‘Üslup’ davasında emsal karar!

Özel eğitim kurumunda spor koordinatörü olarak çalışan M.A., misafirlerin de katıldığı değerlendirme toplantısında amirlerinin iş bilmez ve yetkisiz olduğunu söylediği için işten çıkarıldı. Kurum yönetimi fesih bildiriminde, ‘İşçinin, işveren yahut bunların aile üyelerinden birinin şeref ve namusuna dokunacak sözler sarf etmesi veya davranışlarda bulunması, yahut işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulundunuz.

Çalışma arkadaşlarınıza yönelik üslubunuza dair defalarca uyarılmanıza rağmen aynı tutumu sürdürdüğünüz için sizinle çalışmamız beklenemez’ ifadelerine yer verildi. İş akdinin davalı kurum tarafından raporlu olduğu dönemde feshedildiğini belirten M.A.

İş Mahkemesi’ne başvurdu, işe iadesine karar verilmesini istedi. İŞ MAHKEMESİ, İŞE İADESİNİ İSTEDİ Davalı kurum, davacının çalışma süresince diğer çalışma arkadaşları ile üslubu nedeniyle sürekli olarak sorun yaşadığını, bu konuda defalarca kez amirleri tarafından uyarıldığını öne sürdü.

İş Mahkemesi, davalı aleyhine açılan davanın kabulü ile davalı işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine hükmetti. BÖLGE MAHKEMESİNDEN EMSAL KARAR Kurum avukatı kararı istinaf edince devreye Bölge Adliye Mahkemesi (BAM), girdi.

Bir personelden mesai arkadaşları ve yöneticilerine karşı üslup konusunda hassas davranması gerektiğine dikkat çekilen BAM, emsal nitelikte bir karara imza attı. Kararda davacının amirlerine karşı eleştiri ve kaba söz sınırlarını aştığı belirtildi.

“KABA SÖZ SINIRINI AŞTI” Kararda şöyle denildi: Alıntı İdari birim amirleri ve davalı kurum yöneticilerinin iş bilmez kimseler olduğu ve görevlerinde hiçbir yetkinliklerinin bulunmadığı yönündeki ifadeler ortadadır. Bu ifadelerin çalışma ortamında, davalı kurum yöneticileri ve misafirlerin bulunduğu etkinlikte söylenmiş olduğu, davacının konuşmalarının, işyeri çalışanları, idari olarak davalı kurumu yönetenlerin bulunduğu ortamda söylenmiş olması nedeniyle, davacının sözlerinin eleştiri ve kaba söz sınırını aştığı anlaşılmıştır.

“FESİH GEÇERLİ NEDENE DAYANIYOR” İşin işleyişine yönelik eleştiri mahiyetinde de olmadığı, eleştiri hakkı sınırlarını aşan, işveren ve işçi arasında huzursuzluğa sebep olacak nitelikte ifadeler olup, her ne kadar bu ifadeler davalı işverene haklı sebeple fesih hakkı tanıyacak ağırlıkta olmasa da objektif şartlar altında davalı işverenden iş ilişkisinin sürdürülmesinin beklenemeyeceği ortadadır. Davacının davranışı sebebiyle feshin geçerli nedene dayandığı kanaatine varılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

BAM “İş Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davanın reddine hükmedilmiştir” diyerek işe iadeyi reddetti.