Şizofreni İçin Hastaları İnsülin Komalarına Sokuyorlardı

Ancak yıllar ilerledikçe bilimsel kanıtlar sorgulandı, ciddi komplikasyonlar ortaya çıktı ve insülinin şizofreni üzerinde özgül bir tedavi etkisi bulunduğu iddiası kontrollü çalışmalarla giderek desteklenemez hale geldi. Bugün insülin, milyonlarca diyabet hastasının yaşamını sürdürebilmesini sağlayan temel ilaçlardan biri.

Ancak yaklaşık 90 yıl önce aynı hormon, psikiyatri hastanelerinde bambaşka bir amaçla kullanılıyordu. Hedef kan şekerini düzenlemek değildi. Tam tersine kan şekeri, hastanın bilincini kaybetmesine yol açacak kadar düşürülüyordu.

Şizofreni tanısı alan hastalara yüksek dozlarda insülin veriliyor; ağır hipoglisemi oluşturuluyor ve hasta komaya sokuluyordu. Bu uygulamanın adı “insülin koma tedavisi” ya da dönemin yaygın ifadesiyle “insülin şok tedavisi” idi.

Bugün son derece sert görünen bu yöntem, 1930’lardan itibaren Avrupa ve Kuzey Amerika'daki birçok psikiyatri kurumunda modern ve bilimsel bir tedavi olarak kabul gördü. Üstelik yalnızca birkaç yıl değil, yaklaşık bir kuşak boyunca kullanıldı.

İnsülin koma tedavisi Avusturyalı psikiyatrist Manfred Sakel ile özdeşleşti. Sakel’in insülinle ilk çalışmaları doğrudan şizofreniyle başlamadı. 1930 yılında morfin bağımlılarındaki yoksunluk belirtilerini hafifletmek amacıyla insülin kullanımına ilişkin çalışmalar yayımladı.

Daha sonra insülinin yol açtığı hipoglisemik durumların bazı ruhsal belirtiler üzerinde değişiklik oluşturabileceğini düşündü ve yöntemi şizofreni tanısı alan hastalarda denemeye yöneldi.