilçede yaşayan Ahıska Türkü aile sayısının 1071'e ulaşmasını hedefliyor.

Dünya Ahıska Türkleri Birliği Ahlat Temsilcisi Murat Resuloğlu, Ahlat halkının kendilerini büyük bir misafirperverlikle karşıladığını ve yerel halkla ensar-muhacir anlayışıyla iç içe bir yaşam kurduklarını vurguladı. Kendi hayatında Fergana faciası ve Ukrayna-Rusya Savaşı gibi zorlu dönemleri tecrübe eden Resuloğlu, Ahlat'ı artık nihai yurtları olarak gördüklerini ve ilçenin kalkınması için çaba göstereceklerini belirtti.

Sürgün yıllarını bizzat yaşayan Dağgül Ziya, 2,5 yaşındayken asker zoruyla tren vagonlarına bindirildiklerini ve bir ay süren yolculuk boyunca açlık, hastalık ve kayıplarla dolu büyük acılar çektiklerini anlattı. Bugün Türkiye'nin sağladığı imkanlarla huzurlu bir yuvaya kavuşan Ziya, geçmişin travmalarını anavatanın şefkatiyle aşmaya çalıştıklarını ifade etti.

Elazığ'daki geçici barınma merkezlerinde bir süre misafir edildikten sonra Ahlat'a yerleştirilen Rüstem Ramiz ve İsmail Şakalov gibi aileler de kendilerine sunulan yaşam koşullarından duydukları memnuniyeti dile getirdi. Türkiye'nin kendilerine sahip çıkmasından dolayı minnettar olduklarını belirten aileler, hem Elazığ hem de Ahlat halkının gösterdiği yakın ilginin sürgün acılarını hafiflettiğini kaydetti.

Ahıska Türklerinin Ahlat'a yerleştirilmesi, hem bölgenin sosyo-kültürel yapısına katkı sağlıyor hem de yıllardır vatan hasreti çeken topluluğun Türkiye'de kalıcı bir statüye kavuşmasını temin ediyor. Devletin desteğiyle sağlanan bu düzenli yerleşim, ailelerin gelecek kaygısını ortadan kaldırarak bölgede huzurlu bir toplumsal yaşamın temelini oluşturuyor.