Nobel barış ‘ödün’leri

Küresel emperyalist sistem, hegemonya gücünü yalnızca askeri tahkimatlar ve ekonomik yaptırımlarla sürdürmemektedir. İdeolojik aygıtlar, kültürel operasyonlar ve uluslararası kurumlar, Batı merkezli nizamın meşruiyet devşirme süreçlerinde en az silahlar kadar aktif rol oynamaktadır.

Bu doğrultuda, küresel diplomasi tiyatrosunun en işlevsel sahnelerinden biri de her yıl büyük tantanalarla dağıtılan Nobel Barış Ödülleridir. Bilimsel alanlardaki ödüllerin arkasına gizlenen bu siyasi mekanizma, gerçekte dünyadaki mazlum milletlerin kanı ve gözyaşı üzerinden yükselen hegemonik bir illüzyondan ibarettir.

Emperyalizmin ideolojik taarruzlarını göğüslemek ve çok kutuplu yeni dünyanın şafağını anlamak, bu ikiyüzlü diplomasi aygıtlarının maskesini indirmekle mümkündür. KÜRESEL HEGEMONYANIN İDEOLOJİK SİLAHINobel Barış Ödülü, icat edildiği günden bu yana Atlantik merkezli dış politika ajandalarının, istihbarat operasyonlarının ve rejim değişikliği aparatlarının ödüllendirilme merkezine dönüştürülmüştür.

Dünyanın dört bir yanında ulusal devlet yapılarını tasfiye etmek, etnik ve dinsel boğazlaşmaları tetiklemek için fonlanan “sivil toplum” liderleri, Batı güdümlü muhalifler ve küresel sermayenin memurları bu ödülle kutsanmaktadır. Nobel Komitesi, barış kavramının içini boşaltarak onu emperyalist müdahaleciliğin bir örtüsü haline getirmiştir.

Gerçek anlamda barış, milletlerin egemenliğine saygı duymaktan ve emperyalist saldırganlığa direnmekten geçerken; Batı akademisi ve siyaseti, kendi sömürü düzenine boyun eğen veya ulusal kimlikleri aşındıran figürleri “barış elçisi” ilan etmektedir. Bu ödün mekanizması, küresel finans kapitalin çürüyen yapısını gizlemeye çalışan kültürel bir hegemonyanın saldırı silahıdır.

Nobel madalyasının ön yüzünde, Nobel Barış Ödülü’nün kurucusu, dinamitin mucidi olan İsveçli mucit ve sanayici Alfred Nobel’in profili yer alıyor. FONCU MEDYA VE STK’LARIN ROLÜBu hegemonik yapının sahadaki en büyük taşıyıcısı, “bağımsız” ve “sivil” olduğu iddia edilen Batı merkezli sivil toplum kuruluşları ile foncu medyadır.

Bu yapılar, insan hakları, demokrasi ve çevre gibi evrensel kavramları tekeline alarak, milli devlet bilincini zayıflatmak için birer operasyon merkezine dönüştürülmüştür. Emperyalist merkezlerden milyarlarca dolarlık fon akışıyla beslenen medya kuruluşları, kendi ülkelerinin ulusal çıkarlarını savunmak yerine Batı’nın stratejik çıkarlarının borazanlığını yapmaktadır.

Nobel gibi ödüllerle parlatılan figürler ve yapılar, bu fon zincirinin en üst halkasını oluşturmaktadır. Mazlum bir ülkenin ulusal savunma sanayisini veya bağımsız dış politikasını “otoriterleşme” olarak yaftalayan bu foncu ağ, emperyalizmin işgal ve müdahale zeminini psikolojik olarak hazırlamaktadır.

Sivil toplum görünümü altındaki bu yapılanmalar, milli devletlerin iç cephesini çökertmeye yönelik jeopolitik birer taarruz aracıdır. DİJİTAL KUŞATMA VE KÜRESEL ALGORİTMALARBugün kültürel hegemonya, yalnızca klasik diplomasi ve fon mekanizmalarıyla değil, küresel sosyal medya algoritmalarının yürüttüğü dijital bir kuşatmayla tahkim edilmektedir.

