Ankara’da sinemanın heyecanını oyuncular anlatıyor

Ankara Film Festivali, bir kez daha sinemanın farklı hikâyelerini, yaratıcılarını ve izleyicilerini bir araya getiriyor. Ulusal Yarışma’da yer alan filmler kadar, bu hikâyelere hayat veren oyuncuların anlatacakları da merak konusu.

Ben de festivalin heyecanına ortak oldum; 37. Ankara Film Festivali’nin Ulusal Yarışma filmleriyle yarışan oyunculara festivalden karakterlerine, oyunculuktan ödül beklentilerine uzanan dört soru sordum.★ 1. Ankara Film Festivali sizin için ne ifade ediyor?

Bu festivalde yarışmak nasıl bir duygu?★ 2. Filmde canlandırdığınız karakteri tek kelimeyle tanımlamanız gerekse, bu ne olurdu? Neden?★ 3. Bağımsız bir sinema filminde oyuncu olmanın, oyunculuğunuza ve mesleki yolculuğunuza nasıl bir katkısı olduğunu düşünüyorsunuz?★ 4.

Ödüllendirilmek size ne hissettiriyor? O beklenti nasıl bir duygu? KARANLIKTA ISLIK ÇALANLAR / HÜLYA GÜLŞEN★ 1. SORU “Burada olmak kalbime dokunuyor” Ankaralıyım, film de Ankara’da geçiyor. Bu yüzden Ankara Film Festivali benim için çocukluğumun sokaklarına geri dönüş gibi, memlekete selam vermek gibi.

Burada olmak kalbime dokunuyor.★ 2. SORU “Kendi kuşağımın ertelenmiş hayallerini ve dayanıklılığını görüyorum” Suzan Hemşire, hayalleriyle gerçekleri arasında sıkışmış bir kadın. Doktor olmak istemiş ama hemşire kalmış, ailesinin yükünü taşıyan, içeride güçlü ama kırgın biri.

Ben onda kendi kuşağımın ertelenmiş hayallerini ve dayanıklılığını görüyorum.★ 3. SORU “Bağımsız sinema bana nefes alma alanı açtı” Bağımsız sinema bana nefes alma alanı açtı. Küçük ekiplerde herkes birbirine dayanıyor; o dayanışma oyunculuğumu daha dürüst, daha çıplak bir yere taşıdı.★ 4.

SORU “Anlaşılmış olmak” hissi Ödül, yaptığın işin bir yerlerde karşılık bulduğunu fısıldıyor insana. Benim için en kıymetlisi de “anlaşılmış olmak” hissi. KARANLIKTA ISLIK ÇALANLAR / İNCİ SEFA CİNGÖZ★ 1. SORU “Eve dönmüş gibi hissettiriyor” Ankara Film Festivali uzun zamandır duyduğum, seçkisini hep çok beğendiğim ama katılma fırsatı bulamadığım bir festivaldi.

Şimdi oynadığım filmle bu festivalin bir parçası olduğum için çok mutluyum. Ayrıca filmimiz bir Ankara filmi, filmi çekerken Ankara’da geçirdiğim zaman hayatımın en güzel zamanlarından biriydi. Şimdi bu festivaldeki gösterimler eve dönmüş gibi hissettiriyor.★ 2.

SORU “Dikenlerini göstermekten çekinmeyen biri” Toprak ailesinin yanında, arkadaşlarının arasında, okulda hep sivri biri dikenlerini göstermekten hiç çekinmeyen biri ama bu dikenler yüzünden de şefkat gösterildiğinde alamayan da biri. Filmin sonunda bu biraz kırılıyor bunu çok seviyorum★ 3.

SORU “Başka insanların bana daha çok güvenmesine yol açabilir” Bağımsız ya da ana akım, ben pek ayırmıyorum aynı özeni göstermeye çalışıyorum. Kariyerim açısından bu film üzerinden konuşacaksam; böyle ağırlıklı bir rolü oynamak belki başka insanların bana daha çok güvenmesine yol açabilir.★ 4.

SORU “Daha çok görüldüğünü hissettiriyor” Ödül biraz daha görüldüğünü hissettiriyor insana, belki yeni işler yapan insanların bana ve oyunuma daha dikkatli bakmasını sağlayabilir, bu da hoş bir şey tabii. SEVDA / TÜLİN ÖZEN★ 1.

SORU “Çok değerli bir festival benim için” Ankara Film Festivali düzenleyenleriyle, seçkisiyle, seyircinin ilgisi ve sinema sevgisiyle çok değerli bir festival benim için.. Yarışmak değil ama bulunmak ve de üretmiş olmak ve bu üretimin de bir seçkiye dahil olması çok büyük bir keyif tabii ki bir oyuncu olarak.★ 2.

