101. Tablet, Orhun

Gel benim kutlu ecem, gel ey onurum, yürek ısıtan nurum, Gör de yarama merhem ol, derdime derman eyle ecem, Siz kaldınız ey konuşan taşlar, ey utkuyla taçlanan başlar, Duyuyorum vadeden sesini Moğol vadilerinden, abece’min. Verba volant, scriupta manent: Söz uçar, yazı kalır.

Böyle derler, fakat ben duyuyorum sesini, sensin tek çarem, Bana geliyor öğütlerin, benden sonraya da gidecek. Sonsuza dek taşın sırrı dilin sesine yaşam iksiri içirecek: Üstte mavi gök, altta yağız yer yaratıldığında yaratıldı Oğuz, İlimizi, töremizi, devletimizi kimse sarsamaz, yıkamaz.

Yazıyorum, gök çökmedikçe, yer delinmedikçe ayaktayız. Dedim: De bize ey Bilge Tonyukuk, 21. Yüzyıldayız, Göster bize yolu, senin yazdığın töreler alınyazısı olsun diye: Dedi: Tanrı bilgi verdiği için, özüm, kendim kağan kıldım.

Derim ki zamanı sürüp giden torunuma: Birlik olun, Daha zalim canavarlar türeyecek şeytandan: Ordu yürütün, Yeryüzünü yemek isteyecek: İşinizi, gücünüzü verin…Adına Kapitalizm diyecekler: Aman kapitale ödün verme. Kalktı dikildi Orhon Vadisinden Kül Tigin, buyurdu: Ey Türk boyları birlikleri, bu savımı iyice işit, aklınla duy, Vur koluna İran’ı Turanı çağır büyük otağın yoluna.

Biz kamız, kamuyuz, komünüz, acıda sevinçte birliğiz biz: Üçüncü Kağan Bilge, gürletti Göktürk destanlarını: Dedi, dersler bırakıyorum geleceğin kardeş obalarına, Devlet kurun, devletli yaşayın, kuzguna leş olmayın. Ey ozan oğul, sana derim, tunç bayır, demir bağır etme ah, Hesap versin kağanlar, emekçi, yaratıcı halka, illa billah.

Savaşta dik dur sen, sakın ha düşman önünde eğilme, Budur Türk Budunun girdiği yol, yüreğinle aklını kur: Canını ver ey serdengeçti, bağımsızlığından verme zerre!