Hayat seni her zaman gitmek istediğin yere götürür mü?

Melek yazdı…

Hayallerimizin peşinden koşarız, planlar yaparız, bazen de her şeyi doğru yaptığımızı düşünürüz. Peki ya hayat gerçekten bizi gitmek istediğimiz yere mi götürür, yoksa yol boyunca bambaşka bir yere mi dönüştürür?

İnsan, belki de hayatı boyunca en çok bir yere varmaya çalışır. Kimi iyi bir iş ister, kimi huzurlu bir yuva, kimi ise sadece "bir gün her şey yoluna girecek" diyebileceği bir sabahın hayalini kurar. Fakat yıllar geçtikçe fark edilir ki hayatın en büyük özelliği, çizdiğimiz haritaya birebir uymamasıdır.

Çocukken kurulan hayaller nettir. Meslekler bellidir, şehirler seçilmiştir, yaşanacak hayatın rengi bile kafamızda vardır. Sonra zaman devreye girer. İnsanlar değişir, şartlar değişir, bazen cesaret azalır, bazen de hiç beklenmeyen kapılar açılır. İşte o noktada insan şu soruyu kendine sormadan edemez: "Acaba yanlış yolda mıyım?"

Belki de mesele yanlış yol değildir. Belki hayat, sadece bizim sandığımız kadar düz bir yol değildir.

Yolun kendisi de bir varıştırHepimiz hedeflere odaklanmaya alışığız. Bir sınavı kazanmak, bir işi almak, bir eve sahip olmak, bir şehre taşınmak... Bunlar varılacak noktalar gibi görünür. Ama geriye dönüp bakıldığında insanı değiştiren şey çoğu zaman ulaştığı yer değil, oraya giderken yaşadıklarıdır.

Kaybedilen bir iş, bazen daha doğru bir kapının açılmasına neden olur. Kaçırılan bir otobüs, yıllar sonra gülümseyerek anlatılan bir hikâyeye dönüşür. Biten bir ilişki, insanın kendini yeniden tanımasını sağlar. O an yaşanan hayal kırıklıkları, ileride başka bir hayatın temel taşları olabilir.

Elbette bunu yaşarken görmek kolay değildir. Çünkü acının içindeyken geleceğin ne getireceğini kimse bilemez.

Bırakmak mı, mücadele etmek mi? Sıkça duyduğumuz iki cümle vardır. Biri, "Nasibinde varsa seni bulur." Diğeri ise "Pes edersen hiçbir yere varamazsın."

Aslında ikisi de tek başına eksik olabilir.

Sadece beklemek, hayatın bizi omuzlarına alıp hayallerimize taşımasını beklemek gerçekçi değildir. Ama her şeyi kontrol edebileceğimizi düşünmek de aynı ölçüde yorucudur. İnsan çaba gösterir; öğrenir, çalışır, dener. Sonrasında ise bazı şeylerin kendi zamanında olmasına izin vermesi gerekir.

Bir tohumu toprağa ektikten sonra her gün onu çekerek büyütemezsiniz. Yapabileceğiniz şey, toprağı sulamak ve güneşi beklemektir.

Belki de gitmek istediğin yer değişirHayatın en ilginç tarafı da budur. Yirmi yaşındaki insanın istediği yerle kırk yaşındaki insanın istediği yer çoğu zaman aynı değildir.

Eskiden başarı sandığımız şey, yıllar sonra huzurun yanında önemsiz kalabilir. Büyük şehir hayali kurarken küçük bir kasabanın sessizliğini özleyebiliriz. Kalabalıklar içinde görünür olmayı isterken, bir gün sevdiklerimizle aynı sofraya oturabilmenin en büyük zenginlik olduğunu anlayabiliriz.

Demek ki bazen hayat bizi istediğimiz yere götürmez; daha doğrusu, bizi öyle bir yoldan geçirir ki sonunda istediğimiz şey değişir.

Hayatın garanti verdiği tek şey, değişimdir. Hiç kimse her planını kusursuzca gerçekleştiremez. Ama vazgeçmeden yürüyen insanların çoğu, ilk hayallerine ulaşamasalar bile kendilerine daha uygun bir yere vardıklarını söyler.

Belki hayat seni her zaman gitmek istediğin yere götürmez. Ama yürümeye devam edersen, sana kim olduğunu öğreten yollardan geçirir. Ve bazen en doğru adres, haritada işaretlediğin yer değil; yolculuk bittiğinde kendini huzurlu hissettiğin yerdir.