SORU “Kapalı bir kutu Sevda” Kapalı olurdu… Evindeki kutular gibi, hayatına devam etmek için kapadığı hisleri, şüphesi, ilişkileri, kökleri olan ve de film boyunca açılmak zorunda kalacak bir kapalı kutu Sevda.★ 3. SORU “Başı sonu belli bir karakter yolculuğu” Ben her işimde oyunculuğa ve bu mesleğe dair düşünce üretmeye devam eden biriyim.

Sinema filmi olması kamerayla ve bir sinema yönetmeniyle kurduğum ilişkinin derinleştiği, daha çok konuşulabildiği tartışılabildiği bir ortam sunuyor. Başı sonu belli olan bir karakter yolculuğu yaratma imkanı sunuyor.★ 4.

SORU “Denk gelirse ne güzel” Ödüllendirilmek güzel bir his. Beklenti hissim karakterim gereği (ilk itki olarak gerçekçi bakan biri olduğum için) hiç yok. Son derece göreceli kararlar verilen bir yer olduğunu düşünüyorum değerlendirme anının.

Denk gelirse ne güzel pek keyifli pek gurur verici. HAKİKATİN ÖLÜMÜ / MEHMET GÜNSÜR★ 1. SORU “İlk ödülüm Ankara Film Festivali’nden” Aldığım ilk ödül, 1997 Ankara Film Festivali Umut Veren Oyuncu Ödülü. Ankara, annemle babamın şehri, Babam ODTÜ, annem Dil-Tarih mezunu.

Hala akrabalarım Ankara’da yaşıyor. Yani bir aidiyet duygum da var, bu yüzden burada olmak çok keyifli.★ 2. SORU “Sıkışmışlık” Sıkışmışlık. Timuçin geçmişteki karanlık hayatının altında ezilmiş, sıkışmış.★ 3. SORU “Cesaret ve ödün vermemek” Bağımsız sinemanın özünde cesaret ve ödün vermemek var.

Bunlar oyuncuyu daha fazla zorlayan, rahatlık alanından çıkaran dolayısıyla da kendisini keşfetmesine yarayan durumlar.★ 4. SORU “Ödül, tatlı bekleyiş ve heyecan” Benim için filmimize takılmış bir madalya gibi… Bu işi ödül için yapmıyoruz tabii ki ama bazen de o tatlı bekleyişi ve heyecanı yaşamak keyifli.

HAKİKATİN ÖLÜMÜ / MERT FIRAT★ 1. SORU “Ankara’nın benim hayatımda çok özel bir yeri var” Ankara'nın benim hayatımda çok özel bir yeri var. Hem büyüdüğüm hem de oyunculuk eğitimimi aldığım, mesleğe dair hayallerimin şekillendiği bir şehir.

Dolayısıyla Ankara Film Festivali'nde olmak benim için her zaman ayrı bir anlam taşıyor. Festivallerin en sevdiğim tarafı, filmlerin seyirciyle buluşması ve üzerine konuşulabilecek bir alan açması. Özellikle bağımsız sinema açısından bu buluşmalar çok kıymetli.

Bu yıl birbirinden farklı hikâyeler anlatan iki filmle, Hakikatin Ölümü ve Sevda ile festivalde yer almak da benim için ayrıca heyecan verici. İki ayrı yönetmenin dünyasına dahil olmak, farklı hikâyelerin parçası olmak ve bu filmleri Ankara'da seyirciyle buluşturmak çok güzel.★ 2.

SORU “Sıkışmış” Sanırım "sıkışmış" derdim. Çünkü Feridun geçmişiyle bugünü arasında sıkışıp kalmış bir karakter. Geride bıraktığını düşündüğü şeylerle aslında hiçbir zaman tam olarak hesaplaşamamış. Bir taraftan kendi hayatını, kurduğu düzeni korumaya çalışıyor, diğer taraftan geçmişin ağırlığını taşıyor.

Benim için Feridun'u ilginç kılan da bu çelişkileriydi. Onu yalnızca haklı ya da haksız, iyi ya da kötü diye tanımlayamıyorsunuz. İnsan bazen kendi doğrularına tutunurken bile kendisiyle çelişebiliyor. Feridun'un hikâyesinde beni en çok etkileyen şeylerden biri buydu.

Geçmişten kaçmanın, onu gerçekten geride bırakmak anlamına gelmediğini görüyoruz.★ 3. SORU “Bağımsız sinemanın ayrı bir yeri var” Bağımsız sinemanın benim için her zaman ayrı bir yeri oldu. Zaten mesleki yolculuğumun önemli bir kısmında hem oyuncu hem de senarist ve yapımcı olarak bağımsız işlerin içinde yer aldım.

