Bu Memleketi Kim Bu Hâle Getirdi?

Bazen düşünüyorum, bu memlekete ne oldu böyle? İnsanların yüzüne bakıyorum, herkes gergin, herkes öfkeli, herkes birbirinden şikâyetçi.

Sanki kimsenin kimseye tahammülü kalmamış.

Bizim insanımız her geçen gün empati duygusunu kaybediyor. Bencillik öyle bir hâl aldı ki herkes kendi derdini dünyanın en büyük derdi sanıyor. Kimse karşısındakinin ne yaşadığını merak bile etmiyor.

Trafikte yol vermiyoruz, markette kasiyere kızıyoruz, esnaf müşteriye, müşteri esnafa çatıyor. Sosyal medyada herkes birbirine hakaret etmenin peşinde.

Herkes anlaşılmak istiyor ama kimse anlamaya çalışmıyor.

Bir de hepimiz kendimizi iyi insan sanıyoruz. Herkes haklı, herkes mağdur, herkes dürüst, herkes vicdanlı!

İyi de kardeşim, bu kadar iyi insanın yaşadığı memlekette bütün bu kötülükleri kim yapıyor?

Ama burada bütün suçu vatandaşa yüklemek de haksızlık olur.

Bu toplumun geldiği noktada ülkeyi yönetenlerin de ciddi sorumluluğu var.

Yıllardır geçim derdiyle boğuşan, yarınından endişe eden, çalıştığı hâlde geçinemeyen insanlardan söz ediyoruz. Adalete güvenin sarsıldığı, emeğinin karşılığını alamadığını düşünen insanların çoğaldığı bir ortamda toplumsal huzuru korumak da zorlaşıyor.

Elbette ekonomik sıkıntılar kimseye kötü insan olma hakkı vermez. Ama insanları bu kadar yoran şartların oluşmasında ve giderilmesinde hükümetin sorumluluğunu da görmezden gelemeyiz.

Bir ülkeyi yönetmek yalnızca yol, köprü, bina yapmak değildir. O ülkede yaşayan insanların huzurunu, adalete güvenini ve yarınlara dair umudunu da koruyabilmektir.

Bugün birbirimize karşı bu kadar tahammülsüz olmamızın sebeplerini konuşurken ekonomik ve siyasi tercihlerin toplum üzerindeki etkilerini de sorgulamak zorundayız.

Bir yanda geçim derdi, diğer yanda bitmek bilmeyen menfaat kavgaları...

Yunus Emre'nin gönül yapmayı öğütlediği bu topraklarda birbirimizin gönlünü kırmak neden bu kadar kolaylaştı?

Kimse kusura bakmasın. Vatandaşın da kendisini sorgulaması gerekiyor, ülkeyi yönetenlerin de.

Çünkü vatandaşın ahlakını sorgularken, onu bu kadar yoran düzeni sorgulamamak da vicdansızlıktır.

Ve korkarım ki en büyük tehlike yalnızca cebimizin boşalması değil, kalbimizin de boşalması.

Bugün başkasının derdine sırt çeviriyoruz. Yarın kendi derdimize çare ararken döneceğimiz kimseyi bulamayabiliriz.

Bir memleket yalnızca ekonomisi bozulunca çökmez. İnsanlar birbirine güvenmeyi, birbirinin acısını hissetmeyi ve yarına umutla bakmayı bıraktığında da çöker.

Ve bir gün herkes kendi derdine ağlarken, kimsenin kimsenin gözyaşını silecek hâli kalmayacak.

Yüce Allah sonumuzu hayreylesin. Çünkü bu memleketin yalnızca ekonomisini değil, birbirimize olan güvenimizi ve merhametimizi de yeniden ayağa kaldırmaya ihtiyacımız var.

Yorumunuz için teşekkürler, en kısa sürede gözden geçirilip yayınlanacaktır

Karamandan.com, Karaman ile özdeşleşen markaları ağırlıyor.

Karaman'dan haberleri Google'da kaçırmayın

karamandan.com'u tercih edilen kaynak olarak ekleyin, haberlerimizi daha sık görün.