Evlat, Babanın Parasına Değil, Şerefine Mirasçı Ol!

Allah'ım, senden ne büyük bir servet istiyorum ne de dünya malı… Ne makam peşindeyim ne de insanların önünde eğileceği bir zenginlik. Senden tek bir isteğim var: Bana hayırlı evlatlar nasip et. Çünkü insanın bu dünyada kazanabileceği en büyük zenginliğin, arkasından dua eden evlatlar olduğuna inanıyorum.

Evet, hayırlı evlat deyip geçmeyin. Yaşayan bilir, çeken bilir, gören bilir. Hayırlı evlat sahibi olmanın ne büyük bir nimet olduğunu da hayırsız evlat yüzünden bir babanın nasıl kahrolduğunu da hayatın içinde görürsünüz.

Ben 45 yıllık gazetecilik hayatımda çok insan tanıdım. Çok zenginler gördüm, çok varlıklılar gördüm. Gecesini gündüzüne katıp servetine servet eklemeye çalışanları, para kazanmak uğruna kendisini, ailesini, insanlığını unutanları gördüm.

Öyle insanlar var ki ne yetim hakkı gelir akıllarına ne garibanın derdi… Tek düşündükleri, ellerindeki parayı nasıl daha da çoğaltacaklarıdır.

Elbette helalinden kazanmak, çalışmak, üretmek, mal mülk sahibi olmak ayıp değildir.öyle insanlara her zaman saygım sonsuz…benim demek istediğim insanın para kazanırken insanlığını kaybetmesidir. Mesele zengin olmak değil, zengin olurken adam kalabilmektir.

Eskiden insanın itibarı duruşundan, ahlakından, sözünün eri olmasından, karakterinden anlaşılırdı. Şimdi ise maalesef öyle bir anlayış türedi ki cebinde ne kadar paran varsa o kadar itibarın var sanılıyor. Parasız adamı adam yerine koymayan, insanın değerini cüzdanındaki parayla ölçen bir zihniyetle karşı karşıyayız.

İşte ben bazı manzaraları gördükçe Rabbime şöyle dua ediyorum:

“Allah’ım, bana para verme, mal verme; ama ne olur, bana hayırlı evlatlar nasip et. Evlatlarımın hayrını sağlığımda görmeyi, öldükten sonra da dualarıyla yaşamayı nasip et.”

Çok şükür Rabbim dualarımı kabul etti. Belki büyük bir servetim yok, belki dağlar kadar malım mülküm yok ama Allah bana iki hayırlı evlat nasip etti. Benim zenginliğim de gururum da en büyük servetim de budur. Şimdi söyleyin bakalım, bundan daha büyük bir zenginlik olur mu?

Ben nice evlatlar gördüm. Babasının sırtından yükselip zengin olan, babasının alın teriyle elde ettiği imkânlarla rahat bir hayat süren ama günün sonunda babasına sırtını dönen evlatlar gördüm. Babasını dolandıranları, babası hayattayken malını mülkünü hesaplayanları, babası vefat ettikten sonra kendisine kalan serveti bir yıl içinde tüketenleri de gördüm.

Bir baba düşünün… Ömrünü çalışarak geçirmiş, çoluğunun çocuğunun geleceği için saçını ağartmış. Dost edinmiş, iyilik yapmış, insanlara el uzatmış. Gün gelmiş bu dünyadan göçüp gitmiş. Ardında malı mülkü kalmış. Fakat bazı evlatlar babalarının ardından bir Fatiha okumayı, bir hayır yapmayı, bir dua göndermeyi bile unutmuş.

Babasının adını yaşatmak yerine unutturmuş. Babasının dostlarını kapısından çevirmiş. Oysa o dostlar, dün babasının en zor gününde yanında olan, ekmeğini bölüştüğü, iyi günde kötü günde yol yürüdüğü insanlardı.

İnsan ister istemez soruyor: Senin bugün sahip olduğun servetin arkasında babanın ömrü, emeği, alın teri yok mu? O babanın dostları senin de vefa göstermen gereken insanlar değil mi?

Benim asıl anlatmak istediğim şu: Bir babanın çocuklarına bırakabileceği en kıymetli miras, tapular, arsalar, paralar değil; şerefli bir isim, temiz bir itibar, güzel bir karakter ve insanlık mirasıdır.

