Fon soygununda kaç “Fatma Betül Sayan Kaya” var?

Farkında mısınız, 24 yıldır iktidarda bulunan AKP ilk kez bir “kurban” verdi.

Daha önce adı yolsuzluk ve rüşvet olaylarına karışanlar, hep korunuyordu.

Korumanın ötesinde Egemen Bağış gibi “büyükelçi” yapılıp ödüllendirilenler bile vardı aralarında.

Çeyrek asırda nelere şahit olduk nelere.

Yolsuzluk ve rüşvet olaylarının ve AKP’li faillerinin adlarını alt alta yazsak sayfalar tutar.

Hepsi korundu, korunmaya devam ediyor, ama baktılar ki halkın tepkisi pik yaptı, hiç olmazsa bir kurban verelim dediler, Fatma Betül Sayan Kaya’yı “kurban” seçtiler.

Oysa fon soygununda Fatma Betül Sayan Kaya yalnız değil.

Başkaları da var.

Başka Fatma Betül Sayan Kaya’lar…

Ama adları açıklanmıyor.

214 kişilik liste önlerinde, “lekelenmeme hakları” var diye isimleri sır gibi saklıyorlar.

Soygunun boyutu, 1 trilyon Lira.

Kim ne kadar götürdü, bugüne kadar ortaya çıkarılan rakam, toplasan toplasan 50 milyar lira etmez.

Peki geri kalan 950 MİYAR LİRA nerede?

Fon soygununa katılan 214 kişiyi ve 950 milyar lirayı perdelemek için eski bakan Fatma Betül Sayan Kaya’yı “kurban” verdiler ve cezaevine gönderdiler.

Hırsız suçlu da, hırsızlığa göz yumanlar suçlu değil mi?

Şu netleşti.

Fon soygunu, “bireysel bir hırsızlık” olayı değil.

Organize bir soygun.

Devletin gözü önünde, devletin sorumlu bürokratlarının gözetiminde ve iştirakiyle yapılmış bu soygun.

Çok boyutlu…

Biraz daha derine inilsin, ince elensin sık dokunsun, “bu kadar da olmaz” denilecek, ağzımızı açık bırakacak isimler çıkar ortaya.

Örneğin, o 214 kişilik listede mevcut milletvekillerinden ve görevli bakan veya bakan yardımcılarından isim var mı yok mu?

Bu açıklansın.

Sonra “lekelenmeme hakkı” ne demek?

Sabahın köründe kameralar önünde gözaltına alınan belediye başkanlarını ve belediye çalışanlarını lekeliyorsunuz da, milyarları götürenleri neden açıklamıyorsunuz?

Oynanan oyunun adı, “benim hırsızım iyidir, senin hırsızın kötüdür” oyunu mu?

Ülke yönetiminde “denetim”in önemi

Denetim, her kurum için önemlidir.

Ancak denetimin devlet yönetimdeki anlamı bambaşkadır.

“Denetim, insanı namuslu; denetimsizlik insanı hırsız yapar.”

Bu söz her zaman ve her yerde geçerlidir.

Denetlenmeyen bir şirketin ömrü uzun olmaz.

Denetlenmeyen bir devlet kurumunda mutlaka “talan” vardır.

Denetlenen bir insan, dürüstlük” sınırını aşamaz.

Denetlenmeyen insan, eninde sonunda yoldan çıkar.

Şimdi düşünün, fon soygunu devletimizin anlı şanlı kurumlarının gözü önünde yapılıyor.

Hangi kurumlar bunlar?

Maliye Bakanlığı, SPK, İstanbul Borsası, BDDK ve MASAK.

Peki bu kurumlar Devlet Denetleme Kurumu, Sayıştay ve Yargıtay tarafından yeteri kadar denetleniyor mu?

Denetleniyorsa, 1.5 yıldır konuşulan bu fon soygunu neden atlandı?

Biliniyordu da göz mü yumuldu?

Bu soygunun anlattıkları

Sonuç olarak, bu soygun bize çok şey anlatıyor.

Sıralamaya çalışalım:

Türkiye’de “profesyonel İslamcılık” anlayışı hızla yayılıyor. (Profesyonel İslamcılık: İnancın çıkar amaçlı kullanılması.)

Kötü insanlar, kötülüklerini genelde göstere göstere ibadet ederek, “Allah, peygamber, ezan, namaz” sözcüklerini dillerinden düşürmeyerek örtmeye ve gizlemeye çalışıyorlar.

Siyasetin temizlenmesini, siyaseti kirletenlerden beklemek hayaldir.

Son söz

Sevgili okurlarım, “fon soygunu” hepimize bir uyarı.

“Kendinize gelin, derlenip toparlanın!” uyarısı…

“Bu kafayla daha fazla yola devam edemezsiniz!” uyarısı…

“Acilen önlem almazsanız, daha büyük sıkıntılar yaşarsınız!” uyarısı…

Sormak lazım…

Silkelenip uyanmak ve toparlanmak için, başımıza daha ne gibi felaketlerin gelmesini bekliyoruz?