Sosyal yıkıma ve savaşa karşı kitle eylemleri: Yeni Avrupa’ya giden yol

Fransa’da başlayan öğrenci hareketleri diğer Avrupa ülkelerine de yayıldı. Ekim ayı sonunda Almanya gençliği de harekete geçti. Daha iyi eğitim ve yaşam koşulları talebiyle gelişen eylemlere halk da geniş şekilde katılıyor.

Eylem çağrıları liman işçilerinin eylemleri ile de buluştu. Bir televizyon programındaki konuşmalarda eylemlerin ‘Avrupa Baharı’ olarak değerlendirilebileceği ifade edildi. Görünen şu ki: Avrupa’da kapitalist, emperyalist sistem geri dönüşü olmayan bir yıkım içinde…YÖNELİM VE MENZİLKitle hareketleriyle öne çıkan sorular şöyle özetlenebilir: Önderliği ve programı net olmayan eylemler nereye kadar ilerleyebilir?

Kitle hareketleri, talepleri doğrultusunda bazı kırıntılar kopardıktan sonra sönecek mi? Özellikle Fransa ve Almanya’da kitlelere karşı baskı, hatta saldırı ve zorbalık hangi sonuçlara yol açar? Gündeme yerleşen Yeni Avrupa’nın doğuşu ve kitle hareketleri bağlantısı nasıl gelişebilir?

Milliyetçi partilerin kitlelerle ve kitle hareketleriyle ilişkileri, önderlik ederek iktidar yürüyüşlerini buluşturma adımları var mı, hangi seviyede? Çöken Atlantikçi sistem ve yükselen Avrasya, insanlığın ileriye doğru gelişmesinde en öndeki olgudur.

Bu gelişmenin etkilediği ve Batı’daki yansıması olan Avrupa’daki kitle hareketleri de ileri konumda bir hedefe ilerleyecek. Dipten gelen, büyümeye ve yayılmaya devam eden kitle hareketleri, duraklamalar olsa da hedeflerine ilerler, buna uygun önderliğini de yaratır.

Olguları incelediğimizde bunu daha yakından görebiliriz. HALKIN ÇIKIŞ YOLU ARAYIŞIKitle hareketleri toplumun derinliklerinden gelen ve değişim ihtiyacını ortaya koyan bir olgu. Bu yükselen dalga sistemin dışında yeni toplumsal ilişkileri yaratacak bir yönelim içinde.

İleri sürülen taleplere, köklü bir çözümle ulaşılabilir. Bunu istenen hedeflere götürecek önderlikler oluşur veya var olan örgütlenmelerin ihtiyaca uygun adımlar atmasıyla hedefe ilerlenir. Gelişmeler de bu yönde. Avrupa önemli devrimlerin gerçekleştiği bir coğrafya.

Önemli bir tecrübe birikimine sahipler. Burjuva Demokratik Devrimlerinin yarattığı, 500 yıldır devam eden emperyalist yıpratmaya rağmen geçmişin olumlu birikim ve tecrübeleri toplumun bağrında, kültüründe duruyor. Devrimci yükseliş ihtiyacının ortaya çıktığı süreçte bu birikimler değerlenir.

Çıkış yolu arayan kitlelerin yönelebileceği Avrasya’nın yükselişi etkisini gösteriyor. Türkiye, Rusya, Çin, İran İttifakı, Avrasya’ya yönelişi güvence altına alan bir işlev görüyor. Avrupa’daki bu kitle hareketleri ve uyanışta, doğrudan Avrasya cephesinde ilerleyen devrimci adımların etkisi büyük.

Rusya ve İran’ın devrimci eylemleri bunlar arasında. Çin’in ekonomik yükselişte dünyanın bir numarası haline gelmesi, çıkış yolu arayan Avrupa ülkeleri için örnek teşkil ediyor. Halk hareketinin yöneliminde Rusya ile ilişkileri normalleştirme ve enerji akımına tekrar kavuşma isteği var.

Filistin bayrağı gösteren eylemciler, İran’a düşmanlığa karşılar ve devrimin estirdiği rüzgârdan etkileniyorlar. Özellikle ağır sanayi açısından ikinci vatan gibi görülen Çin örnek alınıyor. Avrupalı yöneticiler ve ağır sanayi yetkilileri art arda Çin’i ziyaret ediyorlar.

YÖNETİMLER İSRAİL’İ EYLEMCİLER FİLİSTİN’İ DESTEKLİYORLiman işçilerinin 30 Ekim’deki uluslararası eylem günü, Fransa ve Almanya’daki öğrenci gösterilerinin yeni protestoları, ortak noktalarda buluştu. Avrupa çapında silahlanma ve sosyal devletin yıkımına karşı protesto dalgası büyümeye devam ediyor.

Fransa’da limanların kapalı durması gerektiğini CGT sendikaları duyuruyor. Bu süreçte devlet baskısı da artıyor. Cezayir Savaşı’ndan bu yana ilk kez Fransa’da neredeyse tüm bölgelerde gösterilerin yasaklandığı bildiriliyor.

Bu arada gösterilerde askeri birliklerin kullanılması da olağanlaştı. Almanya’da da gösterilere karşı askeri birliklerin kullanılması talebi, parti yasağı talebi kadar yüksek sesle dile getiriliyor. FRANSA30 Ekim’de liman işçileri ve sendikalar, taleplerini Avrupa’yı aşan bir eylem günüyle güçlendirdiler.

