Her Pazar Bir Yazar: Orhangazi SERBEST

Orhan Kardeşim, öncelikle sizleri tanıyabilir miyiz?

Öncelikle bu kıymetli söyleşi davetiniz için teşekkür ederim. 2001 yılında Kayseri'de dünyaya geldim. Lise eğitimimi Kayseri İmam Hatip Lisesi'nde tamamladım. Üniversite eğitimim için Bartın Üniversitesi Türkoloji bölümünü tercih ettim.

Beş yıl boyunca küçük ve sakin bir şehirde hem akademik hem de kültürel anlamda kendimi geliştirme fırsatı buldum. Türkoloji eğitiminin yanı sıra sosyoloji ve grafik tasarım alanlarında da eğitim aldım. Tercüman Kültür Sanat ve Edebiyat Dergisi'ni kurarak imtiyaz sahipliğini ve genel yayın yönetmenliğini üstlendim.

Amacımız, kültür, sanat ve edebiyat alanında nitelikli içerikler üreten, farklı şehirlerden genç kalemleri bir araya getiren bir yayın platformu oluşturmaktı. Bu doğrultuda dergimizi ulusal ölçekte yayımlamak için çalışmalar yürüttük.

Kısa süre içerisinde 65 ilde temsilcilik ağı oluşturan bir yapıya ulaştık. Altı sayı yayımlayabildik; ancak dönemin artan kğıt ve baskı maliyetleri sebebiyle yayın hayatımıza ara vermek durumunda kaldık. Bu süreç benim için yalnızca bir dergi çıkarma deneyimi değil; aynı zamanda editörlük, yayıncılık, ekip yönetimi, içerik üretimi ve kültürel organizasyon anlamında önemli bir okul oldu.

Mezuniyet sonrasında Kayseri'de iki yıl boyunca Türk Dili ve Edebiyatı öğretmenliği yaptım. Daha sonra özel sektörden ayrılarak editörlük, grafik tasarım ve yayıncılık alanlarında çalışmalar yürüttüm. Yaklaşık bir yıldır ise Melikgazi Belediyesi Kütüphane ve Müzeler Müdürlüğü bünyesinde görev yapıyorum.

Sevgili Orhan Gazi, yazma serüveniniz nasıl başladı? Yazma isteğinizin oluşmasında ve yazarlık yeteneğinizin gelişmesinde kimlerin etkisi oldu?

Kitaplarla ve yazıyla kurduğum ilişki aslında çocukluk yıllarıma dayanıyor. Henüz sekiz yaşındayken kğıda, kaleme ve yayıncılık dünyasına karşı büyük bir merak duymaya başladım. O yaşlarda yaşıtlarıma kıyasla oldukça geniş sayılabilecek bir çocuk kitaplığına sahiptim.

Kitap benim için yalnızca okunup kenara bırakılan bir nesne değil; keşfedilecek, saklanacak ve zamanla anlam kazanacak bir dünyaydı. Çocukluk yıllarımda Fatma Kemal Timuçin Halk Kütüphanesi'nin üyesiydim. Oradan kitap alır, yeni dünyalarla tanışırdım.

Yazma serüvenim ise öncelikle duygularımı ifade etme ihtiyacından doğdu. Ortaokul yıllarında şiirler yazarak iç dünyamı anlamlandırmaya çalışıyordum. Yazdıklarımı bir çizgili defterde topluyor, hatta kapağını dahi kendim tasarlayarak küçük bir kitap gibi hazırlıyordum.

Bu süreçte Türkçe öğretmenim Ünsal Doğan'ın üzerimde çok özel bir etkisi oldu. Yazdığım şiirleri onun derslerinde paylaşırdım. Kendisi, yazmanın ve üretmenin kıymetli bir uğraş olduğunu bana hissettirdi. Bir öğretmenin bir öğrencinin yeteneğine inanması ve onu cesaretlendirmesi, bazen bir ömür sürecek bir yolculuğun ilk adımı olabiliyor.

O dönemlerden itibaren özellikle eski kitaplara, geçmişin izlerini taşıyan eserlere karşı ayrı bir ilgim oluştu. Bu ilgi ilerleyen yıllarda koleksiyonculuk merakına ve kültürel hafızaya yönelik çalışmalar yapma isteğine dönüştü.

Üniversiteye başladığım dönemde birkaç yüz kitaptan oluşan kişisel kütüphanem, mezuniyet dönemimde 2500 kitabın üzerinde bir koleksiyona dönüşmüştü. Bunun yanında efemera koleksiyonları, eski kitaplar ve çeşitli kültürel materyallerle ilgilenmeye devam ettim.

Lise yıllarımda ise Mustafa Çetinkaya, Yasemin Sarıboğa ve Nebi Boya gibi kıymetli öğretmenlerim hayatıma dokundu. Onların bana kazandırdığı en önemli şeylerden biri, sistemli bir okuma alışkanlığı oldu. Mustafa Çetinkaya hocam sayesinde Mustafa Kutlu okumalarıyla tanıştım.