Bence oyunculuğu besleyen en önemli şeylerden biri, farklı hikâyelerle ve farklı anlatım biçimleriyle karşılaşmak. Bağımsız sinema da buna çok alan açıyor. Daha fazla deneme yapabildiğiniz, karakterlerin derinine inebildiğiniz, bazen alışılmış anlatım biçimlerinin dışına çıkabildiğiniz bir alan.

Bir de işin birlikte üretme tarafı var ki benim için çok kıymetli. Bir hikâyeye inanan insanların bir araya gelip bütün zorluklara rağmen o filmi hayata geçirmesi başlı başına çok değerli. Hakikatin Ölümü ve Sevda da bu anlamda benim için çok özel iki deneyim oldu.

Her iki filmin de bana oyuncu olarak yeni şeyler kattığını düşünüyorum.★ 4. SORU “Ödül, emeğin karşılık bulması” Elbette insan emek verdiği bir işin takdir edilmesinden mutlu oluyor. Hele ki o işe birlikte emek verdiğiniz insanlarla bu mutluluğu paylaşmak çok daha anlamlı.

Ama ben bir işe başlarken ödül beklentisiyle yola çıkmıyorum. Beni asıl heyecanlandıran şey hikâyenin kendisi, anlatmak istediği mesele ve o hikâyeyi birlikte hayata geçirdiğimiz insanlar. Sonrasında filmin seyirciye ulaşması, bir karşılık bulması, insanlarda bir duygu ya da düşünce yaratması benim için çok önemli.

Ödüller tabii ki çok kıymetli, insanı motive ediyor. Ama sonuçta sinema kolektif bir iş. Bir oyuncunun aldığı ödülün arkasında da çok büyük bir ekip emeği var. O yüzden böyle anları kişisel bir başarıdan çok, birlikte ortaya koyduğumuz emeğin karşılık bulması olarak görüyorum.

HAKİKATİN ÖLÜMÜ / YAĞMUR ELİF SEBER★ 1. SORU “Evime dönmüş gibi hissediyorum” Bir Ankaralı olarak evime dönmüş gibi hissediyorum. Oyunculuğa dair bütün hayallerimin başladığı yer burası. Bu yüzden benim için apayrı bir anlam taşıyor.★ 2.

SORU “Çaresizlik” Çaresizlik diyebilirim. Hiçbir şey yapamıyor, kaçamıyor, konuşamıyor, yardım isteyemiyor... Hiçbir çaresi olmayan bir durumun içinde sıkışmış kalmış bir karakter.★ 3. SORU “En çıplak ve en sahici olduğum yer” Bağımsız sinema bana yapımcısından oyuncusuna herkesin varını yoğunu ortaya koyduğu bir kamp gibi geliyor.

Herkesin tek bir amacı var, o da sinemaya katkıda bulunmak. Bu kampta bir oyuncu olarak çok fazla şey öğreniyorsunuz. Bu benim ilk bağımsız film deneyimim oldu. Kamera karşısında ufacık bir yalanın kocaman sırıtabileceğini öğrendim, bu da bir oyuncu olarak beni en çıplak ve en sahici olduğum yere, çekirdeğime çekti.

Kesinlikle her oyuncunun deneyimlemesi gereken bir yolculuk olduğunu düşünüyorum.★ 4. SORU “İyi bir film zaten bir ödülmüş” Bu soruya konservatuar yıllarımda çok başka cevaplar verebilirdim sanırım. Şimdi baktığımda iyi bir ekiple çıkan iyi bir film zaten bir ödülmüş, onu görüyorsunuz.

Ama tabii ki maddi olarak bir ödül almanın bir oyuncu için görünürlük açısından büyük bir etkisi var. Bu yüzden iyi bir basamak olarak görüyorum ödülü. HAKİKATİN ÖLÜMÜ / EMRE YILDIZLAR★ 1. SORU “Oldukça heyecanlıyım” Daha önce katılma fırsatı bulamasam da, oyuncu ve yönetmen arkadaşlarımın hep övgüyle bahsettiği, seyirci katılımı ve ilgisinin yüksek olduğunu ifade ettikleri bir festival.

O yüzden oldukça heyecanlıyım, 2 günlüğüne de olsa gelmek istememin sebebi de bu diyebilirim.★ 2. SORU “Clown” Clown. Teatral bir terim biraz ama filmde gerçekten her olana o an içinde tepki veren, yeri geldiğinde korkan, yeri geldiğinde hikayeye kendisini kaptıran ve merak eden, tuvaleti gelince tuvaletin yerini soran, anı yaşayan bir karakter.★ 3.

SORU “Denemeye daha fazla cesaretim oldu” Çok fazla uzun metraj deneyimim olmadı, o açıdan öncelikle iyi bir fırsat olduğunu düşündüm. Sete girdikten sonra da ekibin kollektif yapıda çalışması, yönetmenin oyuncuya alan açması ve açık olması benim için çok rahatlatıcı ve zenginleştirici bir deneyim oldu.