Silikon Vadisi merkezli teknoloji tekelleri, ürettikleri algoritmalar vasıtasıyla dünyadaki bilgi akışını ve toplumsal algıları doğrudan manipüle etmektedir. Batı Asya’da, Afrika’da ya da Latin Amerika’da milli kimliği, aile yapısını ve egemenlik bilincini savunan sesler bu platformlarda “sansür” ve “görünmezlik” duvarlarına takılmaktadır.

Buna karşılık, ulusal devlet yapılarını çözmeyi hedefleyen kozmopolit akımlar, etnik ayrılıkçılıklar ve kimlik siyasetleri küresel algoritmalar tarafından sistematik olarak öne çıkarılmakta ve viral hale getirilmektedir. Dijital dünyada yaratılan bu sahte illüzyon, Nobel kürsülerinden verilen barış masallarıyla birleşerek kitleleri uyuşturmakta ve emperyalist nizamın çıkarlarına hizmet edecek zihinsel bir kölelik düzeni inşa etmektedir.

KATLİAMLARI GÖRMEZDEN GELEN SEÇİCİ VİCDANBatı merkezli kurumların ikiyüzlülüğü, coğrafyamızda yaşanan somut trajediler karşısında takındıkları ikircikli tutumda en net haliyle ifşa olmaktadır. Gazze’de, Yemen’de ve Batı Asya’nın mazlum topraklarında on binlerce çocuk modern dünyanın gözleri önünde katledilirken, emperyalist savaş makinesinin dişlileri masumların kanıyla dönerken Nobel Komitesi’nin kör, sağır ve dilsiz kesilmesi tesadüf değildir.

Aynı komite, Washington’un ya da Tel Aviv’in stratejik çıkarlarına hizmet eden en küçük bir dezenformasyon kampanyasını ise anında ödün kürsüsüne taşıyabilmektedir. Bu seçici vicdan, Atlantik’in sömürgeci geçmişinden tevarüs ettiği oryantalist bakış açısının güncellenmiş versiyonudur.

Onlar için barış, ezilenlerin haklarını araması değil, sömürgeci efendilerin konforunun bozulmamasıdır. Dolayısıyla, Nobel ve benzeri küresel vitrinlerin dağıttığı payeler, mazlum milletlerin nezdinde bir şeref nişanesi değil, emperyalist merkeze sadakat belgesidir.

ÇÖKEN DİPLOMASİ VE YENİ DÜNYANIN DOĞUŞUDışişleri Bakanı Hakan Fidan, İstanbul’da bir otelde düzenlenen 9. İstanbul Arabuluculuk Konferansı’nın açılışında konuşma yaptı. Atlantik nizamı, İkinci Dünya Savaşı sonrasında kurduğu Birleşmiş Milletler ve bağlı yapıların meşruiyet krizini engelleyememektedir.

İstanbul’da toplanan 9. Arabuluculuk Konferansı gibi platformlar, küresel sistemin tıkandığı noktada çok taraflı diplomasi arayışlarının bir yansıması olarak öne çıksa da gerçeği değiştirmemektedir: Batı’nın merkezinde yer aldığı hiçbir arabuluculuk formülü, bugüne kadar yeryüzündeki tek bir çatışmayı kalıcı olarak çözememiştir.

Çünkü krizlerin asli müsebbibi olan emperyalist güçlerin hakemlik rolüne soyunması imkansızdır. Batı merkezli diplomasi tiyatrosunun sonuna gelinmiştir. Asya’dan yükselen yeni dünya, kendi kurumlarını ve kendi güvenlik mimarisini inşa edecek iradeyi olgunlaştırmaktadır.

Kalıcı ve adil bir barış, Atlantik’in foncu medyasının, STK algoritmalarının veya sahte ödül komitelerinin lütfuyla değil, bölge ülkelerinin ortak direnç hatları oluşturmasıyla mümkündür. Türkiye’nin ve komşularının önündeki tarihsel görev, ulusal devlet bilincini tahkim etmek, kültürel dayatmalara karşı milli kimliği savunmak ve Avrasya eksenindeki yerini netleştirmektir.

Şanghay İşbirliği Örgütü ve BRICS gibi yapıların somutlaştırdığı çok kutuplu düzen, Nobel kürsülerinden dikte edilen sahte barış masallarına karşı, dünya halklarının egemenlik mücadelesinin en gerçekçi zeminidir.