Atatürk artık hepimizin olmuşken

Demokrat Kocaeli Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Mevlüt Soysal'ın yazısı;

BUNDAN 25 yıl önce, “Recep Tayyip Erdoğan yarım asır ülkeyi yönetecek” dense, bir kesim bu yarım asrın sonunda nasıl bir Türkiye meydana geleceği ile ilgili çok net çıkarımlarda bulunurdu.

Belki benim de içinde bulunduğum bir kesim derdi ki:

Anayasadan laiklik ilkesi çıkarılır.

Atatürk unutturulur.

Şeriat ilan edilir.

19 Kasım’da Ankara’da, Anıtkabir’deydim.

Dedim ki:

Sanki Atatürk en güçlü zamanında…

Zira herkes oradaydı…

Her düşünce…

Her siyasi görüş…

Bu yüzden ekledim:

Atatürk artık hepimizin!

Evet, Atatürk yalnızca “bizlerin” değil!

Bendeniz İzmit’e doğru yola çıktığımda ise Büyük Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün ebediyete irtihalinin 88. yılı dolayısıyla Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumunda düzenlenen anma töreninde Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın konuşması başlamıştı.

Erdoğan diyordu ki:

Biz, hem Cumhuriyet’in kazanımlarına hem de binlerce yıllık tarihimize sahip çıkarak, her sayfası şanla, şerefle dolu mazimizi bir bütün halinde kucaklayarak, reddimiras edenlerin açtığı bu yarayı kapatmaya çalıştık. Gazi Mustafa Kemal’in ‘Kimsesizlerin kimsesi’ olarak nitelendirdiği Cumhuriyet’i yeniden cumhurla buluşturduk.

103 sene önce onca yokluk ve sıkıntı içinde imanımızla, inancımızla tüm varlığımızla kirli oyunları nasıl bozduysak bize kefen biçen müstevlileri nasıl bozguna uğrattıysak bugün de aynı azim ve kararlılıkla istikbalimizi inşa ediyoruz.

Cumhurbaşkanı “harikulade” denilecek konuşmasında açık açık diyordu ki:

Biz Atatürk’ün yolunda gidiyoruz.

Bense mutluydum elbet!

Zira uzunca seneler bir kutuplaşmanın içinde olan Türkiye artık bazı meseleleri aşmıştı.

Başörtüsü sorunu yoktu artık örneğin…

Başörtülüler Anıtkabir’deydi zaten…

Cumhuriyet “tehdit” altında değildi…

Nitekim devletin başı çıkıp, “Biz Atatürk’ün yolundan gidiyoruz” diyordu.

Ve en önemlisi:

İktidarın temsilcileri yaptıklar açıklamaların ardından kendilerine tepki gösteren radikal azınlığa da zerre kulak asmıyorlardı.

Daha ne olsundu?

10 Kasım’da Ankara’daydım;

Hem de Anıtkabir’de…

Ve orada Türkiye vardı…

Koca bir ülke…

Koca bir ulus…

Ve gördüm:

Atatürk hepimizindi.

Çeyrek asır önce belki de ülkenin yarısını ürküten bir liderin yönettiği ülkede Atatürk en güçlü zamanını yaşıyordu.

Cumhuriyet cumhurla buluşmuştu.

Daha ne olsundu?