Bir Yanda "Kızıl Elma" Diyen Suşehri, Diğer Yanda "Kaderine Razı" Şebinkarahisar!

Bugün köşemi, hamasetle değil; Şebinkarahisar’ın üzerine serpilmiş o ölü toprağını kaldırmak, herkesi şapkasını önüne koyup düşünmeye davet etmek için yazıyorum.

Durum ciddidir, tehlike büyüktür ve maalesef yöneticilerimizin sessizliği artık "kadercilik" sınırını aşarak açık bir basiretsizliğe dönüşmüştür.

Komşumuz Suşehri ne yapıyor, bir bakın!

Suşehri Belediye Başkanı, tüm ekibini toplayıp "Suşehri'ni nasıl il yaparız?" çalıştayının düğmesine bastı.

"Kızıl elma" dedi, hedefi koydu.

Belediye başkanı, kaymakamı, şehrin tüm aktörlerini, belediye meclis üyelerini, il meclis üyelerini, STK’ları ve birim müdürlerini yanına aldı. Yazılı dokümanlar, projeksiyonlar, görsel sunumlar eşliğinde bu mücadelenin haklı ve hukuki gerekçelerini ilmek ilmek ördüler.

Ankara kanadını harekete geçirmek için gereken tüm hazırlıkları şimdiden başlattılar.

Peki, bizim Şebinkarahisar ne yapıyor?

Cevap veriyorum: Hiçbir şey!

Koca bir hiç.

Ortada ne bir strateji var, ne bir lobicilik faaliyeti, ne de masaya konulmuş güçlü bir dosya.

Hakim olan zihniyet şu: “Koca devlete karşı mı gelelim? Planda yoksa yok, biz ne yapalım?”

Yazıklar olsun!

Bu kafa, yöneticilik kafası değil; olsa olsa "günü kurtarma" ve koltuk koruma memurluğudur.

Şebinkarahisar, tarihin ona yüklediği vilayet olma unvanına, kadim geçmişine ve stratejik konumuna sahip çıkmak zorundadır. Zamanında vilayet merkezi olmuş bu müstesna kenti bürokratik bir bahaneyle köşeye sıkıştırıp "Yukarıdan ne buyrulursa boynumuz kıldan ince" mantığına teslim etmek, Şebinkarahisar’a yapılacak en büyük ihanettir.

Suşehri bir araya gelip çalıştay topluyor, argüman üretiyor, Ankara’nın kapısını çalmaya hazırlanıyor.

Peki bizim yerel aktörlerimiz, meclis üyelerimiz, kanaat önderlerimiz, STK’larımız nerede?

Şehrin geleceği karartılırken üç maymunu oynamak kimin işine yarıyor?

Devletle Mücadele Etmek Değil, Hakkını Aramaktır

Devlete karşı gelmek ile devletin karar mekanizmalarına şehrin haklı taleplerini vizyoner, belgeli ve proaktif bir şekilde sunmak arasında dağlar kadar fark vardır.

Suşehri bu farkı idrak etmiş durumda; masaya dosya koyuyor, mücadele ediyor.

Şebinkarahisar ise oturduğu yerden trenin kaçmasını seyrediyor.

Sonra da çıkıp "Kısmet değilmiş" diyecekler, öyle mi?

Buradan açıkça sesleniyorum:

Mülki amirlerimiz, yerel yöneticilerimiz, siyasilerimiz ve sivil toplum kuruluşlarımız derhal bu derin uykudan uyanmalıdır.

Suşehri’nin ortaya koyduğu bu proaktif mücadele iradesini örnek alarak katbekat fazlasını ortaya koymak zorundasınız.

Aksi takdirde, yarın bu tarih de, bu topraklarda yaşayan insanlar da bu sessizliğinizi asla affetmeyecektir.

Uyanın!

Şebinkarahisar susarak değil, çalışarak, isteyerek ve hakkını arayarak var olur!