Bir evlat düşünün… Babasının şanını, şöhretini, insanlığını, karakterini örnek alıyor. Onun bıraktığı güzel izleri yaşatıyor. Babasının dostlarına sahip çıkıyor, onun hayır yaptığı insanları unutmuyor. Babasının adını duyduğunda insanların yüzünde bir tebessüm oluşmasını sağlıyor.

Elbette herkes babasının aynısı olacak diye bir şey yok. Ama babanın güzel ahlakını, dürüstlüğünü, merhametini, onurlu duruşunu yaşatmak da bir evladın en büyük sorumluluklarından biridir.

Bir de işin dini tarafı var. Rabbimiz Kehf Suresi’nin 46. ayetinde şöyle buyuruyor:

“Mal ve oğullar dünya hayatının süsüdür. Kalıcı olan salih ameller ise Rabbinin katında hem sevap bakımından daha hayırlı hem de umut bağlamaya daha layıktır.”

Peygamber Efendimiz de insan öldüğünde amel defterinin kapanacağını, ancak üç şeyin bundan müstesna olduğunu bildiriyor: Sadaka-i cariye, faydalanılan ilim ve kendisine dua eden hayırlı evlat. (Müslim, Vasiyyet, 14)

Düşünün bir kere… İnsan bu dünyadan göçüp gidiyor. Makamı kalıyor, malı kalıyor, evi kalıyor, arabası kalıyor. Ama kendisi artık yok. Geride bıraktığı servet bir gün başkasının oluyor. Peki, kendisine ne kalıyor? Ardından edilen hayır duaları, yaptığı iyilikler ve yetiştirdiği hayırlı evlatların duaları…

İşte insanın asıl düşünmesi gereken mesele budur.

Ben gazetecilik mesleğim gereği nice büyükler tanıdım. Hayat tecrübelerinden, sohbetlerinden, nasihatlerinden çok şey öğrendim. Öyle güzel sözler, öyle kıymetli öğütler duydum ki yıllar geçse de hafızamdan silinmedi. Bazı insanların ağzından çıkan bir cümle, insanın ömrü boyunca yolunu aydınlatır.

Ama bugün üzülerek görüyorum ki bazı evlatlar, babalarının yıllarca kendilerine anlattığı nasihatleri yaşatmak bir yana, sanki o güzel geçmişi unutturmak için uğraşıyor. Babalarının dostlarını tanımıyor, babalarının değer verdiği insanlara değer vermiyor, onların bıraktığı güzel izleri takip etmiyor.

Oysa babanın ardından yapılabilecek en büyük iyiliklerden biri, onun güzel adını yaşatmaktır. Bir yetimin başını okşamak, bir garibanın kapısını çalmak, bir ihtiyaç sahibine el uzatmak, babanın sevdiği bir dostunu arayıp hatırını sormak… Bunlar öyle büyük işler değildir belki ama gönül terazisinde çok ağır gelir.

Hayırlı evlat olmak, sadece babanın mirasına sahip çıkmak değildir. Onun insanlığına, şerefine, dürüstlüğüne ve güzel ahlakına da sahip çıkmaktır.

Ben bunları kimseyi kırmak, kimseye ders vermek ya da birilerinin hayatını yargılamak için yazmıyorum. Bir gazeteci olarak gördüklerimi, duyduklarımı ve yılların bana öğrettiklerini okuyucularımla paylaşmak istiyorum.

Çünkü insanın arkasından bırakacağı en güzel miras, çocuklarının cebindeki para değil, insanların gönlündeki güzel hatırasıdır.

Mal mülk el değiştirir, para biter, makam elden gider, şöhret unutulur. Ama güzel bir isim, temiz bir karakter ve hayırlı bir evladın duası kolay kolay kaybolmaz.

Benim duam belli, benim servet anlayışım belli. Rabbim kimseyi evladıyla imtihan etmesin. Her anne babaya hayırlı evlatlar nasip etsin. Evlatlarımızı da anne babalarının kıymetini onlar hayattayken bilenlerden eylesin.

Benim cebimde milyonlar olmayabilir ama gönlümde iki büyük servetim var.

Ben dünyanın en zengin insanlarından biriyim. Çünkü benim iki hayırlı evladım var!

Beni yeni yazılarda e-posta ile bilgilendir.