Akciğer Arteriyel Hipertansiyonu'nun beyin hasarına bağlayan mekanizma araştırılıyor

Bilim insanları PAH hastalarında görülen serebellum anormalliklerinin kaynağını, bozulmuş lizosomal yağ metabolizması ve oksisterol birikiminde buluyor. NCOA7 geni koruyucu etki gösterebilir.

· 1 dk 2 Akciğer Arteriyel Hipertansiyonu'nun beyin hasarına bağlayan mekanizma araştırılıyor Prof. Dr. Erbay uyardı: Soğuk algınlığı ilaçlarındaki bu madde kalp hastalarında felç ve infarkt riskini artırıyor The Journal of Clinical Investigation dergisinde yayımlanan bir yorum yazısı, akciğer arteriyel hipertansiyonu (PAH) ile serebellum hasarı arasındaki olası moleküler bağlantıyı derinleştirdi.

Araştırmacılar, hastaların beyin görüntüleme verileri, fare modelleri ve hücre kültürleri çalışmalarını birleştirerek, hastalığın akciğerleri ötesinde merkezi sinir sistemini nasıl etkilediğine dair yeni kanıtlar sundu.

Yorum yazısına göre, PAH hastalarında serebellum küçülmesi ve motor fonksiyon bozuklukları sıkça rapor edilmektedir. Yeni bulgular, bu hasarın arkasında lizosomal lipid metabolizmasının bozulmasının yattığını öne sürüyor.

Lisozomlar, hücrelerin "geri dönüşüm merkezleri" olarak bilinen organellerdir; buradaki işlev bozulduğunda, özellikle oksisterol adı verilen kolesterol türevlerinin birikimi, mikroglial iltihabı ve sinir hücreleri ölümünü tetikliyor.

Çalışmanın öne çıkan bulgularından biri, NCOA7 (Nuclear Receptor Coactivator 7) geninin bu süreçte koruyucu bir rol oynayabileceğidir. Deneysel modellerde NCOA7 eksikliği, oksisterol birikimini ve mikroglial aktivasyonu artırırken, bu genin fonksiyonunun korunması serebellum hasarını azaltıcı etki gösteriyor.

Bu durum, NCOA7'nin gelecekte PAH'nün nörolojik komplikasyonlarına karşı hedeflenecek bir terapeutik amaç olabileceğini işaret ediyor.

Yazarlar, mevcut kanıtların güçlü olsa da, NCOA7 yolaklarının tam olarak nasıl düzenlendiği ve bu mekanizmanın insanlarda ne ölçüde tersine çevrilebileceği konusunda ileri aşama klinik çalışmalara ihtiyaç olduğunu vurguluyor. PAH tedavisinin şu anki odak noktası akciğer hemodinaması olsa da, bu bulgular hastanın yaşam kalitesini etkileyen nörolojik boyutun da tedavi stratejilerine entegre edilmesi gerektiğini hatırlatıyor.