Okuma disiplinine çok önem verir, öğrencilerini nitelikli eserlerle buluştururdu. Yasemin hocam ise lise dönemimde öğrenci meclisi başkanlığı yaptığım süreçte bana verdiği bir proje ödevi vesilesiyle Niccolò Machiavelli'nin Hükümdar adlı eseriyle tanışmamı sağladı.

Kitabı satır satır, altını çizerek okumuştum. Yıllar sonra bu eserin üniversite sınavında karşıma çıkması, okuma serüvenimin hayatımdaki karşılıklarından biri oldu. Nebi Boya hocam ise yalnızca edebiyat alanında değil; sosyoloji, felsefe, dünya edebiyatı ve antropoloji gibi farklı disiplinlerde düşünmemi sağlayan, ufkumu genişleten bir isimdi.

Onunla yaptığımız uzun sohbetler, yalnızca okuma alışkanlığımı değil, düşünme biçimimi de şekillendirdi. Üniversite yıllarında ise Prof. Dr. Hicran Karataş hocam ile akademik çalışmalar yürütme fırsatı buldum. Kendisi disiplinlerarası düşünme becerisi kazanmamda önemli bir rol oynadı.

İlerleyen yıllarda sosyal bilimler alanındaki yazılarım çeşitli mecralarda yayımlandı. Ardından dergi ve yayıncılık faaliyetleriyle birlikte Mustafa İbakorkmaz ve Deniz Dengiz Şimşek gibi değerli isimlerden de istifade etme imknım oldu.

Bugün geriye baktığımda yazarlık serüvenimin tek başına gelişen bir süreç olmadığını; öğretmenlerin, kitapların, sohbetlerin ve karşılaşılan insanların oluşturduğu uzun bir kültür yolculuğu olduğunu düşünüyorum.

Pekl, her yaş grubundan yazma isteği olan insanlar var. Bu insanlara neler tavsiye edersiniz?

Yazmak isteyen herkese öncelikle iyi bir okur olmalarını tavsiye ederim. Çünkü güçlü bir yazının temelinde güçlü bir okuma kültürü vardır. Özellikle gençlerin kendi yaş dönemlerine ait temel eserleri, kült kitapları ve farklı türlerdeki çalışmaları okumalarında büyük fayda görüyorum.

Bazı kitaplarla doğru zamanda karşılaşmak önemlidir. Gençlik döneminde okunması gereken eserleri ilerleyen yıllarda telafi etmek her zaman aynı etkiyi oluşturmayabilir. Bunun yanında günceli takip etmek de yazarlık yolculuğunun önemli bir parçasıdır.

Yazar yalnızca geçmişi bilen değil, yaşadığı dönemi anlayan ve yorumlayabilen kişidir. Yazma isteği olan gençlerin Türkçe bilgisine, dil kullanımına, imla kurallarına ve anlatım becerilerine önem vermeleri gerekir. Çünkü düşünce ne kadar güçlü olursa olsun, onu taşıyan dil zayıfsa ortaya çıkan eser de eksik kalır.

Ancak yazarlık konusunda en önemli tavsiyem, kişinin kendine ait bir ses bulmasıdır. Herkes aynı şeyi anlatabilir fakat herkesin anlatma biçimi farklıdır. İnsan, kendisini en iyi ifade ettiği türü ve alanı keşfetmelidir.

Ayrıca düzenli yazma alışkanlığı kazanmak önemlidir. Ben de her zaman disiplinli yazan biri olduğumu söyleyemem; ancak kişinin kendi içerisinde bir üretim rutini oluşturması gerektiğine inanıyorum. Yazarlık biraz da insanın kendini tanıma yolculuğudur.

Önce insan kendini, sonra dünyayı anlamaya çalışır; yazı da bu arayışın bir sonucuna dönüşür.

Kitabınızın adı ve türü nedir?

İlk kitabım, içerisinde on dört öykünün yer aldığı'Hatıra Kılavuzu' isimli eserimdir. Kitap, Arkaik Yayınları tarafından yayımlandı.

Yazarlık serüveninizde anlatmak istediğiniz, sizi çok etkileyen bir hatıranızı paylaşır mısınız?

Açıkçası bu soruya vereceğim çok özel ve kesin bir cevabım olduğunu söyleyemem. Çünkü yazarlık yolculuğumun hl devam eden bir süreç olduğunu düşünüyorum. Belki bugün yaşadığım bazı anlar, ilerleyen yıllarda benim için daha büyük anlamlar taşıyacak.

Bazı hatıraların değerini insan yaşadığı anda değil, üzerinden zaman geçtikten sonra anlayabiliyor. Şimdilik benim için en kıymetli hatıralardan biri; çocuk yaşta bir kütüphanenin raflarında başlayan kitap yolculuğunun bugün beni yazan, üreten ve paylaşan bir insan hline getirmiş olmasıdır.

Orhan Kardeşim, teşekkür eder, başarılar dilerim.