Köylerde hayat sessizce değişiyor
- Köylerde üretim yaşlılara kaldı
- Yozgat’ta köylerimizin sessizliği her gün biraz daha derinleşiyor
Köylerde üretim yaşlılara kaldı. Yozgat’ta köylerimizin sessizliği her gün biraz daha derinleşiyor. Türkiye’de göç veren iller arasında nüfusumuz erimeye devam ediyor. Kırsal kesimde kalanların yaşlarına baktığımızda 60-70 yaş arasında insanları tanıyoruz.
Karı koca hayattaysa bir de sosyal güvence kapsamında ise ne ala. Kendi kendine yetiyor da artıyor. Hadi diyelim ki sosyal güvenceden mahrum bu kez de imdadına fakir fukara fonları yetişiyor.
Gençler iş bulma umuduyla doğup büyüdükleri köyünü terk etmiş, köyler yaşlı anne ve babalara kalmış. Onlar da hayatının son demini yaşıyorlar. Allah sağlıklı ömür versin. Ölümü bekliyorlar. Birisi öldüğü zaman bir diğeri tek başına yaşamaya devam ederek öleceği günü bekliyor.
Köylerde ki tarlalar ekip biçilecek ama gençlik kalmamış. İhtiyarlar da üretemiyor, köylerde bulunan traktörcülere tarlalarını öldüm fiyatına icara veriyor. Gözlerini yummuş, ellerini açmış “fi bereket” diyor.
Yozgat’ın köyleri o kadar küçülmüş ki bir zamanlar köy meydanında volta atan gençler yorganını simit yaparak sırtına yüklenmiş köyünü de terk etmiş, şehir varoşlarında gece kondu semtlerinde iş aş bulma umuduyla yollara düşmüşler. 552 köyümüzden birisi olan Çadırardıç 2009 yılında 2 bin nüfus, 980 civarında seçmeni varken bugün nüfus 400 civarında kalmış.
Çadırardıç köyünü tanıyan biri ile bu konuyu irdeledim. Şimdilerde Ankara bağımsız milletvekili Adnan Beker sağolsun, Çadırardıç’ta yaşayan ne kadar işsiz genç varsa Ankara’da değişik kurumlarda işe başlatmış. Berhudar olsun.
O insanları iş aş sahibi yapmış. Sadece Çadırardıç değil Yozgat’ın Çadırardıç’tan daha büyük yerleşim yerleri de zaman içerisinde küçüldükçe küçüldü.
Köylerimizde tek tük kalan gençlere kız bile vermiyorlar. Evlenecek gençler; yurt içinde Güneydoğudan, yurt dışında ise ya Suriye’den ya Irak’tan ya da Fas’tan gelin getiriyorlar.
Şayet evlenemeyen gençler de köylerden ayrılıyor üretim de yaşlanıyor. Köylerde ki en önemli sorunların başında; genç nüfusun geçim kaygısıyla köylerini terk etmesi geliyor.
Geçmişte zamanın Milli Eğitim Bakanı Ziya Selçuk bir yerde "Sen ağa, ben ağa bu inekleri kim sağa?" demişti. Bir şey daha söylemişti, "Herkes üniversite okumak zorunda değil."
Bana göre köyde yetişen her genç ilköğretim, lise ve üniversite bitirmeli. Edebiyat fakültesi bitiren bir genç, öğretmen olsun ama Ziraat fakültesini bitiren genç de karpuz satmasın. Karpuzun nasıl üretileceğini, hangi toprakta hangi bitkinin daha iyi yetişeceğini analiz yaparak, bu işin içinde birisi olarak mesleğini köyde sürdürmesi daha iyi olmaz mı?
Veterinerlik fakültesini bitiren baytarımızda köye dönerek hayvancılıkla ilgili bilgi ve becerisini kendi sahasıyla ilgili çiftliklerde, ahırlarda, mandıralarda hayvan sağlıyla ilgili kullanması daha iyi değil mi?
Geçmişte baytarı da ziraat mühendisini de öğretmen yapmadık mı? Bırakın herkes kendi mesleğini yapsın. Ağa olacak ağa olsun, bey olacak bey olsun, ineği sağacak insanlar da köylerimizde yaşasın, şehirde ne varsa hangi imkânlar varsa köylerde de o imkânlar olsun.
Ahir kelam; köylerin bugünkü geldiğimiz noktada en büyük sorunu olan göç, yalnızca insanların yaşadıkları yerleri değiştirmesi olarak görülmemeli. Bu hareketlilik tarımsal üretimin de hayvancılığın da geleceğini yakından ilgilendiriyor.
Yozgat’ın köylerinde asıl mesele yalnızca boşalan evler değil; ekilmeyi bekleyen tarlalar, azalan hayvan varlığı, üretimden uzaklaşan gençler ve geleceğe dair büyüyen belirsizlik…
Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.
Kategori: Eğitim
Yayın: 17 Kasım 2026 16:02 · Kaynak: merhabayozgat.com