Denemeye ve önermeye daha fazla cesaretim oldu.★ 4. SORU “Görünür olmaya ihtiyacımız var” En başta, görünmezliğin çok kolay olduğu bir sektörde biraz görünür olmak biraz da festivaller, ödüller sayesinde oluyor; dolayısıyla bir oyuncu olarak görünür olmaya ihtiyacımız var.

Daha fazla iş yapabilmek için buna ihtiyacımız var, bu yüzden ödül beklentisi heyecanlı. HAKİKATİN ÖLÜMÜ / ÜMİT ÇIRAK★ 1. SORU “Ankara Film Festivali benim için ayrı bir miras niteliğinde” Öğrencisi olma şansını bulduğum Mahmut Tatili Öngören'in kurucusu olduğu Ankara Film Festivali benim için ayrı bir miras niteliğinde.

Her katıldığımda ayrı bir heyecan yaşıyorum. Yalnızca konuk olduğumda bile heyecan duyarken, bir de sektörümüzün usta ve gençleri ile birlikte mesleğimizin hemen her kolunda değerlendirmeye tabi tutulan işlerden birinde yer almak onur verici.★ 2.

SORU “Acizlik” Acizlik. Kayıtsız kaldığımız süreç bir süre sonra bizi aciz kılar ve vicdanımıza hesaplaşmak zorunda kalırız.★ 3. SORU “Daha özgün deneyimler yaşamanıza imkân tanıyor” Sektörün gişe kaygısı duyan işlerinin kısıtlamalarının tersine; özgür, özgürlüğü ile cesur, cesareti ile sınır tanımaz oluşu oyuncuya da yaratım aşamasında büyük olanaklar sağlıyor.

Daha özgün deneyimler yaşamanıza imkan tanıyor.★ 4. SORU “İşin değer görmesi heyecan verici” Herkes yaptığı işin doğal olarak değer görmesini ister tabii ki. Özellikle görünürlülük temelli işimiz için sanırım bu diğer mesleklerden daha da heyecan verici...

BİR ARADA YALNIZ / ONUR GÖZETEN★ 1. SORU “Ankara seyircisinin izleyecek olması mükemmel” Ankara Film Festivali’ne ilk defa gideceğim. Heyecanlıyım. Zaten hep bir arada olmak, bu festivallerde bir araya gelmek insana çok iyi geliyor.

Ankara’yı çok seviyorum. Tiyatroda da Ankara seyircisini çok seviyorum. Filmleri izleyecekleri için heyecanlıyım. Yorumlarını bekliyorum. Biz oyun oynarken de gerçekten Ankara bir karar mercii oluyor oyunlarımızda. Çünkü müthiş bir kültür oturmuş durumda.

Festivalin nasıl geçeceğini, hep beraber neler yaşayacağımızı merak ediyorum. Yarışmanın nasıl bir duygu olduğunu bilmiyorum ama gerçekten, ondan da ziyade Ankara seyircisinin izleyecek olması mükemmel. Bu beni çok heyecanlandırıyor.★ 2.

SORU “İzzet, solmuş bir fidan sanki” İzzet’i tek kelimeyle anlatmam gerekse “fidan” derim. Çünkü her ne kadar bana güç de verse, yaşamın değerini hatırlatsa, hayran da bıraksa kendine İzzet... Köklerini tam salamamış, ağaç olamamış, solmuş bir fidan sanki.★ 3.

SORU “Bağımsız filmlerde kolektif bilinci daha iyi anlıyoruz” Bağımsız bir filmde oyuncu olmanın çok değerli olduğunu düşünüyorum. Genç yaşlarda tüm meslektaşlarımın bir şekilde bunu tecrübe etmesini diliyorum. Çünkü hem her şeye dair, bu işin nasıl işlediğine dair, küçücük bir plan için bile gerçekten ne emekler verilebileceğini; belki hatta daha düşük imkânlı, gerilla da diyebileceğimiz filmlerde ya da imkânları daha iyi olan filmlerde...

Yine de bugün zaten film çekmek çok zor, her hâlükârda. Bunun görülmesinin değerli olduğunu düşünüyorum. Bağımsız filmlerde kolektif bilinci daha iyi anladığımızı düşünüyorum. Tabii ki her alanda biz kolektif bir iş yapıyoruz ama bağımsız filmlerde başka bir gönül birliği olabiliyor gerçekten.

Oyunculuk açısından hazırlık süreçleri olsun, her seferinde gerçekten kendi sanatını keşfetmeye çalışan, farklı perspektifte yönetmenlerle çalışmak hem pratik hem oyunculuk anlamında çok geliştiriyor insanı. Özellikle başka karakterleri canlandırıp başka hazırlık süreçlerinden geçmek, o güveni duymak bu hikâyeyi yaratmış insanlardan, inanılmaz bir deneyim oluyor.