Katılımcı sendikalar, Avrupa’nın 40’tan fazla limanında ve Türkiye ile Fas’ın Akdeniz kıyılarında işçileri temsil ediyordu. Fransa’da CGT Ports et Docks, sektördeki ücretli çalışanların yaklaşık yüzde 90’ını temsil ettiğini belirterek, ilan ettikleri 24 saatlik grev ile “Fransız limanlarının yüzde 95’inin duracağını” duyurdu.

Grev, Calais’ten Saint-Nazaire’ye ve Marsilya’ya kadar 24 limanda yaklaşık 14 bin liman işçisini etkiliyor; Fransız kolonisi Réunion’daki liman dahil. Ayrıca İtalya, İspanya, Yunanistan ve Türkiye’deki birçok limanda eylemler planlanıyor.

Fas, Hindistan, ABD ve Meksika’dan sendikalar da protesto gününü destekleyeceklerini açıkladılar. Politik olarak odak, İsrail’e silah sevkiyatına karşı mücadele ve Filistin’e destek. Böylece İsrail’e yapılacak savaş malzemesi sevkiyatları en azından geciktirildi.

Bu, İsrail’e giden savunma araçları kadar Ukrayna’ya giden savaş ekipmanları için de geçerli. BASKILAR BU DALGAYI DURDURABİLİR Mİ?Çöküşü derinleşen Avrupa emperyalist hakimiyet sistemi halk kitlelerinin hayatını dayanılmaz hale getiriyor.

AB yönetimleri çöküşe direnen halkın tepkilerini zorbalıkla kırmak yoluna girdiler. Ekonomik çıkmaza geçici bir çözüm olarak düşünülen savunma sanayisi halka karşı bir zorbalık gücü olarak mı değerlendirilecek? Gelişmelerin bu yönde ilerlemesiyle kitleler mücadelelerinde sosyal yıkım ve haksız savaş kışkırtıcılığına karşı talepleri öne çıkardılar.

Fransa’da öğrenci protestolarından başlayarak, genişletilmiş gösteri yasaklarına ve polis şiddetine rağmen 800 bin kişi sokağa çıktı. Gösterilerin “1962 ve Cezayir Savaşı’ndan bu yana ilk kez” çoğu bölgede yasaklandığı belirtildi.

Baskının boyutu, “eşi benzeri olmadığı” ancak “uzun tarihsel zincire uyduğu” gibi ifadelerle tanımlandı. Devlet otoritesinin kapitalizmin krizi bağlamında Fransa’da yeni bir Bonapartizm seviyesine kadar tırmanmasının “oldukça mümkün” olduğu belirtildi.

Senato Başkanı Gérard Larcher ve cumhurbaşkanı adayı Bruno Retailleau (Les Républicains) gibi sağ-muhafazakar politikacılar, öğrenci eylemlerini destekleyen partilerin yasaklanmasını talep ediyorlar. Almanya’da 31 Ekim’de 21 il için yapılan çağrıya 36 ilde eylemlerle cevap verildi.

20 Kasım’da ülke çapında okul grevi ilan edildi ve tıpkı önceki okul grevleri gibi, zorunlu askerlik uygulamasının yeniden hayata geçirilmesine karşı yöneliyor. Öğrenciler ve üniversiteliler bir araya gelerek, Almanya’daki yoğun askerileşmeye karşı duran yeni eylemlere çağrı yapıyorlar.

Rusya saldırısı bahanesiyle yoğun silahlanma planı yapan Almanya, Nazizm döneminde yürürlükte olan bazı yasaları tekrar canlandırıyor. Bu uygulamalar da halk kitlelerinin eylemlere katılmasını artıran bir rol oynuyor. Almanya’da eylemlere karşı yoğun baskının yanı sıra saldırgan grupların devreye girmesi dikkat çekiyor.

Eylemcilerin çekilmesiyle, akşam yağmacılar devreye girdi. Polis bu saldırganlıktan öğrencileri sorumlu tuttu. Kamuoyunda şu soru soruluyor: bu saldırganlar polisin bilgisi dahilinde veya göz yummasıyla mı ortaya çıkıyor?

ESİN KAYNAĞI AVRASYASonuç itibariyle Avrupa’da emperyalist hakimiyet sistemi çöküyor. Yeni Avrupa’nın doğuşu için kitleler harekete geçiyor. Yükselen Avrasya bu kitle hareketlerinin esin kaynağı ve dayanağıdır. Eylemler giderek daha planlı, programlı ve önderliğe kavuşmuş olarak ilerleyecek.

Kitle hareketlerinde Avrupa Türk toplumunun rolünün devrede olması çok önemli. Yükselen Avrasya’nın parçası olarak halkın çıkış yolu arayışına ortak olurlar. Türkiye’nin Avrupa üzerinde gittikçe artan ve dikkate alınan bir ağırlığı var.

Eylemleri baskı yoluyla, orduyu halkın üzerine sürerek ortadan kaldırmak mümkün değil. Özellikle Almanya’da silahlanmada ilerleme, gençleri askere katılmaya zorlama sonuç vermiyor. Silahlar kendiliğinden patlamaz. Onları kullanacak yeterli sayı ve bilinçte asker bulunamıyor.

Çünkü eylemcilerin talepleri bu insanların da çıkarlarını ifade ediyor. Çöken sistem onları da mağdur ediyor.