Munzur’da Nefes Kesen Macera!

Erzincan’dan yola çıkan beş doğa ve motosiklet tutkunu, Munzur Dağları’nın yüksek rakımlı ve sarp coğrafyasında unutulmayacak bir maceraya imza attı. Cansel Atila, Recep Sulu, Ümit Atabey, Ali Dağhan Emren ve Necmi Mengüç’ten oluşan ekip; haritada görünen ancak sahada kaybolan yollara, keskin kayalıklara ve zorlu doğa şartlarına meydan okuyarak Karagöl’e ulaştı. Bölgeye daha önce motorlu bir araçla gidilmemiş olması ekibin motivasyonunu artırırken, yolculuk boyunca yaşanan yaban hayatı karşılaşmaları ve fiziki mücadele hafızalara kazındı.

GECE YARISI BAŞLAYAN ZORLU YOLCULUK

Beş kişilik ekibin macerası, 20 Eylül Pazar günü gece yarısı saat 02.30’da Erzincan’da başladı. Motosikletlerini araçlarına yükleyerek Kemah’a giden ekip, araçlarını belirledikleri noktada bıraktı. Sabahın ilk ışıklarıyla hazırlıklarını tamamlayan motosikletliler, saat 06.00 civarında Karagöl’e doğru harekete geçti.

Tan köyü güzergâhından Munzur Dağları’nın yüksek kesimlerine tırmanan ekip, ilk etapta yaylacıların kullandığı stabilize yolu takip ederek Keşiş Gölü civarına kadar ulaştı.

DAĞLARDA İLK SÜRPRİZ: BOZ AYI VE ŞAMUA KEÇİLERİ

Sarp araziye girdiklerinde ekibi Munzur’un yaban hayatı karşıladı. Yaklaşık 60-75 metre mesafede bir boz ayı gören motosikletliler kısa süreli bir şaşkınlık yaşadı. Motor sesini duyan ayı hızla uzaklaşırken, ekip drone ile görüntülemek istese de hayvan dağlık alanda gözden kayboldu.

Yollarına devam eden grup, 2 bin 900 metre rakımdaki mezra bölgesinde bu kez şamua keçileriyle (dağ keçisi) karşılaştı. Saat 08.30’daki molanın ardından gezi, tam anlamıyla bir arazi mücadelesine dönüştü.

HARİTADAKİ YOLLAR DAĞDA YOK OLDU

Karagöl güzergâhını haritalardan inceleyen ekip, dağa girdiklerinde planların geçersiz kaldığını gördü. Keskin kayalar ve dik inişlerle karşılaşan motosikletçiler, zaman zaman ilerleyecek bir iz dahi bulamadı. Yürüyüş patikaları da yer yer yok olunca grup, kendi rotasını oluşturarak ilerledi.

Motosikletlerin arızalanma endişesi, yerini zamanla “geçilen yerlerden geri dönememe” korkusuna bıraktı. Sınırlı yiyecek ve su stoku üzerlerindeki baskıyı artırsa da Karagöl’e bu rotadan daha önce motorlu araçla ulaşılmamış olması ekibe güç verdi. Birbirlerine yardım ederek motosikletleri kayalıklardan geçiren grup, adım adım hedefe ilerledi.

SAAT 11.30: BEKLENEN BÜYÜLEYİCİ MANZARA

Yaklaşık 5,5 saatlik mücadelenin ardından saat 11.30 sıralarında yüksek bir sırta ulaşan ekibin karşısına Karagöl ve Çiniligöl çıktı. Yorgunluk yerini sevinçe bıraktı.

Yüksek noktadan dönüş rotasını değerlendiren ekip, ilk olarak Ovacık yönüne inmeyi düşündü. Ancak Cansel Atila’nın bölgeyi bilen bir arkadaşıyla yaptığı görüşmede, Ovacık yönünde motosikletle geçilmesi imkânsız iki tırmanış olduğunu öğrenince geldikleri zorlu rotadan geri dönmeye karar verdiler.

GÖLE İNİŞ VE MOLA

Motosikletleriyle göl kıyısına kadar inen ekip, burada mola verip yemek yedi ve bölgeyi drone ile kaydetti. Munzur’un doğasına hayran kalan sporcular, alanın koruma-kullanma dengesiyle doğa yürüyüşü ve kamp turizmine kazandırılabileceğini belirttiler. Molanın ardından tek amaç; hava kararmadan dağdan çıkabilmekti.

DÖNÜŞ YOLU MÜCADELESİ VE İKİNCİ AYI KARŞILAŞMASI

Saat 13.30 – 14.00 sularında Karagöl’den ayrılan ekip için giderken inilen kayalıklar bu kez dik tırmanışlara dönüştü. Aşılması gereken 8-9 ağır bölüm bulunuyordu.

Tırmanışlarda fiziksel sınırlar zorlanırken, motosikletler tüm grubun ortak çabasıyla yukarı çıkarıldı. Yorgunluk artıp dağda kalma ihtimali konuşulurken Cansel Atila, arkadaşlarına “Gideceğiz, başaracağız!” diyerek moral verdi. İlk zorlu tırmanışın aşılmasıyla grup moral depoladı.

2 bin 900 metre rakımdaki mezraya ulaştıklarında bu kez 150-200 metre mesafede iki boz ayı görüldü. Bir süre ekibi izleyen ayılar koşarak uzaklaştı. Yolun devamında şamua keçileri yeniden kadraja girdi.

GÜVENLİ BÖLGE VE MACERANIN SONU

Saat 16.00 sıralarında Keşiş Gölü’nün ilerisindeki su kaynağına ulaşılmasıyla dağın en sarp bölümü geride bırakıldı. Stabilize yola giren motosikletliler, Tan köyü üzerinden Kemah’a ulaştı.

Araçlarına varan Cansel Atila, Recep Sulu, Ümit Atabey, Ali Dağhan Emren ve Necmi Mengüç, motosikletlerini yükleyip Kemah’ta yemek yedikten sonra Erzincan’a döndü. Zorlu coğrafya, dayanışma ve unutulmaz yaban hayatı anılarıyla başarıyla tamamlandı.